Τέσσερα σενάρια για νέα κυβέρνηση ή εκλογές στην Ιταλία

Λιγότερες από δύο ημέρες απομένουν στον Σέρτζιο Ματαρέλα προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσο είναι εφικτή η συγκρότηση μιας σταθερής κυβέρνησης – της 67ης στη μεταπολεμική ιστορία της Ιταλίας – η οποία θα έχει τη στήριξη της πλειοψηφίας στην παρούσα Βουλή. Ή εάν, αντιθέτως, υποχρεωθεί να δείξει στους συμπατριώτες του τον δρόμο προς τις κάλπες.

Οι διερευνητικές επαφές του προέδρου της Δημοκρατίας με τους επικεφαλής της Βουλής και της Γερουσίας, καθώς και με τους ηγέτες των κοινοβουλευτικών κομμάτων ξεκίνησαν χθες, μία ημέρα μετά την παραίτηση του Τζουζέπε Κόντε. Αναμένεται δε να ολοκληρωθούν αύριο το απόγευμα, με την αντιπροσωπεία του Κινήματος Πέντε Αστέρων να είναι η τελευταία που έχει προγραμματιστεί να περάσει τις πύλες του Κυρηνάλιου.

Στη συνέχεια, αφού θα έχει σχηματίσει προσωπική γνώμη για τις προθέσεις των συνομιλητών του, καθώς και για τους συσχετισμούς στα δύο Σώματα, ο Ματαρέλα – του οποίου η θητεία ολοκληρώνεται σε έναν χρόνο, στις αρχές του 2022 – θα ανακοινώσει τις αποφάσεις του. Και μαζί τον εκλεκτό του για να λάβει την εντολή σχηματισμού της νέας κυβέρνησης.

Η αλήθεια είναι πως, με βάση τα δεδομένα που υπήρχαν ως χθες το βράδυ, ο Κόντε παρέμενε το μεγάλο φαβορί για μια τρίτη θητεία στη θέση του πρωθυπουργού, ενδεχομένως και με κάποιους νέους συμμάχους. Αλλωστε, τα τελευταία 24ωρα παρατηρείται έντονη κινητικότητα στο πολιτικό σκηνικό, ειδικά στη Γερουσία, όπου επισημοποιήθηκε η δημιουργία μιας νέα ομάδας από δέκα «κεντρώους και ευρωπαϊστές» οι οποίοι προτίθενται να στηρίξουν τον Κόντε.

Ακόμη κι έτσι, ωστόσο, πιθανότατα δεν είναι βέβαιο ότι θα καταφέρει να φτάσει στον μαγικό αριθμό των 161 ψήφων. Επιπλέον, τόσο ο ίδιος όσο και ο Ματαρέλα έχουν αφήσει να εννοηθεί πως δεν θέλουν η νέα πλειοψηφία να είναι οριακή και η κυβέρνηση που θα αναδειχθεί να κρέμεται από μια κλωστή. Κάτι που, πρακτικά, τον αναγκάζει να αναζητήσει ευρύτερη συναίνεση και να διευρύνει τη βάση του κυβερνητικού συνασπισμού.

Ιδού, λοιπόν, τα βασικά σενάρια για την επόμενη μέρα – εξαιρουμένων, φυσικά, των πρόωρων εκλογών:

1.Ο Κόντε σχηματίζει νέα κυβέρνηση και παραμένει πρωθυπουργός, με στήριξη όλων των ανεξάρτητων, των 6 διά βίου γερουσιαστών καθώς και αρκετών «αποστατών» από άλλα κόμματα, κυρίως από τη Ζωντανή Ιταλία του Ματέο Ρέντσι, αλλά και από τη Φόρτσα Ιτάλια του Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Σε αυτό δείχνει να ποντάρει ο ίδιος, αλλά για την ώρα δεν το έχει πετύχει.

2. Ο Ρέντσι επιστρέφει και ανανεώνεται η προηγούμενη πλειοψηφία (πιθανώς και με κάποιους επιπλέον) σαν να μην πέρασε μια μέρα. Μοιάζει δύσκολο, καθώς τόσο ο Κόντε όσο και οι δύο βασικοί εταίροι, Δημοκρατικοί και Κίνημα Πέντε Αστέρων, δηλώνουν χολωμένοι μαζί του – κι αυτός, επίσης, έχει αφήσει να εννοηθεί ότι δεν θα ψηφίσει άλλη φορά τον Κόντε για πρωθυπουργό.

3. Συγκρότηση κυβέρνησης «τύπου Ούρσουλα». Πρόκειται για το σενάριο που οφείλει το όνομά του στο γεγονός ότι τα κόμματα που θα τη συγκροτούν είναι αυτά που έχουν ψηφίσει την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για πρόεδρο της Κομισιόν. Προϋπόθεση είναι οι δύο νυν εταίροι να τα βρουν με τη Φόρτσα Ιτάλια, που διαθέτει 91 βουλευτές και 54 γερουσιαστές και μπορεί να διασφαλίσει ισχυρή πλειοψηφία. Οι Δημοκρατικοί, πάντως, αντιδρούν σε αυτό.

4. Κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Εδώ ενδεχομένως να επιστρατευτεί ο πρώην πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι ως μια προσωπικότητα την οποία θα μπορούσε να αποδεχθεί και η Λίγκα του Ματέο Σαλβίνι. Σε κάθε περίπτωση, μια τέτοια κυβέρνηση θα είχε ημερομηνία λήξης και μάλιστα πολύ σύντομη.