Το δίλημμα και το μέλλον

Καταγράφεται πλέον εδώ και εβδομάδες. Και όσο οι μέρες περνούν τόσο και η κουβέντα «ανοίγει» γύρω από την επόμενη σελίδα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Από τη συντονισμένη προσπάθεια προκειμένου, επιτέλους, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία να δώσει την εντύπωση πως μπορεί να υποστηρίξει με κανόνες και ίσες αποστάσεις αυτό το πλέον εμπορικό προϊόν. Εγγυητής σε αυτή τη συζήτηση φέρεται να είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Να συμμετέχει η κυβέρνηση συνεπικουρούμενη από την ολιστική μελέτη των υπερεθνικών ομοσπονδιών FIFA / UEFA.

Εδώ όμως δεν φτάνουν μόνο οι καλύτερες προθέσεις. Και ήδη σε αυτή τη διαδικασία ανακύπτουν κάποια παράδοξα, τα οποία σίγουρα δυσκολεύονται να κατανοήσουν οι έλληνες ποδοσφαιρόφιλοι. Ου μην και οι δικαστές της Επιτροπής Δεοντολογίας της ΕΠΟ! Σε σημείο που να προκύπτουν και απορίες. Διότι αν ο στόχος είναι απλά μια ΕΠΟ με διαφορετική σύνθεση, τότε τζάμπα και η φασαρία. Υπάρχει πεδίο μιας ολοκληρωμένης μεταρρύθμισης μπροστά. Υπάρχει ανάγκη για μια επανεκκίνηση. Για να συμβεί αυτό όμως απαιτούνται ολοκληρωμένες αποφάσεις.

Αρκεί στον Πρωθυπουργό και στην κυβέρνηση η, με τυμπανοκρουσίες, ανάδειξη στην ΕΠΟ ενός προέδρου δήθεν κοινής αποδοχής, ο οποίος θα είναι απλή βιτρίνα και δεν θα μπορεί να αποφασίσει ούτε για το ωράριο της καθαρίστριας (με όλο τον σεβασμό) στο Πάρκο Γουδή; Διότι κάτι τέτοιο θα συμβεί αν το ΔΣ (Εκτελεστική Επιτροπή) και η ΓΣ της Ομοσπονδίας συνεχίσουν να ελέγχονται από τα «υπέροχα πλάσματα» της «Εξυγίανσης». Εκείνης που έχει ισοπεδώσει το ελληνικό ποδόσφαιρο τα τελευταία χρόνια. Που το έχει οδηγήσει σε ιστορικά χαμηλά, σε όλους τους μετρήσιμους δείκτες. Ξέρουν όλοι τι συμβαίνει. Πως η «συμμαχία» ΠΑΟΚ και ΑΕΚ ελέγχει όλες τις επιτροπές. Τι σημασία θα έχει λοιπόν η αλλαγή ενός προέδρου όταν εκείνος δεν θα έχει καμία εξουσία; Και όσο το «παιχνίδι» θα συνεχίζεται με αυτόν τον τρόπο. Από ανθρώπους που ήδη ερευνώνται εδώ και μήνες ενδελεχώς από την Εισαγγελία Διαφθοράς για διάπραξη σοβαρότατων κακουργημάτων, μεταξύ άλλων της κακοδιαχείρισης των οικονομικών της Ομοσπονδίας με σπατάλες για υπέρογκα ποσά αμοιβών και αναιτιολόγητες δαπάνες. Με τα κονδύλια των FIFA / UEFA αλλά και όλη τη συνεισφορά του επαγγελματικού ποδοσφαίρου να πηγαίνουν στις τσέπες των golden boys και των ημετέρων αντί να επενδύονται στην ανάπτυξη του αθλήματος. Αυτό θέλει η κυβέρνηση; Γι’ αυτό ζήτησε την Ολιστική Μελέτη από τις FIFA και UEFA, για να μην αλλάξει τίποτα;

Αν είναι έτσι. Αν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, το ίδιο το κράτος, δεν είναι δυνατόν να ξεριζώσει όλο αυτό το σύστημα της εγκληματικής διαφθοράς στο ελληνικό ποδόσφαιρο, τότε προφανώς δεν υπάρχει καμία άλλη λύση από την πλήρη διάλυσή του. Από το Grexit που ίσως τελικά είναι ο μοναδικός τρόπος να αντιληφθούμε ότι το ποδόσφαιρο είναι σε «ομηρεία». Ισως έτσι απομονωμένοι διεθνώς το πάρουμε απόφαση ότι η βρωμιά πρέπει όχι απλά να σταματήσει να επιπλέει αλλά να καθαρίσει τελείως, αλλιώς η δυσωδία της θα φτάνει πάντα σε όλους μας. Ισως έτσι ξαναχτίσουμε ως χώρα από το μηδέν ένα υγιές οικοδόμημα στο άθλημα, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι λαοί στην Ευρώπη.