Aνοιξαν «ομπρέλα» {LF}ελέγχου {CR}και για {LF}τον Τσίπρα

«Ομπρέλα», ΡΕΝΕ, Κίνηση Μελών. Ηταν ένα τετραήμερο που εμπλούτισε τη συριζαϊκή ορολογία. Και που σήμανε μια ανασύνθεση των τάσεων. Με αποκορύφωμα το Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ της περασμένης Παρασκευής και την εισήγηση του Αλέξη Τσίπρα σε αυτό, φαίνεται να σηματοδοτήθηκε μια νέα ισορροπία με προοπτική την εκλογή νέων νομαρχιακών οργανώσεων αλλά και της πρώτης ψηφιακής προγραμματικής συνδιάσκεψης. Με τη βασική σημείωση πως το ευμενές σενάριο βλέπει πίσω από τις νέες συνομαδώσεις τον γόνιμο διάλογο ενός κόμματος εξουσίας. Και με το κακό σενάριο πως όλο αυτό είναι απλώς σύμπτωμα της παθογένειας ενός κόμματος που βρίσκεται σε ταυτοτική κρίση και παραμένει αγκυρωμένο δημοσκοπικά και κοινωνικά. Ας πάρουμε τα πράγματα γραμμικά. Την Πέμπτη το απόγευμα μια ετερόκλητη ομάδα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ συνάντησε τον Αλέξη Τσίπρα και του γνωστοποίησε το κείμενο 9.000 λέξεων που θα κατέβαινε στο Πολιτικό Συμβούλιο της Παρασκευής. Η νέα, διατασική ομάδα ονομάζεται «Ομπρέλα». Κι εδώ βρίσκει πια κανείς τους 53+, την ομάδα του Νίκου Βούτση, την ομάδα του Δημήτρη Βίτσα και τον Δημήτρη Παπαδημούλη. Ιστορικά στελέχη τα περισσότερα, σε μια νέα συμμαχία και με την αγωνία ενός κόμματος με αρχές, ήθος, γειωμένου με τον κόσμο της εργασίας. Αυτό αποπνέει το ισορροπημένο, αν και ολίγον λόγιο, κείμενο που κατέθεσαν και υπέγραψαν και 11 μέλη του ΠΣ – με τις προβλεπόμενες μπηχτές για το ηθικό πλεονέκτημα και το ύφος της εξουσίας. Στη συνάντηση ξεχώριζαν από την «Ομπρέλα» ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο Πάνος Σκουρλέτης και ο Νίκος Βούτσης. Για προφανείς λόγους. Ο πρώτος άρχει των 53+. Που εσχάτως έχουν επίσης στο εσωτερικό τους γκρίνιες για «αρχηγισμούς». Ο δεύτερος επειδή συχνά δεν διστάζει να ασκήσει κριτική στον πρόεδρο. Και επειδή υπήρξε γραμματέας του κόμματος. Και ο τρίτος γιατί λόγω παλαιότητας αποτελεί μία εκ των «συνειδήσεων» του χώρου. Ο Τσίπρας τούς είδε σε καλό κλίμα, έστω κι αν η πρωτοβουλία θα μπορούσε να ερμηνευθεί και ως κίνηση ελέγχου της ηγεσίας. Βασική αρχή στην Αριστερά εξάλλου είναι ό,τι δεν ελέγχεις απόλυτα να το φέρνεις κοντά σου.

Οι πρωταγωνιστές. Στο κείμενο της Ομπρέλας έπαιξαν ρόλο διάφοροι. Ξεχωρίζουν εκ των 53 ο Κώστας Αθανασίου, πρώην γραμματέας της Βουλής, και ο Χριστόφορος Παπαδόπουλος, εκ των «μυαλών» της τάσης. Και από την ομάδα Βίτσα οι Κώστας Πουλάκης και Γιάννης Μπασκόζος. Επίσημα – και αν προσθέσουμε εδώ τον κλασικό ανανεωτικό Παπαδημούλη – είναι η πρώτη φορά που όντως μια ομπρέλα τάσεων ανοίγει τόσο ετερόκλητα. Ο λόγος; Για πολλούς εδώ αναζητείται μια νέα ισορροπία έναντι των πιο πασοκογενών και όσων θέλουν ένα αρχηγικό κόμμα με μόνο στόχο την εναλλαγή στην εξουσία. Για άλλους η «Ομπρέλα» θέλει να «ελέγξει» και να διασφαλίσει τις διαδικασίες του κόμματος και όχι την άτακτη πασοκοποίησή του.

Η απέναντι όχθη. Μα και στην απέναντι όχθη συντελέστηκαν διεργασίες. Και εγένετο η τάση ΡΕΝΕ (Ριζοσπαστική Εναλλακτική Ενότητα) από το μερικό σχίσμα στην πάλαι Κίνηση Μελών ή του Κάραβελ. Οι της ΡΕΝΕ (Κοτσακάς, Ρήγας, Σκορίνης, Σακελλάρης κ.ά.) κατέθεσαν επίσης κείμενο που εστιάζει στα νέα διακυβεύματα της εποχής αλλά και με επίσης μπηχτές για τους παραγοντισμούς. Ο μόνος εκ της νέας ομάδας που συμμετέχει στο ΠΣ του κόμματος είναι ο Αντώνης Κοτσακάς. Και αυτός τα επανέλαβε την Παρασκευή στο όργανο με ολίγη από «πρεκαριάτο» και «το τέλος του πυραμιδοειδούς κόμματος», που όμως τα έχει ξαναπεί. Τι μένει; Η Κίνηση Μελών (Παππάς, Σπίρτζης, Πολάκης κ.ά.). Οχι αμελητέα ομάδα. Οι της Κίνησης λένε πως δεν είναι καιρός για μανιφέστα και αναλύσεις την ώρα της κρίσης. Το επιχείρημα ακούγεται και από μεγάλο μέρος της βάσης και του ακροατηρίου του κόμματος. Οι αντίπαλοί τους λένε πως οι της Κίνησης είναι που μαζεύονταν στο Κάραβελ σαν άλλο «κόμμα». Αρα, ας μην ομιλούν.

Το Πολιτικό Συμβούλιο. Την Παρασκευή έγινε το ΠΣ του κόμματος. Μια σειρά ζητημάτων κουβεντιάστηκαν, από το πρόγραμμα μέχρι τις συμμαχίες. Εδώ σημειώθηκε η θέση του Νίκου Μπίστη για διάλογο με το Κίνημα Αλλαγής. Θέση που καλοβλέπει και ο Φλαμπουράρης. Γενικά το ΠΣ κατέληξε στην ανάγκη προοδευτικών συμπορεύσεων. Μια θέση που θα δούμε πώς θα λάβει σάρκα και οστά και πώς την εννοεί ο καθένας. Για την ώρα, ομάδες όπως αυτή του Τζανακόπουλου κάνουν προσεκτικές κινήσεις. «Δελφίνοι» όπως ο Χαρίτσης ή η Αχτσιόγλου μένουν μακριά από τη νέα διαπάλη. Οι πιο παλαιοί όπως ο Δραγασάκης κρατάνε μια αφ’ υψηλού στάση, παρά τον διάλογό τους με τάσεις όπως η «Ομπρέλα». Η ανασύνθεση τώρα ξεκινά.