Οι χώρες BRICS γίνονται 20 ετών

Αυτόν τον Νοέμβριο είναι η 20ή επέτειος των αρχικών BRIC που επινόησα για να περιγράψω το οικονομικό δυναμικό της Βραζιλίας, της Ρωσίας, της Ινδίας, της Κίνας και λίγο αργότερα της Νότιας Αφρικής. Το κύριο σημείο της αρχικής μου μελέτης του Νοεμβρίου 2001 «Ο κόσμος χρειάζεται καλύτερα οικονομικά BRIC» ήταν ότι η αύξηση του ΑΕΠ των οικονομιών αυτών θα είχε σημαντικές επιπτώσεις στις ρυθμίσεις παγκόσμιας διακυβέρνησης. Το 2001 υποστήριξα ότι η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία θα πρέπει να εκπροσωπούνται συλλογικά, και όχι μεμονωμένα, στο G7, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και σε άλλους οργανισμούς, δημιουργώντας έτσι χώρο για τις ανερχόμενες οικονομικές δυνάμεις του κόσμου.

Ωστόσο, μέχρι την οικονομική κρίση του 2008, ουσιαστικά δεν υπήρξε αξιοσημείωτη αλλαγή των δομών παγκόσμιας διακυβέρνησης. Και ενώ αυτή η αναταραχή είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία των συνόδων κορυφής του G20 και ορισμένων μεταρρυθμίσεων στο πλαίσιο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, είναι ανησυχητικό ότι χρειάστηκε μια οικονομική καταστροφή για να επιφέρει ακόμη και περιορισμένες αλλαγές.

Τα προηγούμενα χρόνια, από το 2011 έως το 2020, και ειδικά λόγω της πανδημίας, το μερίδιο της Βραζιλίας και της Ρωσίας στο παγκόσμιο ΑΕΠ πιθανότατα επέστρεψε περίπου στο επίπεδο του 2001. Και ενώ η Ινδία έχει αναδειχθεί ως η πέμπτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, υπέφερε αρκετά αυτά τα χρόνια. Μόνο η Κίνα είχε μεγάλη επιτυχία κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Κάποιος μπορεί να ελπίζει ότι υπό τον Τζο Μπάιντεν και την προεδρία της Βρετανίας στο G7 θα αντισταθμιστεί ο χαμένος χρόνος. Φαίνεται να υπάρχει κάποια ώθηση πίσω από την ιδέα της δημιουργίας μιας μεγαλύτερης συμμαχίας των λεγόμενων Δημοκρατικών Δέκα (D10) που θα περιλαμβάνει τα μέλη του G7 και την Αυστραλία, την Ινδία και τη Νότια Κορέα. Αυτή η ομάδα θα είχε προφανή γεωπολιτικά και διπλωματικά πλεονεκτήματα και θα μπορούσε να βοηθήσει στη διακυβέρνηση του κυβερνοχώρου και της τεχνολογίας. Γιατί όμως να μη συμπεριληφθούν άλλες δημοκρατίες που βρίσκονται ήδη στο G20, όπως η Βραζιλία, η Ινδονησία και το Μεξικό; Γιατί η Νότια Κορέα θα ήθελε να είναι σε μια ομάδα που αποκλείει την Κίνα, τον τεράστιο οικονομικό της γείτονα, αλλά περιλαμβάνει την Ιαπωνία; Αυτό που πραγματικά χρειάζεται ο κόσμος είναι αυτό που ζητήσαμε το 2001: πραγματικά αντιπροσωπευτική παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση. Ας ελπίσουμε ότι υπάρχει μια ανανεωμένη επιθυμία να ακολουθήσουμε αυτόν τον δρόμο υπό τη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Ο Τζιμ Ο’ Νιλ είναι πρώην πρόεδρος της Goldman Sachs Asset Management και πρώην υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας. Είναι πρόεδρος της Chatham House.