Αδίκησε τον εαυτό του

^«Απόψε αδικήσαμε τον εαυτό μας».

Η συγκεκριμένη ατάκα βγήκε από το στόμα του Γιώργου Βόβορα, τουλάχιστον 3-4 φορές εφέτος μετά από οδυνηρές ήττες στην Ευρωλίγκα.

Στο Λαύριο, που ήταν και το τελευταίο παιχνίδι του κόουτς στον πάγκο του Παναθηναϊκού, ήταν ακόμα πιο απογοητευμένος ζητώντας συγγνώμη για μια ντροπιαστική εμφάνιση.

Η αλήθεια είναι ότι πρώτα απ’ όλα ο επί μια οκταετία στο προπονητικό τιμ των πρωταθλητών Ελλάδας (πρώτη φορά όμως ως πρώτος προπονητής εφέτος) αδίκησε τον εαυτό του.

Διότι δεν μπόρεσε να επιβάλει τη φιλοσοφία του και το σημαντικότερο να πείσει βασικά τους παίκτες του να εφαρμόσουν αυτό το μοντέλο μπάσκετ που ήθελε.

Και το οποίο πρέσβευε (όπως και ο ίδιος είχε υποσχεθεί) άμυνα μέχρι εσχάτων, μαχητικότητα και ανταγωνιστικότητα μέχρι το φινάλε κάθε αγώνα. Κάτι που δεν είδαμε παρά σε ελάχιστα παιχνίδια ή το χειρότερο, τον Παναθηναϊκό να το ακολουθεί αφού πρώτα έμενε 15-18 πόντους πίσω σε ορισμένους αγώνες.

Με αποτέλεσμα πολύ δύσκολα να μπορεί να ολοκληρώσει μια επική ανατροπή στα περισσότερα παιχνίδια (πάντα υπάρχει εξαίρεση στον κανόνα και αυτή ήρθε στο Μιλάνο, κόντρα στην Αρμάνι).

Στην αρχή της σεζόν και μετά από επτά χρόνια ένας από τους πιο δυναμικούς, στα όρια του… φανατισμού, παίκτες της ομάδας αποχώρησε.

«Ο Νίκος Παππάς δεν θα είναι στο νέο πρότζεκτ. Εληξε το συμβόλαιό του και θα αποχωρήσει», ήταν η ξεκάθαρη τοποθέτηση του Γιώργου Βόβορα στην πρώτη συνέντευξη Τύπου (γνωριμίας) της χρονιάς.

Ηταν ξεκάθαρα «Coach decision» και ενδεχομένως ο άπειρος (ως πρώτος προπονητής) τεχνικός να προτίμησε να μην έχει συνεργασία με τον συγκεκριμένο παίκτη που αρκετές φορές έλειψε αγωνιστικά εφέτος (έστω ως αλλαγή για κάποια λεπτά όταν ο Παναθηναϊκός «κολλούσε» στην επίθεση) για να αποφύγει οποιεσδήποτε τριβές λόγω του εκρηκτικού χαρακτήρα του.

Ετσι είχε πολύ πιο εύκολο πεδίο δράσης μπροστά του όσον αφορά τις σχέσεις του με τους παίκτες στα αποδυτήρια.

Και όμως φάνηκε – μέσα από τα παιχνίδια και τις αντιδράσεις παικτών – ότι τον τελευταίο καιρό είχε χάσει και ένα μέρος των αποδυτηρίων.

Αν και πάντα σε μια κακή πορεί η γκρίνια είναι πιο έντονη.

Από εκεί και πέρα δεν μπόρεσε να εφαρμόσει το πλάνο του ή έστω να το βγάλει αγωνιστικά στο γήπεδο. «Εχασε» μια πολύτιμη μονάδα του, τον Ντίνο Μήτογλου που ενώ άρχισε εντυπωσιακά τη χρονιά στην πορεία δεν μπόρεσε να τον αξιοποιήσει και αντίθετα περιορίστηκε (σαφώς και με ευθύνη του παίκτη) ο χρόνος συμμετοχής του.

Ο Γιώργος Παπαγιάννης έχοντας ίσως δουλέψει περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά το καλοκαίρι, μοιάζει με… πυρηνικό όπλο στη φαρέτρα του Παναθηναϊκού και όμως αξιοποιήθηκε κυρίως αμυντικά και σε ρόλους που δεν φαίνονται στη στατιστική.

Οι Πράσινοι δεν πήραν αυτό που θα μπορούσαν στο επιθετικό κομμάτι. Εκεί δεν βρήκε τον τρόπο ο κόουτς (ακόμα και να πείσει τον ίδιο τον παίκτη να ζητάει με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση την μπάλα) να αξιοποιήσει στο έπακρο την ικανότητα του διεθνή σέντερ.

Ευσεβής πόθος

«Σπατάλησε» σχεδόν όλο το καλοκαίρι περιμένοντας έναν παίκτη (Λαπροβίτολα) που σαφώς θα του άλλαζε προς το καλύτερο το αγωνιστικό του πρόσωπο, αλλά άργησε πολύ στο plan B. Ισως το μεγαλύτερο λάθος του (που το πλήρωσε ακριβά σε πολλά κρίσιμα παιχνίδια) η επιμονή του  να υπολογίζει έναν χαρισματικό παίκτη σε πολλούς τομείς, στη θέση που δεν μπορεί να ανταποκριθεί, αυτή του «άσου».

Ο Σαντ Ρος δεν μπορεί να εξυπηρετήσει αυτή τη θέση και όπως είναι σε θέση να γνωρίζουν «ΤΑ ΝΕΑ» κάποιοι συνάδελφοί του από άλλες ομάδες τον είχαν προειδοποιήσει ότι δεν θα του βγει αυτό το πείραμα και να μην το εφαρμόσει αλλά ο ίδιος επέμενε ότι θα τα καταφέρει.

Πλήρωσε και την «αστοχία» στην περίπτωση του Ζακ Ογκαστ που δεν μπόρεσε να του δώσει κάτι ενώ περίμενε περισσότερα από την επιστροφή του Ιαν Βουγιούκα κάτι που επίσης δεν έγινε επί θητείας του.

Αν προσθέσουμε και την απενεργοποίηση του Φόστερ (δεν μπόρεσε να πάρει αυτά που ήθελε με αποτέλεσμα να τον βγάλει ουσιαστικά εκτός ρόστερ με πολύ μικρό χρόνο συμμετοχής) έχουμε συμπληρωμένα τα περισσότερα κομμάτια του παζλ που οδήγησε σε αδιέξοδο τον κόουτς Βόβορα και ουσιαστικά εκτός ομάδας μετά από μια οκταετία.

Σαφώς και έχει ικανότητες και δεν μπορεί να έχουν πλέξει τυχαία το εγκώμιό του τόσοι μπαρουτοκαπνισμένοι και ικανότατοι προπονητές (Πιτίνο, Πασκουάλ, Πεδουλάκης).

Απλά δεν κατάφερε να διαχειριστεί την πίεση και το «πρέπει» στη διαχείριση ως καπετάνιος ενός τόσο μεγάλου υπερωκεάνειου όπως είναι ο Παναθηναϊκός.