Στο… κόλπο της Ευρώπης

Από τη μία μια ομάδα που έχει… ξεχάσει να κερδίζει. Κι από την άλλη μία ομάδα που αρνείται να χάσει, ακόμα και όταν φλερτάρει ανοιχτά με την ήττα. Από τη μία ο Ατρόμητος, που κέρδισε τελευταία φορά στις 31 Ιανουαρίου, στο 1-0 στους Ζωσιμάδες. Εκτοτε; Τρεις ήττες και δύο ισοπαλίες στο πρωτάθλημα. Και μία ήττα στο Κύπελλο.

Από την άλλη ο Αστέρας Τρίπολης. Συμπλήρωσε το απόγευμα του Σαββάτου στο Περιστέρι δέκα σερί ματς αήττητος. Επιασε τον Παναθηναϊκό στην πέμπτη θέση και μάλιστα είναι από πάνω του στην ισοβαθμία, αφού τον κέρδισε στην Τρίπολη και ήρθε ισόπαλος στη Λεωφόρο. Και συνεχίζει να ονειρεύεται την έξοδό του στην Ευρώπη, βλέποντας πως δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει αγωνιστικά όσους βρίσκονται πάνω από εκείνον.

Το απέδειξε και απέναντι στον Ατρόμητο στο Περιστέρι, παρά το τελικό 1-1. Θα μπορούσε να είχε φύγει με τη νίκη αν είχε καταφέρει να ισοφαρίσει νωρίτερα. Το σημαντικό, όμως, είναι η εικόνα που έδειξε στο γήπεδο παρά το γεγονός πως βρέθηκε πίσω στο σκορ. Μια εικόνα που θύμιζε μεγάλη ομάδα. Ψυχραιμία στο παιχνίδι, ωραίο και γρήγορο ποδόσφαιρο, σχεδόν αυτοποιημένο από τη μέση και μπροστά. Με ένταση και ρυθμό, με διαστήματα που πίεζε αφόρητα τον αντίπαλο, με πολλούς τρόπους να φέρνει την μπάλα στη μεγάλη περιοχή και να απειλεί. Μια εξαιρετικά δουλεμένη ομάδα από τον Ράσταβατς, που εξελίσσεται σε έναν από τους καλύτερους προπονητές στην Ελλάδα. Και με τους πάγκους αρκετών «μεγάλων» να είναι υποψήφιοι να μείνουν κενοί, ο προπονητής του Αστέρα δεδομένα θα… παίξει για κάποιον απ’ αυτούς.

Αυτό το αγωνιστικό πρόσωπο που έβγαλε έκανε τον Αστέρα να φύγει με τον βαθμό της ισοπαλίας από το Περιστέρι, απέναντι σε έναν Ατρόμητο που μετά από καιρό έδειξε σημάδια ζωής. Περισσότερο και από το γκολ με υπέροχη κεφαλιά που σημείωσε στο 18′, ανοίγοντας το σκορ, έχει σημασία η κίνηση του Μανούσου στον πανηγυρισμό του. Τίναζε από πάνω του το… κακό. Το ξόρκιζε. Και το δικό του, αφού σκόραρε μετά από 9 σερί συμμετοχές που αδυνατούσε να βρει τον δρόμο προς τα δίχτυα. Και της ομάδας, που πήγαινε στο ματς μετά από πολύ άσχημες εμφανίσεις, κακή ψυχολογία και τον Σάββα Παντελίδη να δηλώνει πως τελειώνει ο χρόνος πολλών παικτών. Δεν κατάφερε να διαχειριστεί και να κρατήσει το υπέρ του 1-0 γιατί απέναντί του ήταν ένας εξαιρετικός αντίπαλος και γιατί o Αλί Μπαμπά στην πρώτη επαφή του με την μπάλα στο 76′ έκανε ένα υπέροχο τελείωμα από θέση μέσα δεξιά, στέλνοντας την μπάλα με εξωτερικό φάλτσο στο απέναντι παραθυράκι, διαμορφώνοντας το τελικό 1-1, με τον Αστέρα να τελειώνει το ματς με δέκα παίκτες λόγω αποβολής με δύο κίτρινες κάρτες του Ιγκλέσιας στις καθυστερήσεις.

Οι δύο ξεχωριστές στιγμές

Υπήρξαν και δύο στιγμές στον αγώνα του Σαββάτου που ήταν διαφορετικές από τις υπόλοιπες. Και δεν έχουν να κάνουν με κάποιο γκολ ή κάποια φάση από το παιχνίδι. Η πρώτη ήρθε στο ημίωρο, όταν ο τερματοφύλακας του Ατρόμητου, Χρήστος Θεοδωράκης, τραυματίστηκε και έφυγε από το παιχνίδι για να μπει ο Μανδάς. Ο Θεοδωράκης σχεδόν δάκρυσε αφού είδε τον τραυματισμό να του στερεί την ευκαιρία που του έδωσε ο προπονητής του. Περνώντας μπροστά από τον πάγκο του Αστέρα έσπευσαν κοντά του τόσο ο Ματίας Ιγκλέσιας, όσο και ο τερματοφύλακας Παπαδόπουλος, προκειμένου να τον αγκαλιάσουν και να τον παρηγορήσουν.

Η δεύτερη ήταν στο 80′, τη στιγμή της αλλαγής του Χαβιέ Ούμπιδες. Ο Ιγκλέσιας (υπήρξαν συμπαίκτες για χρόνια στον Ατρόμητο), ο Μουνάφο και ο Μπαράλες πήγαν κοντά στον συμπατριώτη τους για να τον αγκαλιάσουν και να τον χαιρετήσουν, αφού πιθανότατα αυτή ήταν η τελευταία φορά που τον έβρισκαν αντίπαλο. Σε μια σπάνια στιγμή που έλαβε το χειροκρότημα όλων.

Ατρόμητος (Παντελίδης): Θεοδωράκης (28′ Μανδάς), Γούτας, Μαυρομμάτης, Τομάσεβιτς, Νάτσος, Σάλομον, Χαρίσης, Ούμπιδες (81′ Χριστοδουλόπουλος), Αγκάγιεφ (46′ Νταβιώτης), Μουνίθ (67′ Γκάλο), Μανούσος (67′ Κωτσόπουλος).

Αστέρας Τρίπολης (Ράσταβατς): Τσιφτσής, Κότσιρας (75′ Γκαρσία), Αλβαρες, Χριστόπουλος, Σουάρεθ, Βαλιέντε (62′ Ιγκλέσιας), Μουνάφο, Ριέρα (92′ Φερνάντεζ), Σίτο (46′ Φερνάντεθ), Μπαράλες, Κρέσπι (65′ Αλί Μπαμπά).