Για ποια επαγγελματική κατηγορία μιλάμε;
Κάποιες προγραμματικές δηλώσεις ως υποψήφιος πρόεδρος της ΕΠΟ θα πρέπει να κάνει ο Θοδωρής Ζαγοράκης, νομίζω...
Σήμερα γίνονται οι ρεβάνς του Κυπέλλου Ελλάδος κι αν εξαιρέσει κανείς τη ρεβάνς του ζευγαριού Ατρόμητος – ΠΑΣ (το πρώτο ματς τελείωσε 2-2) κανένα άλλο παιχνίδι δεν έχει ενδιαφέρον. Θυμίζω ότι στα πρώτα ματς ο Ολυμπιακός κέρδισε τον Παναιτωλικό 3-0 εκτός έδρας, ο ΠΑΟΚ 5-0 την ΑΕΛ στην Τούμπα, η ΑΕΚ, ο Βόλος και ο Αρης 2-0 τον Απόλλωνα, τον ΟΦΗ και τον Αστέρα Τρίπολης αντίστοιχα. Οι προπονητές θα χρησιμοποιήσουν τα ματς για να δουν αναπληρωματικούς και νεοφερμένους, αλλά το όλο πράγμα είναι θλιβερό. Ο,τι δεν έχει ενδιαφέρον στο μοντέρνο ποδόσφαιρο δεν φέρνει και χρήματα.
Θεσμός
Το Κύπελλο Ελλάδος είναι ο θεσμός που θα έπρεπε να φέρνει στο ταμείο της ΕΠΟ τα πιο πολλά χρήματα. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι ευχαριστημένη η CosmOTE από αυτό το προϊόν: στη θέση των υπευθύνων της δεν θα ήμουν. Διαβάζω διάφορα για τις εκλογές της ΕΠΟ, την υποψηφιότητα του Θοδωρή Ζαγοράκη, την άρνηση διάφορων προέδρων Ενώσεων να την υποστηρίξουν, την απαίτησή του να έχει μαζί του κι άλλους συμπαίκτες του στην Εθνική του 2004 κ.λπ. Αυτό που δεν διαβάζω – και ούτε και πρόκειται – είναι τι σκοπό έχουν να κάνουν όλοι αυτοί που ασχολούνται με τις εκλογές για την ίδια την ομοσπονδία. Το λογικό θα ήταν να παρουσίαζαν ένα σχέδιο για την αύξηση των εσόδων της, που τα τέσσερα τελευταία χρόνια έχουν πραγματικά καταρρεύσει. Σε σημείο που η ομοσπονδία να μην έχει χρήματα, ώστε να γίνουν τα ματς του Κυπέλλου με VAR.
Λόγος
Η λογική λέει ότι μια εκλογική διαδικασία θα έπρεπε να είναι λόγος για να μάθουμε ποια ακριβώς είναι τα σχέδια αυτών που θέλουν να την κερδίσουν. Στην περίπτωση της ΕΠΟ αυτό δεν υπήρξε ποτέ. Κάποιοι μαζευόντουσαν, ψήφιζαν ό,τι τους έλεγαν (οι κακεντρεχείς λένε ότι κάποιοι βλαχοπρόεδροι «πουλούσαν» και την ψήφο τους), μια διοίκηση έβγαινε κι από εκεί και πέρα φρόντιζε να πάρει το πρωτάθλημα όποιος την είχε στηρίξει: αυτά μέχρι ο Ολυμπιακός να διαλύσει κάθε σχέδιο. Από τους περίφημους «βλαχοπροέδρους» δεν περίμενα τίποτα περισσότερο. Αλλά ο Ζαγοράκης (και οι συν αυτώ) ελπίζω κάτι να πουν. Θυμίζω ότι η εμπορική εκμετάλλευση του Κυπέλλου, οι χορηγίες (που κάποτε υπήρχαν και τώρα λείπουν), τα χρήματα που η ομοσπονδία εισπράττει από την UEFA για τα τηλεοπτικά δικαιώματα της Εθνικής κ.λπ., αποτελούν έσοδα της ομοσπονδίας, μέσω των οποίων πρέπει και να υπάρχει χρηματοδότηση του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου. Για αυτά θα ‘πρεπε να προβληματίζονται όσοι με τη διοίκηση της ομοσπονδίας θέλουν να εμπλακούν κι όχι με τη διαιτησία. Αυτή πλέον πρέπει να είναι αποκλειστική δουλειά του Μαρκ Κλάτενμπεργκ και των συνεργατών του – αρέσει δεν αρέσει, αυτός την ανέλαβε.
Εσοδα
Μιλώντας για χρηματοδοτήσεις κι έσοδα θυμήθηκα τα παράπονα του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών για τη μη έναρξη του πρωταθλήματος της Φούτμπολ Λιγκ. Πριν από λίγες μέρες ο ΠΣΑΠ είχε επιτεθεί στην ανάλγητη κυβέρνηση που οδηγεί στον μαρασμό τις οικογένειες 400 επαγγελματιών ποδοσφαιριστών. Χθες ζήτησε από τον κ. Λεουτσάκο, πρόεδρο της Σουπερλίγκ 2, (την επαγγελματική Ενωση στην οποία η Φούτμπολ Λιγκ υπάγεται…), να προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας και να ζητήσει από αυτό την έναρξη του τρίτου τη τάξει ποδοσφαιρικού επαγγελματικού πρωταθλήματος.
