Η «μασονία» της σχολής {LF}που εκπαιδεύει σταθερά{LF}τις μελλοντικές γαλλικές ελίτ

Από τις 4 Ιανουαρίου, την ημέρα που η εφημερίδα Le Monde προδημοσίευσε αποσπάσματα του βιβλίου «La Familia Grande» της Καμίγ Κουσνέρ, και ο γνωστός συνταγματολόγος και πολιτικός αναλυτής Ολιβιέ Ντιαμέλ βρέθηκε επιτέλους δημόσια αντιμέτωπος με την κατηγορία πως κακοποιούσε σεξουαλικά τον θετό του γιο όταν εκείνος ήταν 13-15 χρόνων, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η υπόθεση δεν έχει πάψει να προκαλεί αναταράξεις στη Γαλλία – τις τροφοδοτούν άλλωστε συνεχείς αποκαλύψεις για την πληθώρα των ανθρώπων που γνώριζαν αλλά δεν μιλούσαν, αλλά και αυτό το κύμα των χιλιάδων μαρτυριών σεξουαλικής κακοποίησης από μέλη του οικογενειακού περιβάλλοντος το οποίο πυροδότησε, υπό το hashtag #MeTooInceste. Το απόστημα που έσπασε χάρη στο βιβλίο αυτό φέρνει στο φως, ανάμεσα σε τόσα και τόσα άλλα, και τη «μασονία» που διαχειριζόταν εδώ και χρόνια ένα από τα πλέον γνωστά πανεπιστήμια του Παρισιού, τη σχολή που εκπαιδεύει σταθερά τις μελλοντικές γαλλικές ελίτ: τη Sciences Po.

Είκοσι πέντε χρόνια πέρασε ο Ολιβιέ Ντιαμέλ διδάσκοντας συνταγματικό δίκαιο και συγκριτική πολιτική στους φοιτητές της Sciences Po, του Ινστιτούτου Πολιτικού Σπουδών του Παρισιού. Αποσύρθηκε από τον ρόλο αυτό το 2010, με τον τίτλο του επίτιμου καθηγητή, παρέμεινε ωστόσο μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Εθνικού Ιδρύματος Κοινωνικών Επιστημών (FNSP) – είναι το όργανο που έχει την ευθύνη των μεγάλων στρατηγικών προσανατολισμών και της διοικητικής, καθώς και οικονομικής διαχείρισης της Sciences Po. Το 2016, μάλιστα, ανέλαβε επικεφαλής του. Και από κοινού με έναν στενό συνεργάτη του, και πανίσχυρο δημόσιο λειτουργό, τον πρώην γενικό γραμματέα της κυβέρνησης (2015-2020, πρόκειται για διοικητική και όχι κυβερνητική θέση), και νυν νομάρχη του Ιλ-ντε-Φρανς, Μαρκ Γκιγιόμ, φρόντισε να ανανεωθεί το 2018 η θητεία ενός ακόμα «δικού του ανθρώπου», του Φρεντερίκ Μιον, στη θέση του (λειτουργικού) διευθυντή της Sciences Po. Αυτήν την πανίσχυρη τριανδρία, που διοικούσε σύμφωνα με τη Libération τη διάσημη σχολή ωσάν κάστα, αποφασίζοντας για τα πάντα, Ντιαμέλ – Γκιγιόμ – Μιον, το «La Familia Grande» και την ανέδειξε και τη διέλυσε.

Η Καμίγ Κουσνέρ είναι κόρη του Μπερνάρ Κουσνέρ, του συνιδρυτή των Γιατρών Χωρίς Σύνορα και των Γιατρών του Κόσμου, του θρυλικού «French doctor» που ακολούθησε αργότερα πολιτική καριέρα, ένα από τα τρία παιδιά που αυτός απέκτησε με την ακαδημαϊκό Εβελίν Πιζιέ. Ο Ολιβιέ Ντιαμέλ, γιος υπουργού του Πομπιντού, παλιός συνοδοιπόρος των Σοσιαλιστών και ευρωβουλευτής (1997-2004), ήταν ο δεύτερος σύζυγος της Πιζιέ, πατριός των παιδιών της. Στο βιβλίο της, η Καμίγ Κουσνέρ μιλά εκ μέρους του δίδυμου αδελφού της, του «Βικτόρ», κατηγορεί τον Ντιαμέλ πως τον κακοποιούσε συστηματικά σεξουαλικά στην εφηβεία του – ο «Βικτόρ» κατέθεσε μήνυση σε βάρος του πρώην πατριού του μόλις την Τρίτη. Το «κατηγορώ» της όμως είναι πολύ ευρύτερο, η Καμίγ Κουσνέρ καταγγέλλει πως η υπόθεση ήταν κοινό μυστικό στο Παρίσι, πως πολλοί γνώριζαν από το 2008, τότε που βρήκε το θάρρος ο «Βικτόρ» να μιλήσει στη μητέρα του, και αποσιωπήθηκε χάρη στην αδυναμία της τελευταίας, την ισχύ της επιρροής του Ντιαμέλ, και την κουλτούρα της ομερτά που επικράτησε στο παριζιάνικο «χωριό».

Ο Ζαν Βέιλ, για παράδειγμα, ο μεγαλύτερος γιος της αείμνηστης Σιμόν Βέιλ, ισχυρός δικηγόρος του Παρισιού, και παιδικός φίλος του Ντιαμέλ: αναγνώρισε πρόσφατα πως έμαθε τι είχε συμβεί «μεταξύ 2008 και 2011». Ο Μαρκ Γκιγιόμ, πάλι, δήλωσε έκπληκτος και συντετριμμένος, «προδομένος», έσπευσε εντούτοις να παραιτηθεί από το διοικητικό συμβούλιο του FNSP, καθώς και από τη Le Siècle, τη διασημότερη λέσχη του γαλλικού κατεστημένου (πρόεδρος και σε αυτή ήταν από πέρυσι ο Ντιαμέλ, λέγεται μάλιστα πως αυτή η «κούρσα τιμών» ήταν που έπεισε την Καμίγ Κουσνέρ να γράψει ό,τι έγραψε, παραιτήθηκε ωστόσο μετά τη δημοσίευση του βιβλίου της και την έναρξη επίσημης εισαγγελικής έρευνας σε βάρος του από όλα του τα πόστα, συμπεριλαμβανομένων και των εκπομπών του σε ραδιόφωνο και τηλεόραση). Οσο για τον διευθυντή της Sciences-Po, τον Φρεντερίκ Μιον, αυτός ομολόγησε πως είχε ενημερωθεί για τις κατηγορίες που βάραιναν τον Ντιαμέλ από τις αρχές του 2018, από τη σοσιαλίστρια πρώην υπουργό Πολιτισμού, και καθηγήτρια της Sciences Po, Ορελί Φιλιπετί: το μόνο που έκανε όμως ήταν να πάει να βρει τον Ζαν Βέιλ, ο οποίος του είπε με σκαιό τρόπο να μη διασπείρει «φήμες». Και αυτό ήταν. Τέλος. Ο Μιον παραμένει μάλιστα στη θέση του. Εκατοντάδες φοιτητές της Sciences Po, εντούτοις, διαδηλώνουν τακτικά αξιώνοντας την αποχώρησή του.