ΗχοΔύναμα

Μάλερ: Τέταρτη Συμφωνία, Συμφωνική της Βαμβέργης, Αννα Λουσία Ρίχτερ, Γιάκουμπ Χρούσα, Accentus

Αυτός είναι ένας από τους πρώτους δίσκους της εποχής της πανδημίας. Ηχογραφήθηκε τον Ιούλιο του 2020 στην αίθουσα Κάιλμπερθ της Βαμβέργης, σε συνθήκες εντελώς διαφορετικές από τις κανονικές: οι μουσικοί βρίσκονται σε απόσταση ασφαλείας σχεδόν δύο μέτρων ο ένας από τον άλλο έχοντας απλωθεί σε όλη την έκταση της σκηνής. Το γεγονός αυτό δεν παράγει μόνον μία παράξενη εικόνα, αλλά, κυρίως, πολλά και νέα προβλήματα για τους μηχανικούς ήχου, που πρέπει να αλλάξουν εντελώς τον τρόπο τοποθέτησης και χρήσης των μικροφώνων. Προβλήματα παράγει επίσης για τους ίδιους τους μουσικούς και τον μαέστρο τους, που, πάντως, όπως και τα προηγούμενα, έτσι και αυτά, αντιμετωπίστηκαν με επιτυχία ως προκλήσεις.

Ιστορικά, η Ορχήστρα της Βαμβέργης έχει στενή σχέση με την Τσεχία: συγκροτήθηκε αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο κυρίως από μουσικούς που έφυγαν από τη Γερμανική Οπερα της Πράγας, όπως λεγόταν μέχρι τότε. Εξοικειωμένη όσο λίγες ορχήστρες με τη μουσική του Μάλερ, έχει σήμερα αρχιμουσικό τον επίσης Τσέχο Γιάκουμπ Χρούσα – έναν από τους πιο σημαντικούς της νέας γενιάς διεθνώς. Το αποτέλεσμα είναι το προφανές: ένας εγγυημένα ενδιαφέρον Μάλερ, στο πιο λυρικό από τα συμφωνικά του έργα. Ερμηνεία υψηλής ευαισθησίας αλλά και καθαρών δομών, έρχεται να προστεθεί με μεγάλες αξιώσεις στην ήδη εκτεταμένη δισκογραφία της Τέταρτης Συμφωνίας, έχοντας ένα ακόμα πλεονέκτημα: τη σύμπραξη μιας πολύ φρέσκιας και εξίσου εντυπωσιακής σοπράνο, της Γερμανίδας Αννα Λουσία Ρίχτερ, που η ερμηνεία της δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις σπουδαιότερες της δισκογραφίας στο φινάλε του έργου. Σίγουρα μία από τις πιο ενδιαφέρουσες Τέταρτες των τελευταίων ετών.

Μπρούκνερ: Δεύτερη και Ογδοη Συμφωνία, Βάγκνερ: Πρελούδιο στους Αρχιτραγουδιστές της Νυρεμβέργης Ορχήστρα Γκεβαντχάουζ της Λειψίας, Αντρις Νέλσονς, Deutsche Grammophon, 2 cd

Την ίδια στιγμή, στη Λειψία, η Γκεβαντχάουζ και ο Αντρις Νέλσονς προχωρούν στον κύκλο Μπρούκνερ, που αναμφίβολα εξελίσσεται πια στον κορυφαίο της δεκαετίας. Οι νέες προσθήκες είναι η Δεύτερη και η Ογδοη Συμφωνία, από μία ορχήστρα που ξέρει και κατανοεί αυτά τα έργα σε περίπου υπαρξιακό επίπεδο. Ο ήχος της Γκεβαντχάουζ είναι μοναδικός: δεν αντιγράφεται και δεν συγχέεται με καμίας άλλης ορχήστρας στον κόσμο. Εχει όλες τις αρετές των μεγάλων γερμανικών ορχηστρών – είναι άλλωστε μία από αυτές – αλλά και ποιότητες πιο αιθέριες, που τη φέρνουν πιο κοντά στον ήχο λ.χ. της Κονσερτγκεμπάου, από ότι στο Βερολίνο ή τη Δρέσδη. Διαφάνεια, ακρίβεια, απόλυτος έλεγχος, εκπληκτική ευλυγισία αλλά και δύναμη μαζί, είναι τα κύρια στοιχεία που κάνουν την Ορχήστρα συναρπαστική. Και ακριβώς αυτά που απαιτούνται για να αποδοθούν αυτά τα έργα, και ιδίως η τιτάνια Ογδοη, με φρεσκάδα που εκπλήσσει. Από αυτή την άποψη, δεν πρόκειται για τυπικά γερμανικό Μπρούκνερ, όπως τουλάχιστον εννοείται αυτό με τον παραδοσιακό τρόπο. Ο Νέλσονς είναι σταθερός και θεληματικός οδηγός, που ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Και το αποτέλεσμα αυτών των ζωντανών ηχογραφήσεων, είναι όντως απαράμιλλο.