Ενας είναι ο εχθρός, ο ισλαμοαριστερισμός

Είναι ο νεολογισμός της εποχής στη Γαλλία: ισλαμοαριστερισμός ή, άλλως, η συμμαχία μεταξύ ισλαμιστών και Ακροαριστεράς. Στην πραγματικότητα, βέβαια, κανείς δεν συμφωνεί όσον αφορά την ακριβή σημασία του όρου, το κατά πόσο είναι ένα πραγματικό ή φανταστικό φαινόμενο και σε ποιον βαθμό. Στη μία πλευρά, υπάρχουν εκείνοι που φοβούνται πως ριζοσπαστικές και αντιδημοκρατικές ιδέες κυριεύουν το γαλλικό πανεπιστήμιο. Και στην άλλη, εκείνοι που βλέπουν μια παρέμβαση της πολιτικής εξουσίας στην πανεπιστημιακή αυτονομία. Τον ασκό του Αιόλου άνοιξε σε κάθε περίπτωση η υπουργός Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και Ερευνας, Φρεντερίκ Βιντάλ, ζητώντας να διερευνηθεί η υποτιθέμενη διείσδυση του ισλαμοαριστερισμού στα πανεπιστήμια της Γαλλίας.

Πρώην πρόεδρος η ίδια του πανεπιστημίου Nice-Sophia Antipolis, στη Νίκαια, η Βιντάλ κατήγγειλε την περασμένη Κυριακή πως ο «ισλαμοαριστερισμός» «διαβρώνει την κοινωνία στο σύνολό της» και «το πανεπιστήμιο δεν είναι ανεπηρέαστο». Ολα αυτά, λίγους μήνες μετά τον αποκεφαλισμό ενός 47χρονου καθηγητή που είχε δείξει στους μαθητές του καρικατούρες του Μωάμεθ από έναν νεαρό τζιχαντιστή, κι ενώ η γαλλική Εθνοσυνέλευση υιοθετούσε σε πρώτη ανάγνωση νομοσχέδιο που επιδιώκει μεγαλύτερο έλεγχο επί των ιδεολογικών αγκιτατόρων του ισλαμισμού. Επανερχόμενη στο θέμα, η Βιντάλ ζήτησε την Τρίτη από το Εθνικό Συμβούλιο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) να προχωρήσει σε έναν «απολογισμό του συνόλου των ερευνών» που πραγματοποιούνται στη Γαλλία, ώστε να διαχωριστούν οι «ακαδημαϊκές» από τις «ακτιβιστικές» έρευνες.

Οι δηλώσεις αυτές έφεραν θύελλα στον ακαδημαϊκό κόσμο, το Σάββατο μάλιστα 600 ακαδημαϊκοί, από τον οικονομολόγο Τομά Πικετί έως την ιστορικό Ματίλντ Λαρέρ, αξίωσαν με κοινό τους άρθρο στη «Le Monde» την παραίτηση της υπουργού, κατηγορώντας την πως «αναμασά το ρεπερτόριο της Ακροδεξιάς» και «αφήνει να αιωρείται η απειλή μιας καταστολής των διανοουμένων». Για ένα «πολιτικό σύνθημα που δεν ανταποκρίνεται σε καμία επιστημονική πραγματικότητα» έκανε λόγο και το ίδιο το CNRS, καταγγέλλοντας τις «προσπάθειες απονομιμοποίησης διαφορετικών ερευνητικών πεδίων, όπως οι μετααποικιακές μελέτες, οι διαθεματικές μελέτες ή οι έρευνες γύρω από την έννοια της “φυλής”» – δήλωσε πάντως πως θα συμμετάσχει «στην παραγωγή της έρευνας που επιθυμεί η υπουργός», ώστε να «ριχτεί επιστημονικό φως στα σχετικά ερευνητικά πεδία».

Μη θέλοντας να ανοίξει μέτωπο με τον πανεπιστημιακό κόσμο εν μέσω πανδημίας, πόσω μάλλον με τη νεολαία έναν χρόνο και κάτι πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2022, η κυβέρνηση Μακρόν έσπευσε διά του εκπροσώπου της να πάρει αποστάσεις ασφαλείας από τη Βιντάλ, επισημαίνοντας την «απόλυτη δέσμευση» του γάλλου προέδρου «στην ανεξαρτησία των καθηγητών-ερευνητών». Η συζήτηση είχε όμως ήδη φουντώσει. «Ο ισλαμοαριστερισμός δεν μπορεί να ποσοτικοποιηθεί, γι’ αυτό και χρειάζεται μια αμερόληπτη έρευνα» δήλωσε στην ισπανική «El Pais» ο γάλλος φιλόσοφος και ιστορικός Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ, κάνοντας λόγο για «αυτοκαταστροφή του πανεπιστημίου ως χώρου ελεύθερης συζήτησης, από εξτρεμιστικούς κύκλους». Για μια «υστερία γύρω από την κατηγορία του ισλαμοαριστερισμού» μίλησε από την πλευρά του στη «Libération» ο Πικετί: «Μεταξύ των πλέον απελπισμένων, αλλά και των πλέον κυνικών, κάποιοι έχουν τη φαεινή ιδέα να υποψιάζονται για συνέργεια με τους τζιχαντιστές όποιον ερευνητή ενδιαφέρεται για τα ζητήματα των διακρίσεων» σχολίασε.

Ενώ οι φωνές που αξιώνουν παραίτηση της υπουργού, από το αριστερό κυρίως κομμάτι της γαλλικής πολιτικής σκακιέρας, πολλαπλασιάζονται, η ίδια διαβεβαίωσε χθες τη «Journal du Dimanche» πως η έρευνα την οποία προανήγγειλε θα προχωρήσει, ζητώντας ωστόσο να «ανεβάσουμε το επίπεδο της συζήτησης» και διαβεβαιώνοντας πως επιθυμεί μια έρευνα «με την κοινωνιολογική έννοια του όρου». «Ο Εμανουέλ Μακρόν παίζει με τη φωτιά μέσω των υπουργών του» σχολίασε σε κύριο άρθρο της η «Le Monde», δείχνοντας με το δάχτυλο τη Βιντάλ αλλά και τον «σκληρό» υπουργό Εσωτερικών, Ζεράλντ Νταρμανέν, που δεν έχει πάψει να κλείνει το μάτι στην Ακροδεξιά.