Non paper

«Τα κόμματα στέλνουν αυτά που θέλουν να στείλουν στους βουλευτές τους και καλά κάνουν. Είναι θέμα βουλευτή από εκεί και πέρα τι θα χρησιμοποιήσει ανάλογα με τις απόψεις του, και τι θα βγάλει στον “αέρα”. Δεν λέγονται τα πάντα από τις πληροφορίες που στέλνουν τα κόμματα. Κάποια πράγματα είναι για να μη λέγονται δημόσια». Με μόλις 54 λέξεις ένας νεοδημοκράτης βουλευτής περιέγραψε on camera τι συμβαίνει πίσω από τους πάγκους της κουζίνας των περισσότερων κομμάτων. Οντως, όλα τα επιτελεία – όπως παραδέχονται όσοι έχουν βρεθεί σε ένα, και γνωρίζουν εκείνοι που συνομιλούν με τα στελέχη τους – μαγειρεύουν κάθε μέρα μια γραμμή άμυνας απέναντι στην επικαιρότητα, ή επίθεσης σ’ αυτή. Επειτα καλούν την ΚΟ τους να την υπερασπιστεί από τηλεπαραθύρου. Οι φανατικοί καταναλωτές ειδήσεων δεν χρειάζεται ούτε να διασταυρώσουν πως έχει εκδοθεί non paper για κάποιο θέμα. Το αντιλαμβάνονται από τα πανομοιότυπα επιχειρήματα που οι ομοϊδεάτες εκπρόσωποι του έθνους επικαλούνται ή τις απαράλλακτες εκφράσεις που χρησιμοποιούν. Ωστόσο, ο κυριακάτικος «Σφυγμός της Ημέρας» ήταν κάτι παραπάνω από τη ρουτίνα κάθε κομματικής έδρας.

Εργαλεία

Με τις αναλυτικές – εν είδει αστυνομικής αναφοράς – λεπτομέρειες για τα πολιτικά πιστεύω του νεαρού που δέχθηκε επίθεση από άνδρες της ομάδας ΔΙΑΣ στη Νέα Σμύρνη πήγε τα non paper στην άκρη τους. Οχι γιατί ο Κυρανάκης τον αποστήθισε ώστε να τον απαγγείλει με ύφος αγανακτισμένου νοικοκύρη, ή ο Καλλιάνος αντιλήφθηκε τι πρέπει και τι όχι να φανερώσει ότι γνωρίζει από το περιεχόμενό του. Αλλά επειδή αμφότεροι μιλώντας – είτε με βάση αυτόν, είτε γι’ αυτόν – εμφάνισαν την Πειραιώς να έχει πρόσβαση σε πληροφορίες στις οποίες τα κόμματα μιας ευνομούμενης πολιτείας είναι αδιανόητο να μπορούν να φθάσουν. Κάπως έτσι, δικαίως οι αριστεροί κατηγόρησαν τη ΝΔ για καταφανή παραβίαση των δικονομικών δικαιωμάτων των πολιτών – αφού τα προσωπικά δεδομένα ενός που δεν βρισκόταν καν αντιμέτωπος με κατηγορίες τής δόθηκαν από την Αστυνομία για πολιτική χρήση. Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι πως δούλεψαν οι βουλευτές με τα εργαλεία που τους παρείχε το κόμμα, είναι το υλικό που το τελευταίο αντιμετώπισε σαν εργαλείο. Για την ακρίβεια, είναι η νοοτροπία που υποκρύπτει μια τέτοια γαλάζια επιλογή.