Λάμψη διαρκείας και διάττοντες αστέρες
Ο επαναπατρισμός των καταξιωμένων Παπασταθόπουλου, Μήτρογλου και η πορεία των υπόλοιπων μελών της ασημένιας Εθνικής Νέων του 2007
Η εύστοχη πρόβλεψη για τη σταδιοδρομία ενός ποδοσφαιριστή δεν απέχει πολύ από την πομφόλυγα. Ταλέντα που μοιάζουν έτοιμα για χρυσοποίκιλτη καριέρα μπορεί με μία παρέκκλιση να λοξοδρομήσουν στα μονοπάτια των αζήτητων.
Δεν μπορείς να προεξοφλήσεις την πορεία που θα διαγράψει ένας νεαρός παίκτης. Αλλοτε θα ευοδωθούν οι προσδοκίες, άλλοτε θα διαψευστούν. Υπάρχουν δε και περιπτώσεις παικτών που εξελίσσονται, παρότι σε νεαρή ηλικία δεν γέμιζαν το μάτι στους επαΐοντες.
Ακόμη, πάντως, κι αν προσεγγίζει κάποιος στατιστικά το θέμα δεν γίνεται να διαπρέψουν όλα τα ταλέντα. Κάποιοι αστέρες είναι διάττοντες και σβήνουν γρήγορα.
Από μία τεράστια δεξαμενή αντλείται και το παράδειγμα της ασημένιας Εθνικής Νέων του 2007. Της ομάδας που υπό την καθοδήγηση του Νίκου Νιόπλια διεκδίκησε το τρόπαιο στο Euro U19 στα γήπεδα της Αυστρίας (ήττα 1-0 από την Ισπανία στον τελικό της 27ης Ιουλίου 2007). Δύο επίλεκτα μέλη εκείνης της Εθνικής επαναπατρίστηκαν εσχάτως. Οι καταξιωμένοι πλέον Σωκράτης Παπασταθόπουλος (Ολυμπιακός) και Κώστας Μήτρογλου (Αρης) επανήλθαν στην ελληνική Super League 1 για να κάνουν τη διαφορά στην εγχώρια σκηνή.
Είναι οι δύο από τους 19 φιναλίστ της προ 14ετίας διοργάνωσης.
Σωκράτης Παπασταθόπουλος
Σε δύο Μουντιάλ (2010, 2014) και σε ένα Εuro (2012) συμμετείχε ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος. Ο παίκτης που επιβεβαιώνει ότι δεν σταδιοδρομούν σε υψηλό επίπεδο μόνο οι γητευτές της μπάλας. Με τη δουλειά και την προσωπικότητά του διατηρήθηκε σε πρωταθλήματα της ευρωπαϊκής ελίτ επί 12,5 χρόνια και εξελίχθηκε σε αρχηγό της Γαλανόλευκης. Ο ορισμός της διάρκειας και της συνέπειας. 189 αγώνες στην Bundesliga (Βέρντερ Βρέμης, Ντόρτμουντ), 56 στη Serie A (Τζένοα, Μίλαν), 44 στην Premier League. Πρωταθλητής Ιταλίας το 2010-11, Κυπελλούχος Γερμανίας το 2016-17, Σούπερ Καπ Γερμανίας το 2012-13 και το 2013-14, κυπελλούχος Αγγλίας (ο πρώτος Ελληνας που το πέτυχε) το 2019-20. Βαδίζοντας πλέον προς τη συμπλήρωση του 33ου έτους της ηλικίας του ο πλήρης διεθνών εμπειριών Σωκράτης Παπασταθόπουλος επέστρεψε στην Ελλάδα για νέες προκλήσεις με τον Ολυμπιακό.
Κώστας Μήτρογλου
Ο γερμανοθρεμμένος πιτσιρικάς που αποτελούσε την ατραξιόν στις προπονήσεις της Εθνικής Νέων το 2007 χαζεύοντας με περίτεχνα κόλπα τους συμπαίκτες του εξελίχθηκε σε… επικηρυγμένο «πιστολέρο». 82 γκολ στην ελληνική Super League 1 (Ολυμπιακός, Ατρόμητος, Πανιώνιος), 36 στην Α’ Πορτογαλίας (Μπενφίκα), 12 στην Α’ Γαλλίας (Μαρσέιγ), 19 σε διοργανώσεις της UEFA συμπεριλαμβάνονται μεταξύ άλλων στις… ριπές του.
