Είδη

Ποιο είναι το πιο επικίνδυνο είδος σεξισμού; Αυτό του παράγοντα που κατηγορείται από μια αθλήτρια για βιασμό; Ή εκείνο της ψηφιακής δημόσιας σφαίρας που υποδέχεται την αποκάλυψη διερωτώμενη γιατί άργησε μία εικοσαετία να καταγγείλει τον φερόμενο ως θύτη; Η αυθόρμητη απάντηση είναι το πρώτο – αφού σε μια τέτοια περίπτωση η γυναίκα πρέπει να ζει κάθε μέρα με την τραυματική ανάμνηση, και με τον φόβο πως αν δεν την κρύψει ίσως καταστραφεί η καριέρα της. Οσο όμως οι μέρες περνούν η απόκριση στο ερώτημα δεν είναι τόσο εύκολη. Οχι μόνο γιατί κι άλλες αθλήτριες μίλησαν. Αλλά κι επειδή οι αντιδράσεις της κοινωνίας – από την ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας περί «δυσάρεστου περιστατικού» μέχρι τους χρήστες των σόσιαλ μίντια που έτρεξαν να αποδομήσουν την Μπεκατώρου αμφισβητώντας τα κίνητρά της εξαιτίας της «ετεροχρονισμένης» απόφασής της να μη σιωπήσει, ή αμφιβάλλοντας για τη δυνατότητα κάποιου με εξουσία να την εκμεταλλευτεί στα 22 της – δείχνουν ότι η ιστορία που αφηγήθηκε η Ολυμπιονίκης δεν είναι μεμονωμένη. Είναι, αντίθετα, μέρος της κυρίαρχης κουλτούρας.

Κουλτούρα
Μιας κουλτούρας που καλύπτει οποιονδήποτε παράγοντα – σε οποιοδήποτε περιβάλλον κι αν παραγοντίζει – όταν προσπαθεί να επιβάλει με τη χρήση ψυχολογικής βίας τα σαρκικά του θέλω σε μια γυναίκα αδιαφορώντας για τα δικά της. Μιας κουλτούρας που τελικά τον δικαιολογεί ενώ παρενοχλεί ή κακοποιεί υποβαθμίζοντας τις γυναικείες καταγγελίες με ατάκες του τύπου «μα καλά, δεν θα τολμάμε να μιλήσουμε σε μια κοπέλα;» ή «κι αυτή γιατί μπήκε στο δωμάτιο;». Μιας κουλτούρας που οι φορείς της δεν είναι μόνο άτομα του αντίθετου φύλου, είναι και του ίδιου με την καταγγέλλουσα. Ο πιο απειλητικός σεξισμός, λοιπόν, είναι εκείνος που δεν έφυγε ποτέ από την καθημερινότητα, παρότι είναι πλέον αδόκιμος ο παλιός διαχωρισμός σε «παιδιά και κορίτσια». Είναι αυτός που κρύβεται στην τάση να κριτικάρονται τα θύματα και να θυματοποιούνται οι δράστες. Είναι κι ο άλλος που παραμονεύει στην επιλογή να μαθαίνουμε τα κορίτσια μας να προστατεύονται, αντί να εκπαιδεύουμε τα αγόρια μας στη συναίνεση. Γιατί όλοι επιτρέπουν σε κάποιους να μη σκέφτονται καν τις συνέπειες μιας σεξουαλικής επίθεσης.