Πρωτόκολλο
Ο ΠΣΑΠ ισχυρίζεται ότι όλες οι επαγγελματικές ομάδες έχουν δεσμευτεί ότι θα τηρούν το ίδιο υγειονομικό πρωτόκολλο και ζητά να ξεκινήσει και η παλιά Γ΄ Εθνική – έτσι τη λέγαμε πριν αποκτήσει τον μεγαλοπρεπή ξενικό τίτλο, που σημειωτέων δεν έγινε αγαπητός ούτε από τους προέδρους των ομάδων: οι πιο πολλοί αποκαλούν την κατηγορία «Φουτμπολί». Αυτές, ωστόσο, οι διεκδικήσεις των ποδοσφαιριστών μαρτυρούν τσαπατσουλιά και επιπολαιότητα.
Βίτσιο
Πρώτα από όλα η μη έναρξη του πρωταθλήματος δεν οφείλεται σε κάποια απόφαση του υφυπουργού Λευτέρη Αυγενάκη, ούτε φυσικά είναι κάποιο βίτσιο του ΓΓΑ Γιώργου Μαυρωτά: η επιτροπή των λοιμωξιολόγων αποφασίζει. Ωστόσο αυτό δεν έχει και τόση σημασία: σημασία έχει ότι το συνδικαλιστικό όργανο των ποδοσφαιριστών θα ‘πρεπε να κάνει μια λιγότερο λαϊκίστικη τοποθέτηση γιατί αποτελείται από ανθρώπους που γνωρίζουν τι είναι το πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ.
Θυμίζω
Αν δεν το θυμούνται να τους το θυμίσω ευχαρίστως. Τα μοναδικά έσοδα των ομάδων που παίρνουν μέρος σε αυτό το πρωτάθλημα είναι τα χρήματα που εισπράττουν από εισιτήρια – άντε και από κάποιους χορηγούς, που είναι συνήθως οπαδοί με καταστήματα που θέλουν να διαφημιστούν στην τοπική κοινωνία. Ούτε κάποιο τηλεοπτικό κανάλι υπάρχει που να πληρώνει για να μεταδίδει τα ματς της κατηγορίας, ούτε υπάρχουν μεγιστάνες, που έχουν τις μετοχές των ομάδων και θα κάλυπταν τις «τρύπες». Τι θα συνέβαινε αν ειδικά τα ματς αυτού του πρωταθλήματος διεξάγονταν κανονικά; Οι 400 επαγγελματίες που θα έπαιρναν μέρος στο πρωτάθλημα (που λέει ο ΠΣΑΠ) θα κυκλοφορούσαν με ένα φέσι, όχι για να τιμήσουν τα διακόσια χρόνια από το 1821, αλλά γιατί λεφτά για να τους πληρώσει δεν έχει καμία ομάδα. Αυτό άραγε θέλει ο ΠΣΑΠ; Να παίζουν τα μέλη του απλήρωτα; ‘Η επιθυμεί να δημιουργηθεί ένας κλάδος ολόκληρος που θα κάνει προσφυγές καλοκαιριάτικα; Για τους παίκτες ενδιαφέρεται ο ΠΣΑΠ ή για τους δικηγόρους του, που συνήθως βοηθάνε τους παίκτες στις διεκδικήσεις τους;
Νόμος
Στον νέο νόμο που παρουσίασε ο Αυγενάκης μια εβδομάδα πριν στο Υπουργικό Συμβούλιο καταργείται η Φούτμπολ Λιγκ ως επαγγελματική κατηγορία. Κάποιοι πρόεδροι ΕΠΣ, μαζί με τον ΠΣΑΠ, κατηγόρησαν τον υφυπουργό για αυτήν του την απόφαση. Μόνο που η απόφαση δεν είναι του Αυγενάκη: είναι μιας επιτροπής που δημιουργήθηκε με εκπροσώπους όλων των φορέων και που εξέτασε τι πρέπει να γίνει με την πολυσυζητημένη αναδιάρθρωση των πρωταθλημάτων. Η επιτροπή αυτή, με τη σύμφωνη γνώμη της ΕΠΟ (την οποία εκπροσώπησε ο κ. Διακοφώτης), έκρινε ότι η «Φουτμπολί» δεν μπορεί να είναι επαγγελματική. Ποιοι λοιπόν είναι οι επαγγελματίες που οδηγούνται στην ανεργία; Αυτοί που ανήκουν σε μια επαγγελματική κατηγορία, που με τη σύμφωνη γνώμη όλων καταργήθηκε; ‘Η αυτοί που δεν θα πληρώνονταν από σωματεία που εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσαν να έχουν φέτος έστω τα ελάχιστα περσινά έσοδα;
Συμβουλή
Θα δώσω στους συνδικαλιστές του ΠΣΑΠ μια συμβουλή. Αυτό που ‘πρεπε να ζητούν είναι να υπάρχει για τις ομάδες της δεύτερης επαγγελματικής κατηγορίας η υποχρέωση να καταθέτουν για να αδειοδοτηθούν μια εγγυητική επιστολή ανάλογη του κόστους των συμβολαίων των παικτών που διαθέτουν: μόνο έτσι θα έχουν οι παίκτες τη βεβαιότητα ότι θα πληρωθούν – τη βεβαιότητα δηλαδή ότι ασκούν ένα επάγγελμα. Εκτός αν αυτό που τους ενδιαφέρει είναι οι προσφυγές. Και το στοίχημα…














