Ψήφος εμπιστοσύνης με… αστερίσκο στη Γερουσία

Την 1η Ιουνίου 2018, όταν ο άσημος ως τότε – τουλάχιστον σε επίπεδο πολιτικής – Τζουζέπε Κόντε αναλάμβανε τα ηνία της κυβέρνησης την οποία είχαν συγκροτήσει η εθνικιστική και ξενοφοβική Λέγκα και το λαϊκιστικό Κίνημα Πέντε Αστέρων, λίγοι ήταν εκείνοι που πίστευαν ότι θα αντέξει πολύ. Φίλοι και αντίπαλοι έσπευδαν μάλιστα να βάλουν… στοιχήματα τόσο για το πότε θα πέσει όσο και για το ποιος θα τον διαδεχθεί.

Στους σχεδόν 20 μήνες που έχουν μεσολαβήσει από τότε όμως ο 56χρονος καθηγητής Νομικής απέδειξε ότι διαθέτει ισχυρό ένστικτο πολιτικής επιβίωσης. Το έκανε για πρώτη φορά στην κρίση την οποία προκάλεσε ο Ματέο Σαλβίνι, τον Αύγουστο του 2019, επιδιώκοντας να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές και να γίνει ο ίδιος πρωθυπουργός – τότε, παρέμεινε στη θέση του, πετυχαίνοντας την αντικατάσταση της Λέγκας με το Δημοκρατικό Κόμμα και άλλα μικρότερα της Κεντροαριστεράς. Το επαναβεβαίωσε δε και στη διάρκεια της παρούσας κρίσης, η οποία συνεχίστηκε με τη χθεσινή ψηφοφορία στη Γερουσία.

Είναι γεγονός, βεβαίως, ότι ο Κόντε αναγκάστηκε να δώσει μάχη ψήφο ψήφο προκειμένου να φτάσει στην απόλυτη πλειοψηφία επί των 321 μελών του Σώματος, δηλαδή τις 161 τουλάχιστον ψήφους. Η μάχη αποδείχθηκε, όπως άλλωστε αναμενόταν, πολύ πιο δύσκολη και αμφίρροπη σε σύγκριση με εκείνη που προηγήθηκε στη Βουλή, όπου το βράδυ της Δευτέρας κατάφερε να συγκεντρώσει 321 θετικές ψήφους έναντι 259 αρνητικών, σημειώνοντας καλύτερη επίδοση από ό,τι ανέμεναν πολλοί.

Ο Κόντε συγκέντρωσε 156 ψήφους (έναντι 140 και με 25 απουσίες – αποχές), δηλαδή 5 λιγότερες από όσες είχε ανάγκη. Κι αυτό σημαίνει πως ο «εφτάψυχος» πρωθυπουργός δεν κατάφερε να κάνει μια ακόμη έκπληξη, με αποτέλεσμα να είναι πλέον αναγκασμένος να αρκεστεί στην απλή πλειοψηφία – εφόσον αποφασίσει να μείνει στη θέση του και να μην παραιτηθεί. Μια πλειοψηφία, μάλιστα, η οποία οφείλεται στην απόφαση του Ματέο Ρέντσι και των γερουσιαστών τους οποίους ελέγχει να απέχουν και όχι να καταψηφίσουν.

Με αυτό τον τρόπο είναι φανερό ότι οι «αποστάτες» θέλησαν να πετύχουν με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια: αφενός, να μη χρεωθούν την πτώση της κυβέρνησης σε περίοδο που η κρίση της πανδημίας παραμένει σε φάση κορύφωσης, ενώ οι οικονομικές επιπτώσεις έχουν αρχίσει να «δαγκώνουν» εκατομμύρια νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Και αφετέρου να στείλουν ένα σαφές μήνυμα προς τον Κόντε ότι βρίσκεται υπό διαρκή ομηρία και πως, εάν αποφασίσουν, είναι σε θέση να τον ανατρέψουν ανά πάσα στιγμή.

«Στην περίπτωση που η ψήφος κερδηθεί με απλή πλειοψηφία, τότε η προσοχή θα δοθεί στην απόσταση που υπάρχει από την απόλυτη πλειοψηφία, ώστε να γίνει κατανοητό πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος πολιτικής αστάθειας στο εγγύς μέλλον» όπως χαρακτηριστικά σημείωναν αναλυτές της τράπεζας Unicredit, με την ωμή γλώσσα των αγορών, λίγες ώρες πριν από την κρίσιμη χθεσινή ψηφοφορία.

Ούτως ή άλλως, ελάχιστοι διαφωνούν ότι τα δύσκολα είναι μπροστά. Με το ΑΕΠ να έχει συρρικνωθεί κατά σχεδόν 9,5% το 2020, το δημοσιονομικό έλλειμμα να έχει εκτιναχθεί κοντά στο 11% και το δημόσιο χρέος να αγγίζει τα 2,6 τρισ. ευρώ ή το 160% του ΑΕΠ, ο συναγερμός έχει ήδη σημάνει. Πολύ περισσότερο που από τη στιγμή που θα υπάρξουν σαφείς ενδείξεις πως η υγειονομική κρίση φτάνει στο τέλος της, κυβέρνηση και ΕΕ θα μαζέψουν το δίχτυ προστασίας που έχουν απλώσει – με αποτέλεσμα να ακολουθήσει κύμα χρεοκοπιών, έκρηξη των μη εξυπηρετούμενων δανείων για τις τράπεζες, καθώς και αύξηση της ανεργίας, η οποία προβλέπεται φέτος και το 2022 να διαμορφωθεί πάνω από το 11%.

Μπορεί, λοιπόν, ο Κόντε να επικράτησε και σε αυτόν τον γύρο, έστω και δύσκολα, όμως η κυρίως μάχη έπεται. Οι δε αντίπαλοί του, ο Σαλβίνι από τη μία και ο Ρέντσι από την άλλη, περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία για τη ρεβάνς.