ΣΥΡΙΖΑ: Διελκυστίνδα και για τα πολιτικά «ανοίγματα»

Δεδομένο πρώτο: Ο Αλέξης Τσίπρας έχει στο μυαλό του και διατύπωσε ανοιχτά στο τελευταίο Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ τη λεγόμενη εμβάθυνση της στρατηγικής του κόμματος στην επιλογή της Προοδευτικής Συμμαχίας. Σε αυτό το πλαίσιο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υπογράμμισε ότι «η προοδευτική συμμαχία δεν είναι μια ευκαιριακή αλλά μια στρατηγική επιλογή για τη δημιουργία μιας νέας προοδευτικής κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με στόχο την εκλογική νίκη και την προοδευτική διακυβέρνηση».

Δεδομένο δεύτερο: Οι πολιτικοί παρατηρητές είδαν εδώ το πρόκριμα της Προοδευτικής Συμμαχίας έναντι του κλειστού κόμματος. Η υπόθεση του «δεύτερου συνθετικού του τίτλου του κόμματος» ήταν εν υπνώσει το τελευταίο διάστημα ενώ δεν έλειπαν και οι γκρίνιες για έναν βαθύ κομματισμό που διαπερνούσε τη στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα, η Προοδευτική Συμμαχία είναι εδώ ενόψει και των τελικών διεργασιών για το 3ο Συνέδριο. Της εξαμελούς Επιτροπής Θέσεων του κόμματος, για παράδειγμα, εντοπίζουμε στελέχη από την ΠΣ (Αντώνης Λιάκος) ή με πασοκικές καταβολές (Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου).

Δεδομένο τρίτο: Στα παραπάνω, κορυφαία στελέχη πρόλαβαν και πήραν θέση. Για την ακρίβεια, υπενθύμισαν τις γραμμές που έχουν στον νου τους. Ο Χρήστος Σπίρτζης, εκ των επικεφαλής της Κίνησης Μελών, είπε ξεκάθαρα πως θα εργαζόταν για επούλωση πληγών μεταξύ των κομμάτων του προοδευτικού τόξου (ΣΥΡΙΖΑ, Κίνημα Αλλαγής). Ο Νίκος Φίλης, εκ της διατασικής Ομπρέλας, είπε πως στο προγραμματικό πεδίο ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καθυστερήσει στην παρουσίαση μιας κυβερνητικής πρότασης, που θα ανταποκρίνεται στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνει παγκοσμίως η πανδημία. «Οταν η ριζοσπαστική Δεξιά δεν κρύβεται, γιατί πρέπει η ριζοσπαστική Αριστερά να αποφεύγει τη μάχη των ιδεών»; κατέληξε (ieidiseis), στέλνοντας το δικό του μήνυμα στο εσωκομματικό πεδίο.

Οι πρωταγωνιστές. Σε μια στιγμή που μπαίνουν οι τελευταίες πινελιές για το πρόγραμμα του κόμματος – με όλες τις αντιπαραθέσεις πάνω σε αυτό – η ταυτόχρονη κουβέντα για το άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ έχει πρωταγωνιστές τα στελέχη της τάσης της Κίνησης Μελών. Προεδρικά αμιγώς αλλά και πασοκογενή, θέλουν τη διεύρυνση. Κάνουν συνεχώς κλειστές συσκέψεις και επιχειρούν να πείσουν πως δραστηριοποιούνται από μέσα προς τα έξω και όχι το ανάποδο. Το άνοιγμα του κόμματος, μια σειρά στελεχών τους, το βλέπουν με όρους συμμαχιών στον ευρύτερο χώρο. Οι πολιτικοί τους αντίπαλοι πάλι βλέπουν «κόμμα μέσα στο κόμμα» από τη μεριά τους και ένα θολό άνοιγμα που δεν έχει σχέση με προγραμματικό βάθος. Το ερώτημα είναι αν στις προσεχείς διαδικασίες (π.χ. τις νομαρχιακές) η Κίνηση θα βρεθεί εντελώς μόνη έπειτα από συμμαχία της Ομπρέλας και της ΡΕΝΕ (ρεύμα που αποσχίσθηκε από την Κίνηση) ή θα λάβει ένα δυναμικό ποσοστό στη νέα ανθρωπογεωγραφία του κόμματος.