Αποτέλεσε σημείο αναφοράς και στην επίθεση της Εθνικής ανδρών με 17 γκολ σε 65 εμφανίσεις. Κατάφερε δε να πανηγυρίσει νταμπλ σε τρεις χώρες: Ελλάδα (Ολυμπιακός), Πορτογαλία (Μπενφίκα) και Τουρκία (Γαλατασαράι).
Πλέον ψάχνει το restart μέσω του Αρη, καθότι εσχάτως ήταν παροπλισμένος στη Μαρσέιγ.
Δημήτρης Σιόβας
Ο μοναδικός από τους φιναλίστ του 2007 που αγωνίζεται εκτός συνόρων στην παρούσα φάση είναι ο Δημήτρης Σιόβας. Δεν φημιζόταν ποτέ για την ταχύτητά του, αλλά η τεχνική κατάρτιση και το διάβασμα των φάσεων αποτέλεσαν το κατάλληλο αντιστάθμισα για να σταδιοδρομήσει σε υψηλό επίπεδο. Κατέκτησε τίτλους με τον Ολυμπιακό και από τον Γενάρη του 2017 αγωνίζεται αδιαλείπτως στη La Liga στην οποία παρεμπιπτόντως οι εκρηκτικοί επιθετικοί περισσεύουν… Υστερα από 3,5 χρόνια στη Λεγανές, μεταπήδησε το περασμένο καλοκαίρι στην Ουέσκα και ξεπέρασε τις 100 συμμετοχές στην πρώτη κατηγορία της Ισπανίας!
Στην Εθνική ανδρών μετράει 20 συμμετοχές και έμελλε να αποτελέσει το κύκνειο άσμα του η εμφάνιση με το παρθενικό γκολ του στη νίκη επί του Κόσοβου (6/9/2020) στο Nations League. Γιατί; Επειδή αναγνώρισε δημόσια την αξία των Παπασταθόπουλου και Μανωλά που βρέθηκαν το τελευταίο διάστημα εκτός κλήσεων…
Σωτήρης Νίνης
Ο γεννηθείς στις 3/4/1990 Σωτήρης Νίνης ήταν δύο χρόνια νεότερος από τα περισσότερα μέλη της Εθνικής Νέων του 2007. Ακτινοβολούσε, όμως, το άστρο του. Είχε ήδη συστηθεί με τον Παναθηναϊκό ως δεξί εξτρέμ. Νόμιζες ότι θα αφήσει εποχή, πως θα συγκριθεί με ιερά τέρατα του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά εν τέλει αποτέλεσε μία διδακτική ιστορία. Εδειξε πως ένας top class νεαρός δεν υπογράφει σώνει και καλά συμβόλαιο με την πρόοδο και την εξέλιξη.
Ο μικρότερος παίκτης που έχει σκοράρει με την Εθνική Ανδρών (18 ετών, ενός μηνός και 16 ημερών στο 2-0 επί της Κύπρου στις 19/5/2008) απέκτησε παράσημα στα πρώτα χιλιόμετρα της διαδρομής του (Μουντιάλ 2010, Euro 2012, νταμπλ με τον Παναθηναϊκό το 2009-10), αλλά κατόπιν ακολούθησε φθίνουσα πορεία. Είναι ενδεικτικό πως στην Εθνική αγωνίστηκε για τελευταία φορά λίγους μήνες μετά τα 25α γενέθλιά του (16/6/2015, 0-0 με Πολωνία). Δεν στέριωσε στην Πάρμα, δεν μακροημέρευσε σε ΠΑΟΚ, Μέχελεν, Σαρλερουά, Πετάχ Τίκβα και έφτασε το 2018-19 στη δεύτερη κατηγορία του Ισραήλ (Χαποέλ Ασκελον). Πριν από τα 30 έμεινε χωρίς ομάδα για μία σεζόν (2019-20) και εντάχθηκε στον Βόλο το 2020-21 για το restart.














