«Θα βρει ένα πολυετές ειδύλλιο δικαίωση;»

Μια προχθεσινή είδηση ξανάφερε στο φως (αν και ποτέ δεν είχε χάσει την επικαιρότητά του) το ζήτημα του επαναπατρισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα. Η κυρία Ιζαμπέλ Μακντόναλντ, ύστερα από πιέσεις που δέχτηκε το Βρετανικό Μουσείο σχετικά με την επιστροφή κάποιων εκθεμάτων του, ορίστηκε επικεφαλής έρευνας που αφορά την ιστορία τής επί 267 χρόνια συλλογής του μουσείου με πρώτα και καλύτερα τα γλυπτά του Παρθενώνα.

Αν θα έστελνα μια επιστολή στην κυρία Μακντόναλντ σίγουρα θα περιείχε λόγια και σκέψεις που θα κινητοποιούσαν όχι μόνο την επαγγελματική της ευσυνειδησία αλλά κυρίως την ποιητική της ευαισθησία. Εχοντας μπροστά μου ένα αγαπημένο ποίημα της Κικής Δημουλά, θα της έγραφα:

Οταν πριν από δύο χρόνια μπήκα στην ψυχρή του μουσείου αίθουσα, την κλεμμένη, το βλέμμα μου έπεσε στη μοναχική Καρυάτιδα που κοιτούσε γλυκά τον εξαίσιο Διόνυσο. Αμέσως υποπτεύθηκα πως αυτούς τους δύο τους ενώνει ένα πολυετές ειδύλλιο αγάπης και αφοσίωσης, που ζωντανεύει κάθε φορά που η αίθουσα αδειάζει από τους πολλούς και θορυβώδεις επισκέπτες. Είναι και οι δύο τόσο εξαίσια σμιλευμένοι, τόσο γοητευτικοί και φαίνονταν τόσο ευτυχισμένοι. Αλλά, μάλλον όχι. Νομίζω πως αυτό που τους ενώνει είναι μια άλλη σχέση, πιο πονεμένη και γι’ αυτό πιο δυνατή. Τις χειμωνιάτικες βραδιές ή κάποιες εξαίσιες του Αυγούστου νύχτες κατεβαίνουν από τα ψηλά τους βάθρα και αποβάλλοντας το τυπικό τους ύφος, θυμούνται με δάκρυα και στεναγμούς νοσταλγίας τούς Παρθενώνες και τα Ερέχθεια που τόσο άδικα τους στέρησαν οι συμπατριώτες σας, όταν η γενέθλια γη τους στέναζε σκλαβωμένη σε εχθρούς αγριεμένους.

Κυρία Μακντόναλντ,

Τα γλυπτά πρέπει να επιστρέψουν στην Ελλάδα γιατί εδώ ανήκουν. Αυτό το αίτημα είναι ζήτημα δικαιοσύνης αλλά και ηθικό ζήτημα γιατί αυτά είναι κομμάτι του Ελληνικού πολιτισμού και της Ελληνικής ιστορίας. Εξάλλου, έτσι καθώς είναι τοποθετημένα στο μουσείο σας δεν εκφράζουν και δεν αποδίδουν αυτό για το οποίο φτιάχτηκαν. Δεν θα νιώθατε κι εσείς το ίδιο προδομένοι αν σας αφαιρούσαν ένα στοιχείο του πολιτισμού σας; Η κλεμμένη Καρυάτιδα, ο κλεμμένος Διόνυσος και όλα τα υπόλοιπα γλυπτά μόνο στο αττικό φως μπορούν να αναδίδουν μνήμη, ιστορία και πολιτισμό.

Κυρία Μακντόναλντ,

Εγώ, μια μαθήτρια της Δευτέρας Γυμνασίου, σας έγραψα αυτή την επιστολή έχοντας μπροστά μου ένα ποίημα της Κικής Δημουλά για την Καρυάτιδα και τον Διόνυσο, και στο μυαλό και στην καρδιά μου μια παρελθοντική επίσκεψη του σχολείου μας στον Ιερό βράχο της Ακρόπολης, εκεί όπου κάτι έλειπε για να είναι ακέραιο, ωραίο και πιστό στον σκοπό για τον οποίο το σμίλευσαν οι μακρινοί μου πρόγονοι…

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας

Χριστίνα Λάχανη

Μαθήτρια της Β’ Γυμνασίου Κολλεγίου Αθηνών