Με κοινωνική ατζέντα και εθνικιστικό οίστρο

«Η βασική προτεραιότητα είναι η δικαιοσύνη και η δημιουργία θέσεων εργασίας», δήλωσε ο μεγάλος νικητής των εκλογών που έγιναν την Κυριακή στο Κόσοβο, Αλμπιν Κούρτι, το κόμμα του οποίου – το Vetevendosje (Αυτοδιάθεση) – κέρδισε πάνω από το 48% των ψήφων. Οσο για τον διάλογο με το Βελιγράδι, ένα θέμα που καίει τις ΗΠΑ και την ΕΕ, διεμήνυσε πως δεν είναι ανάμεσα στις βασικές του προτεραιότητες. Ετσι, ο Κούρτι – προερχόμενος από μια σχετικά νέα γενιά πολιτικών, χωρίς άμεση σχέση με τον πόλεμο της δεκαετίας του ’90 και τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν στη διάρκειά του – θέλησε να επιβεβαιώσει την προεκλογική του ατζέντα, η οποία έχει έντονα κοινωνικό χαρακτήρα και (μαζί με την υπόσχεση για καταπολέμηση της διαφθοράς) αποδείχθηκε ότι έπιασε τόπο, καθώς απευθύνθηκε στους πολίτες μιας από τις πιο φτωχές χώρες της Ευρώπης. Παράλληλα, επεδίωξε να παρακάμψει, τουλάχιστον για την ώρα, το «καυτό» θέμα των σχέσεων του Κοσόβου με τον «μισητό» γείτονά του – έστω κι αν γνωρίζει πως θα είναι καθοριστικό στην προσπάθειά του να βρει τους αναγκαίους συμμάχους για να σχηματίσει κυβέρνηση. Σημειώνεται πως η απόλυτη πλειοψηφία μεταφράζεται σε 61 έδρες σε σύνολο 120, εκ των οποίων οι 20 πηγαίνουν αυτοδικαίως σε κόμματα των μειονοτήτων (οι 10 στους Σέρβους).

Το ίδιο ισχύει και για σχέσεις του Κούρτι με την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες. Εξάλλου, στην Πρίστινα δεν αποτελεί μυστικό το γεγονός ότι ένας από τους βασικούς λόγους για τον οποίο η προηγούμενη κυβέρνησή του άντεξε μόλις 51 ημέρες και κατέρρευσε τον Μάρτιο του 2020 ήταν η υπονόμευσή του από τη Δύση, εξαιτίας της αντίθεσής του σε ένα σχέδιο προσέγγισης με τη Σερβία – το οποίο, ανάμεσα στα άλλα, περιλάμβανε και περιορισμένη ανταλλαγή εδαφών και πληθυσμών.

Αυτή είναι η τρίτη φορά που ο Κούρτι διεκδικεί τη θέση του πρωθυπουργού. Πέρα από τη σύντομη θητεία του πέρυσι, η πρώτη (και αποτυχημένη) ήταν το 2017. Ακολούθησε, το 2018, μια ποινή με αναστολή την οποία του επέβαλε δικαστήριο επειδή έριξε… δακρυγόνο στην αίθουσα του Κοινοβουλίου, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον τρόπο που η τότε κυβέρνηση επιχειρούσε να λύσει μια συνοριακή διαφορά με το Μαυροβούνιο, αλλά και να εκχωρήσει καθεστώς αυτονομίας στις σερβικές κοινότητες του Κοσόβου. Μάλιστα, η καταδίκη αυτή του στέρησε τη δυνατότητα να είναι υποψήφιος για να εκλεγεί βουλευτής.

Η αλήθεια, ωστόσο, είναι πως αυτή τη φορά, η εντυπωσιακή επίδοση που πέτυχε του δίνει αρκετά μεγαλύτερες πιθανότητες για να σχηματίσει μια κυβέρνηση με καλύτερες προοπτικές. Φαίνεται δε πως την οφείλει σε μεγάλο βαθμό στους χιλιάδες κοσοβάρους μετανάστες σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, ακόμη και στις ΗΠΑ, που έσπευσαν για να ψηφίσουν, αψηφώντας τόσο την πανδημία όσο και τις ιδιαιτέρως κακές καιρικές συνθήκες.