Μια πραγματική λύση θέλουμε, τις «μαγικές» λύσεις τις ξέρουμε

Είναι προφανές ότι η μεγάλη καθυστέρηση στην απονομή των συντάξεων, 360.000 εκκρεμότητες σε κύριες και επικουρικές συντάξεις και εφάπαξ (173.000 κύριες συντάξεις, 120.000 επικουρικές και 60.000 εφάπαξ), είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του ασφαλιστικού μας συστήματος, ένα πρόβλημα το οποίο οξύνθηκε τα τελευταία χρόνια, μετά τη δημιουργία του ΕΦΚΑ. Χιλιάδες ασφαλισμένοι που έχουν υποβάλει συνταξιοδοτικό αίτημα αναμένουν την απόδοση της σύνταξής τους περισσότερο από τρία έτη! Πολλοί δε από αυτούς δεν λαμβάνουν ούτε προσωρινή σύνταξη κατά τη διάρκεια της αναμονής.

Το ότι φτάσαμε σήμερα σε αυτό το χάος οφείλεται κατά κύριο λόγο στην πρόχειρη δημιουργία του ΕΦΚΑ, μια βεβιασμένη ιδέα δημιουργίας ενός υπερταμείου-μαμούθ, ενοποιώντας fast track ασφαλιστικά ταμεία (εντάσσοντας μετέπειτα και την επικουρική ασφάλιση), με ερασιτεχνική οργάνωση και σχεδιασμό, με υπηρεσίες «σκιές» του εαυτού τους που βρίσκονται αντιμέτωπες με: απουσία νέου υπαλληλικού προσωπικού, μονοπρόσωπα τμήματα, παλαιωμένο υλικοτεχνικό εξοπλισμό, απουσία των απαραίτητων λογισμικών και της δυνατότητας διασύνδεσης για διασταύρωση στοιχείων και ως επιστέγασμα τη συγχυτική, έως και ψυχασθενική πολυεγκύκλια αλληλοεπικαλυπτόμενη κατρουγκάλεια νομοθεσία.

Παράλληλα η Διοίκηση του ΕΦΚΑ προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα με αλλεπάλληλες ενοποιήσεις υπηρεσιών και τμημάτων, χωροταξικές ενοποιήσεις και εσωτερικές μετακινήσεις υπαλλήλων των διαφορετικών ενοποιημένων Ταμείων με παράλληλη ανάθεση νέων αρμοδιοτήτων χωρίς στοιχειώδη εκπαίδευση και επιμόρφωση. Αυτή η πολυδιοικούμενη Διοίκηση του Φορέα δείχνει να έχει αποξενωθεί από το κουρασμένο, ηλικιωμένο και ταλαιπωρημένο προσωπικό, αντί να εμπνέει και να παρακινεί σε αποτελέσματα, και πολλές φορές φέρεται αυταρχικά, προσπαθώντας να φοβίσει τους υπαλλήλους ενώ ταυτόχρονα τους επιρρίπτει ευθύνες ότι δεν εργάζονται όπως θα έπρεπε, δεν είναι άρτια ψηφιακά καταρτισμένοι και φοβούνται εν μέσω πανδημίας (άκουσον-άκουσον) για τη ζωή τους. Και όλα αυτά προς χάριν της ευφήμου μνείας την οποία αγωνιά να λάβει η εκάστοτε τοποθετημένη Διοίκηση του ΕΦΚΑ από τους ανωτέρους της.

Εχουμε ακούσει τόσες πολιτικάντικες μεγαλοστομίες, έχουμε παρακολουθήσει τόσες εκπνοές χρονοδιαγραμμάτων και «ψηφιακές» ασυνεννοησίες πλατφορμών και λογισμικών, ακόμα και την πρόσφατη έμμεση παραδοχή λάθους-ήττας με την άρον-άρον πρόσκληση ενδιαφέροντος σε συνταξιούχους υπαλλήλους του ΕΦΚΑ προκειμένου να συνδράμουν (οι οποίοι φυσικά ούτε καν ανταποκρίθηκαν), και κανείς δεν έχει παραδεχθεί και γνωστοποιήσει στην κοινωνία το πιο βασικό απ’ όλα: ότι το έμψυχο δυναμικό, οι εισηγητές στις συντάξεις σε όλον τον Φορέα είναι μόνο 560 υπάλληλοι!

Επομένως, πόσο δύσκολο είναι, ακόμα και για κάποιον που δεν είναι Project Manager, να καταλήξει στο αυτονόητο, που αδιάκοπα φωνάζουν οι εκπρόσωποι των εργαζομένων, ότι δηλαδή η λύση, πέρα και πάνω από «ομάδες κρούσης» για τη διερεύνηση των παθογενειών του ΕΦΚΑ και «Διαχειριστές Εργου», είναι μόνο η άμεση πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, η ταχύτατη και εξειδικευμένη επιμόρφωση αυτών και η απλοποίηση του συστήματος με ενιαίους όρους απονομής;

Τέλος, θα πρέπει επιτέλους η εκάστοτε πολιτική ηγεσία και κυβέρνηση, διαχρονικά και από οποιαδήποτε μεριά του ελληνικού Κοινοβουλίου κι αν προέρχεται, να αναλάβει την ευθύνη της και να συναισθανθεί πραγματικά ότι πρέπει να σταματήσει την οποιαδήποτε πολιτική εκδούλευση ρουσφετιού, επίσπευσης, ενημέρωσης, ανακεφαλαίωσης, καταμέτρησης, προώθησης, μέσω των πολιτικών τους γραφείων και των άπειρων μετακλητών τους, των συνταξιοδοτικών υποθέσεων των πολιτών, προκειμένου να ευνοηθούν στις πολιτικές περιφέρειες όπου εκλέγονται!

Μόνο τότε, διά του παραδείγματός τους, όταν πάψει να υπάρχει η οποιαδήποτε εκδούλευση, θα αποδείξουν ότι οι ειλικρινείς τους προθέσεις είναι τέτοιες ώστε να επιθυμούν να λύσουν το πρόβλημα της καθυστέρησης της απονομής σύνταξης και δεν θα χρησιμοποιούν την «ομηρεία» των υποψήφιων πολιτών προκειμένου να αποκομίσουν πολιτική εύνοια.

Ο Γιάννης Μαστρογιαννόπουλος είναι προϊστάμενος Τμήματος της Κεντρικής Υπηρεσίας του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων και αιρετό μέλος Υπηρεσιακού & Πειθαρχικού Συμβουλίου του υπουργείου.