Φύλαξη

Νομίζω ότι τα πράγματα για τα Πανεπιστήμια είναι απλά.

Είτε θα φυλάσσονται από την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Είτε θα φυλάσσονται από την Αστυνομία ή κάποιας μορφής αστυνομία.

Να μη φυλάσσονται καθόλου ούτε προβλέπεται, ούτε υπάρχει περίπτωση.

Χθες ο Η. Κανέλλης κατέγραφε δεκάδες περιστατικά βίας στις σχολές μόλις τα τελευταία τέσσερα χρόνια («Η μαύρη λίστα της βίας στα ΑΕΙ», «ΤΑ ΝΕΑ», 14/1).

Στο ίδιο φύλλο αναφέρθηκε έρευνα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας με 350 καταγεγραμμένα (στην πραγματικότητα χιλιάδες) περιστατικά βίας στα ΑΕΙ την περίοδο 2011-2017 (Β. Αναγνωστόπουλος, Ι. Παπαδόπουλος, «Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης για το Πανεπιστήμιο»).

Καμία δημοκρατική πολιτεία δεν μπορεί να ανεχτεί τέτοιες συνθήκες Φαρ Ουέστ.

Εως τώρα η ακαδημαϊκή κοινότητα έχει αρνηθεί να αναλάβει τη φύλαξη των Πανεπιστημίων. Δεν ξέρουν, δεν θέλουν, φοβούνται, δικό τους θέμα.

Συνεπώς άλλη λύση δεν υπάρχει. Θα τα φυλάξει η Αστυνομία όπως φυλάσσει όλη την υπόλοιπη επικράτεια.

Δεν βλέπω γιατί η αστυνόμευση, ας πούμε, στην Πλατεία Βικτωρίας είναι θεμιτή αλλά λίγους δρόμους παραπάνω, στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, αποτελεί «συνταγή εμφυλίου» («ΕφΣυν», 14/1)  ή «ακόμη μεγαλύτερη καταστολή εις βάρος των νέων» (Ν. Φίλης).

Δεν έχω καταλάβει ότι τα Πανεπιστήμια αποτελούν ανεξάρτητα κράτη μέσα στο κράτος.

«Θα αγωνιστούμε να μην εφαρμοστούν στην πράξη» δήλωσε για τα μέτρα προστασίας ο Φίλης. Καμία αντίρρηση. Απλώς αυτό ονομάζεται παρότρυνση για κατάλυση της δημοκρατίας.

Διότι ως γνωστόν στη δημοκρατία νομοθετεί το Κοινοβούλιο κι αρμόδια για την εφαρμογή των μέτρων που ψηφίζει το Κοινοβούλιο είναι η πολιτεία. Εως ότου προφανώς κάποια άλλη σύνθεση του Κοινοβουλίου καταργήσει όσα είχαν ψηφιστεί. Αλλη διαδικασία η δημοκρατία δεν προβλέπει.

Οι φωνές λοιπόν περί εμφυλίου και καταστολής δεν βοηθούν κυρίως εκείνους υπέρ των οποίων κόπτονται οι φωνασκούντες.

Απλώς θα σφραγίσουν, ενδεχομένως και να καταστρέψουν, τη ζωή μερικών εκατοντάδων ανόητων νεαρών που νομίζουν ότι θα συγκρουστούν με τη δημοκρατία και θα νικήσουν.

Δεν θέλω να τους στενοχωρήσω αλλά δεν βλέπω να υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο.

Διότι το βέβαιο είναι ότι τα Πανεπιστήμια και γενικότερα η κοινωνία μας δεν μπορούν να ανεχτούν συνθήκες ζούγκλας.

Ελπίζω, για παράδειγμα, ότι οι δυο αλήτες που επιτέθηκαν στον σταθμάρχη του μετρό και οι οκτώ τραμπούκοι που την έπεσαν στον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου δεν θα τιμωρηθούν απλώς.

Αλλά θα αποτελέσουν τους παραδειγματικούς αποδέκτες της αγανάκτησης για ένα ποτήρι που ξεχείλισε.

Η δημοκρατία δεν τιμωρεί, ισχυρίζονται διάφοροι φίλοι του Κουφοντίνα ή των τραμπούκων. Μπορεί.

Αλλά αν η δημοκρατία πάρει ανάποδες μπορεί να τους μπιπ την μπιπ χωρίς πολλές κουβέντες.