Πρόκληση

Το δίλημμα του πρώτου λοκντάουν, δημόσια υγεία ή οικονομία, δεν υπήρξε ποτέ αληθινό δίλημμα του δεύτερου. Μπορεί να πυροδότησε πολλές συζητήσεις. Ενδεχομένως να προκάλεσε σε μεγάλο βαθμό και τα πισωγυρίσματα στις ανακοινώσεις των κυβερνώντων. Ή να ευθύνεται για την αναποφασιστικότητα που έδειξαν ορισμένες στιγμές.

Ωστόσο, είναι ξεκάθαρο σε όλους – μετά και την εμπειρία της αυστηρής καραντίνας που ξεκίνησε τον προηγούμενο Μάρτιο κι έληξε τον Μάιο – ότι η πραγματική οικονομία δεν αντέχει ένα ακόμη παρατεταμένο «stop» στις δραστηριότητές της. Η ύφεση πλανάται απειλητικά πάνω από εκείνη, επομένως και πάνω από τα δημόσια οικονομικά.

Είναι επιτακτική η ανάγκη να στηριχθούν με κάθε τρόπο όσοι εργαζόμενοι κι όσες επιχειρήσεις έχουν πληγεί από την εφαρμογή των μέτρων περιορισμού της πανδημίας. Γιατί αλλιώς η ύφεση δεν θα είναι ένα απλό φάντασμα, θα εξελιχθεί σε ζωντανό εφιάλτη.

Η μεγαλύτερη πρόκληση που καλείται να αντιμετωπίσει αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση είναι η ανεύρεση της χρυσής τομής μεταξύ της προστασίας της δημόσιας υγείας και της στήριξης της οικονομίας προκειμένου να μη βρεθεί η χώρα αντιμέτωπη με ένα μέλλον μπροστά στο οποίο το παρελθόν της δεκαετούς κρίσης χρέους θα φαντάζει ρόδινο.

Ισως ακούγεται σαν να της ζητάει κανείς τον τετραγωνισμό του κύκλου. Παρ’ όλα αυτά, είναι γνωστό ότι μέχρι κι οι επιστήμονες δεν συμβουλεύουν πια μέσα από ένα αποστειρωμένο περιβάλλον. Λαμβάνουν υπόψη τους τον αντίκτυπο των παροτρύνσεών τους στο σύνολο των δραστηριοτήτων της κοινωνίας.

Πέρα όμως από την προσαρμογή – στο μέτρο του δυνατού – των υγειονομικών πρωτοκόλλων στις οικονομικές ανάγκες πολιτών και κράτους, είναι απαραίτητες κι οι γενναίες αποφάσεις από το οικονομικό επιτελείο. Αποφάσεις πιστές στη σοσιαλδημοκρατική στροφή που μια κυβέρνηση της συντηρητικής παράταξης τόλμησε το 2020.