Τα προεόρτια μιας εσωκομματικής μάχης

Το ραντεβού που έγινε στη Βουλή ήταν ολιγόλεπτο και μάλλον τυπικό, σήμανε το τέλος μιας σχέσης που είχε ψυχρανθεί ήδη από το περασμένο καλοκαίρι. Ανακοινώνοντας στον Ανδρέα Λοβέρδο πως δεν θα είναι πια κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής, επί της ουσίας η Φώφη Γεννηματά αναγνώρισε το χάσμα που υπάρχει πλέον ανάμεσα στην ίδια και τον πρώην υπουργό. «Η αντικατάστασή μου ως κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του Κινήματος Αλλαγής υπήρξε επιλογή και απόφαση της προέδρου κ. Φ. Γεννηματά, την οποία και ευχαριστώ για τη δυνατότητα που μου παρείχε να εκπροσωπώ στη Βουλή το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής επί πεντέμισι έτη» ανέφερε στη δήλωσή του ο Λοβέρδος, σε χαμηλούς τόνους.

Η Χαριλάου Τρικούπη δεν συσχέτισε την απόφαση με πιθανές εξελίξεις στα εσωκομματικά και αποδίδει την αλλαγή στην ανανέωση που χρειαζόταν η Κοινοβουλευτική Ομάδα. Ενας κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, ωστόσο, λειτουργεί αντί του προέδρου, όταν αυτός απουσιάζει από τη Βουλή. Τουλάχιστον η μία πλευρά μοιάζει να θεωρεί πως αυτό δεν μπορούσε να συμβαίνει πλέον. Οι αιτίες μπορούν να αναζητηθούν τόσο σε διαφορές που υπήρχαν επί της στρατηγικής του κόμματος, όσο και στην πρόθεση του Λοβέρδου να διεκδικήσει την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής. Εδώ και κάποιους μήνες είναι γνωστό στα κεντροαριστερά πηγαδάκια ότι ο Λοβέρδος θα θέσει υποψηφιότητα στις επόμενες εσωκομματικές εκλογές. Ο ίδιος δεν έχει ανακοινώσει δημόσια την πρόθεσή του, θεωρώντας τη συζήτηση άκαιρη εν μέσω πανδημίας, ωστόσο το δικό του όνομα, μαζί με αυτό της ίδιας της Γεννηματά και του Νίκου Ανδρουλάκη, είναι δεδομένο πως θα υπάρχει στα επόμενα εσωκομματικά ψηφοδέλτια. Σύμφωνα με μια ανάγνωση, η χθεσινή απόφαση της Γεννηματά δίνει στον Λοβέρδο μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων να ενισχύσει την υποψηφιότητά του, ενώ η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ επιλέγει να δώσει το δικό της πολιτικό στίγμα και, παράλληλα, να υπενθυμίσει πως δεν περιμένει απλώς να αντικατασταθεί.

ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΕΣ. Στη θέση του Λοβέρδου, κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι ορίστηκαν ο Κώστας Σκανδαλίδης και ο Μιχάλης Κατρίνης, ενώ ο Λοβέρδος παραμένει τομεάρχης Εξωτερικών και Αμυνας και εκπρόσωπος του κόμματος στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων. Η επιλογή των αντικαταστατών έχει κι αυτή τη σημασία της. Ο Σκανδαλίδης έχει την απαιτούμενη πείρα για να χειριστεί τη θέση που του δόθηκε (διατηρεί, δε, καλές σχέσεις με όλες τις πλευρές του κόμματος), ενώ ο Κατρίνης, που είναι βουλευτής νεότερης γενιάς, έχει ξεκάθαρο αντικυβερνητικό αντιπολιτευτικό στίγμα. Ο δικός τους ορισμός δεν σημαίνει πως το Κίνημα Αλλαγής αλλάζει τακτική και στάση όσον αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως, απέναντι στην αξιωματική αντιπολίτευση η Κεντροαριστερά παραμένει το ίδιο σκληρή με πριν – «καμία στροφή στην πολιτική γραμμή δεν υπάρχει», τόνιζαν χθες επιτελικά στελέχη.

Τα όσα συνέβησαν χθες, επομένως, μπορούν να θεωρηθούν τα προεόρτια της εσωκομματικής μάχης που έρχεται τον Νοέμβριο – ή λίγο αργότερα, σε περίπτωση που επιβεβαιωθούν τα σενάρια που μιλούν για πρόωρη προσφυγή στις εθνικές κάλπες. Η κάθε πλευρά, πλέον, προετοιμάζει τις κινήσεις της: Η ηγεσία γνωρίζει πως η δική της είναι, για την ώρα, η μοναδική πολιτική πλατφόρμα για την επόμενη μέρα του Κινήματος Αλλαγής, βασισμένη στην αυτονομία του κόμματος – περιμένει, άρα, τις κινήσεις των υπολοίπων. Στο περιβάλλον του Νίκου Ανδρουλάκη δεν ήξεραν για τις προθέσεις αντικατάστασης του Λοβέρδου και η γενικότερη αίσθηση είναι ότι θα μπορούσε η «καρατόμηση» να έχει αποφευχθεί και να έχει βρεθεί μια άλλη λύση, ειδικά σε μια περίοδο που τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ. Για αυτούς, η πορεία προς τις εσωκομματικές κάλπες θα πρέπει να περιλαμβάνει έναν οδικό χάρτη, συμφωνημένο από όλες τις πλευρές. Αυτό που παραμένει ανοιχτό είναι ο χρόνος που θα επιλέξουν οι επίδοξοι διεκδικητές της ηγεσίας να κάνουν γνωστές τις προθέσεις τους.