Οι αρχές δεν συμψηφίζονται

Τρία χρόνια πριν από το 2015, πριν δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις εκλογές και μαζί με τους ΑΝΕΛ σχηματίσει κυβέρνηση, ήρθε στη δημοσιότητα ένα σοβαρό σεξουαλικό σκάνδαλο, απ’ αυτά που στην ελληνική Αριστερά θεωρούνται απαράδεκτα και, σε κάθε περίπτωση, καταδικαστέα. Ο πρεσβευτής της Βενεζουέλας στην Αθήνα Φράνκλιν Ραμόν Γκονζάλες είχε κατηγορηθεί ότι παρενόχλησε σεξουαλικά πέντε υπαλλήλους της πρεσβείας. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας φλέρταρε τότε με την εξουσία, οπότε προσπάθησε το σκάνδαλο να μη δημοσιοποιηθεί. «Μέχρι στιγμής το προσωπικό της πρεσβείας έχει επιδείξει πολιτική ωριμότητα και δεν θα λάβει μέτρα εντός της Ελλάδας που θα δημοσιοποιούσαν το πρόβλημα, γεγονός που θα το εκμεταλλεύονταν στο έπακρο τα συστημικά ΜΜΕ για να βλάψουν την Αριστερά τόσο στη Βενεζουέλα όσο και στην Ελλάδα», είχε γράψει ο Τσίπρας στον πρόεδρο Μαδούρο. Ενα από τα θύματα, πάντως, τελικά προσέφυγε στη Δικαιοσύνη. Τον Μάιο του 2019, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές που έστειλαν τον ΣΥΡΙΖΑ στο χρονοντούλαπο, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών δικαίωσε μία από τις γυναίκες που προσέφυγαν. Η δικαστική απόφαση αποδέχεται ότι υπήρξαν συστηματικές σεξουαλικές επιθέσεις από τον Γκονζάλες σε εργαζόμενες και κάνει λόγο για «φέρεσθαι δημόσιου λειτουργού της χώρας του που είναι αντίθετο προς κάθε έννοια ανδρικής αξιοπρέπειας, χωρίς ίχνος σεβασμού της αξίας της γυναίκας, εκμεταλλευόμενου το αξίωμά του».

Κάπως έτσι, για να μη γίνει ευρύτερα γνωστό, έχουν καλυφθεί πολλές φορές και σε πολλούς χώρους ανάλογες συμπεριφορές. Οπου ένας άνδρας, ισχυρός με θέση κάποιας εξουσίας ή με οικονομική επιφάνεια, επιβάλλεται βίαια επί νεότερων κοριτσιών ή και αγοριών, τα βιάζει, εξασφαλίζοντας τη σιωπή τους, επειδή έχει την εξουσία να το κάνει: είτε τους εξασφαλίζει καριέρα είτε απειλεί με κοινωνική διαπόμπευση τα θύματά του.

Κάτι ανάλογο φαίνεται ότι συνέβη με την πρωταθλήτρια της ιστιοπλοΐας Σοφία Μπεκατώρου. Ο παράγων, τον οποίο κατήγγειλε ότι την εξανάγκασε σε ασέλγεια, ήταν ο εκπρόσωπος της εξουσίας για να της επιτραπεί όχι ο πρωταθλητισμός αλλά η παρουσία της στο αγώνισμα – για το οποίο διέθετε και τα προσόντα και τις επιδόσεις και έδειχνε επιμέλεια.

Αυτή τη φρικτή εκδήλωση ανδρικής εξουσίας, η οποία, μη γελιόμαστε, έχει εκδηλωθεί σε πολλά επαγγέλματα, και στην πολιτική, χρειάζεται μεγάλο θάρρος από το όποιο θύμα να την αποκαλύψει. Απαιτεί προσπάθεια με τεράστιο ψυχολογικό και κοινωνικό κόστος, το οποίο, όπως απέδειξε η πρωταθλήτρια, αξίζει τον κόπο.

Αξίζει γιατί τραβά την κουρτίνα της υποκρισίας πίσω από διάφορες δομές εξουσίας, μία από τις οποίες ήταν αυτή της διοίκησης στην Κεντρική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία – η πλειονότητα της οποίας, ακόμα και μετά την καταγγελία, επιχείρησε την απόκρυψη, αφήνοντας αιχμές για την παθούσα!

Εχει τεράστια σημασία η παρέμβαση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος χωρίς μισόλογα στήριξε την καταγγέλλουσα. Κι από κοντά, η τοποθέτηση του πολιτικού κόσμου. Η σαφής καταδίκη τέτοιων φαινομένων και η δημοσιότητα είναι η μοναδική αντίδραση που ταιριάζει σε τέτοιες περιπτώσεις.

Εδώ συνέβη ό,τι δεν είχε συμβεί το 2012 στην περίπτωση του σύντροφου πρεσβευτή με το μακρύ χέρι – για τον οποίο σιώπησαν ακόμα και τα χειραφετητικά κινήματα που συνδέονταν με την Αριστερά. Αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως η εξουσιαστική χυδαιότητα των δραστών είναι απόλυτη, έτσι απόλυτη χρειάζεται να είναι και η κοινωνική καταδίκη της. Οι αρχές δεν συμψηφίζονται.