Οι παραχωρήσεις του προγράμματος στήριξης του Μπάιντεν

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Λάρι Σάμερς ισχυρίζεται ότι το σχέδιο αντιμετώπισης του COVID-19 του Τζο Μπάιντεν είναι τόσο μεγάλο που πιθανότατα θα προκαλέσει πληθωρισμό. Ομως το επιχείρημά του έχει μερικά μεγάλα ελαττώματα – ξεκινώντας με την αποτυχία του να εκτιμήσει το πόσο πολύ χρειάζονται σήμερα οι Αμερικανοί στήριξη.

Το σχέδιο ανάκαμψης ύψους 1,9 τρισεκατομμυρίων δολαρίων από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν έγινε δεκτό από πολλούς, ειδικά στην αριστερή πτέρυγα, που υποστηρίζουν ότι μια τόσο φιλόδοξη, καλά στοχευμένη στρατηγική είναι ακριβώς αυτό που απαιτείται αυτή τη στιγμή. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι πολλοί από τη δεξιά πτέρυγα αντιτίθενται, φαινομενικά ανησυχώντας σχετικά με τη δημοσιονομική βιωσιμότητα.

Μετά την οικονομική κρίση του 2008, ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα διόρισε τον Σάμερς, που είχε υπηρετήσει ως υπουργός Οικονομικών υπό τον πρόεδρο Μπιλ Κλίντον ως επικεφαλής του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου. Ο Σάμερς συμμετείχε στη δημιουργία του αμερικανικού νόμου για την ανάκαμψη και την επανεπένδυση (ARRA) του 2009. Αυτό το πακέτο τόνωσης κατέληξε να κοστίζει μόλις 831 δισεκατομμύρια δολάρια – λιγότερο από το μισό από αυτό που προτείνει ο Μπάιντεν. Ομως, από τότε, προέκυψε συναίνεση μεταξύ των προοδευτικών οικονομολόγων ότι η οικονομία θα ήταν καλύτερη εάν το ARRA ήταν πολύ μεγαλύτερο.

Συζητώντας τη σημασία και τη σκοπιμότητα των δημοσιονομικών δαπανών, τόσο ο Πολ Κρούγκμαν όσο και ο Σάμερς δεν έλαβαν υπόψη τη λεγόμενη σύγχρονη νομισματική θεωρία (MMT). Οι κεντρικοί τραπεζίτες δεν θα υποστήριζαν ποτέ το MMT, επειδή θολώνει τη διάκριση μεταξύ νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής. Σε οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με τα κρατικά οικονομικά, το MMT δείχνει ότι οι κυβερνήσεις που εκδίδουν το δικό τους νόμισμα δεν χρεοκοπούν πραγματικά, αν και οι χώρες θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν πληθωρισμό, δυσκολίες ισοζυγίου πληρωμών ή υποτιμήσεις συναλλαγματικών ισοτιμιών.

Τόσο ο Μπάιντεν όσο και ο Κρούγκμαν – καθώς και η υπουργός Οικονομικών Τζάνετ Γέλεν η οποία υποστηρίζει επίσης την πρόταση τόνωσης της οικονομίας – κατανοούν σίγουρα ότι ένα ρεκόρ πακέτων δαπανών κινδυνεύει να τροφοδοτήσει τον πληθωρισμό. Ομως, για αυτούς, η άμεση βοήθεια των εκτοπισμένων εργαζομένων είναι η κορυφαία προτεραιότητα. Τελικά οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει να αποφασίσουν τι κινδύνους είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν για να βοηθήσουν τους εκατομμύρια Αμερικανούς που αντιμετωπίζουν την ανεργία και την πείνα.

Ο Κοΐτσι Χαμάντα είναι επίτιμος καθηγητής στο Yale University και διετέλεσε ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουργού της Ιαπωνίας Σίνζο Αμπε