Σαράντα χρόνια από τη «μαύρη Κυριακή»

Σαν σήμερα λοιπόν: Ακριβώς 40 χρόνια από τη μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Από την αποφράδα ημέρα που έτσι ξαφνικά κόπηκε το νήμα της ζωής για 21 νέα παιδία. Τα θύματα της Θύρας 7. Ιερή υποχρέωση για την οικογένεια του Ολυμπιακού να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη των αδικοχαμένων. Και σπουδαία κληρονομιά το γεγονός ότι δεν ξέχασε κανείς. Και φέτος ήταν όλοι εκεί. Εστω σε μια ειδική συνθήκη ελέω της πανδημίας. Το Σάββατο έγινε η καθιερωμένη αιμοδοσία στον χώρο του Μουσείου. Και χθες η κατάθεση στεφάνων. Πριν από τον αγώνα με τον ΟΦΗ η ερυθρόλευκη οικογένεια, με πρώτο τον Βαγγέλη Μαρινάκη, στάθηκε μπροστά από το μνημείο των θυμάτων για να αφήσει ένα λουλούδι. Εκεί και ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη Μιχάλης Κουντούρης. Ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ Ολυμπιακός, Παναγιώτης Αγγελόπουλος. Αντιπροσωπεία της Θύρας 7. Ο δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης. Πρέπει να σημειωθεί ότι τηρήθηκαν όλα τα απαραίτητα μέτρα και οι αποστάσεις, όπως επιτάσσουν οι ανάγκες της πανδημίας. Εντός του Καραϊσκάκης οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού και του ΟΦΗ και τα τεχνικά τους τιμ άφησαν λουλούδια μπροστά από τη Θύρα 7. Εκεί όπου δέσποζαν δύο μεγάλα πανό. Ενα με τα σκίτσα των αδικοχαμένων θυμάτων. Και ένα με την υπενθύμιση «δεν φύγατε ποτέ από κοντά μας».