Ο δικός μας Ευγένιος

Ηρθε Ολλανδός αλλά «έφυγε» Κρητικός!
Ο λόγος για τον πιο αγαπητό ξένο προπονητή που ήρθε ποτέ στην Ελλάδα, στην οποία ρίζωσε και τη λάτρεψε. Ιδιαίτερα την πατρίδα του (όπως την έλεγε) την Κρήτη.
Ο Ευγένιος (Εγκεν) Γκέραρντ, σαν σήμερα πριν από δύο χρόνια (02.01.2018) έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 78 ετών στο χωριό Ελιά της Κρήτης.
Το τρομερό μυαλό του, ο ικανότατος προπονητής το είχε δείξει από παίκτης κιόλας, σε μια ολλανδική ομάδα στην πόλη της Λιμβουργίας στην οποία πρόεδρος ήταν ο πατέρας του και ο Γκέραρντ ήθελε να αποδείξει ότι δεν έπαιζε με μέσο.
Το έκανε με τον καλύτερο τρόπο και συνέχισε πιο ψηλά στη Φορτούνα Σίταρντ αν και αποσύρθηκε σχετικά νωρίς (32 ετών).
Το (ποδοσφαιρικό και όχι μόνο) μυαλό του δούλευε από τότε σε υψηλές στροφές και μετά από 11 χρόνια στην Ολλανδία ως βοηθός προπονητή της Ρόντα ΤΚΚ (έχοντας βγάλει τη φημισμένη σχολή προπονητών της Κολωνίας).
Η αντίληψή του, η διορατικότητά του και η ικανότητα να διαβάζει το παιχνίδι του αντιπάλου σε συνδυασμό με τη μεταδοτικότητα και το ενδιαφέρον του για τα νέα παιδιά, συν το δίπλωμα ψυχολογίας που κατείχε, τον έκαναν τον ιδανικό προπονητή ιδιαίτερα για νέους παίκτες.
Στο Ηράκλειο ήρθε τον Ιούλιο του 1985 μόλις με μια βαλίτσα και εισιτήριο μετ’ επιστροφής (Σεπτέμβριο) στο χέρι.
Τελικά «ρίζωσε» στην Κρήτη και έγινε ο μακροβιότερος ξένος προπονητής σε πάγκο ελληνικής ομάδας (μέχρι το 2000). Με τον Θόδωρο Βαρδινογιάννη να τον πείθει να μείνει για πολλά χρόνια στην Κρήτη την οποία λάτρεψε. Είχαν άψογη συνεργασία και πήγαν σε άλλο επίπεδο τότε τις ακαδημίες της ομάδας (ο πρόεδρος οικονομικά και ο κόουτς σε επίπεδο δουλειάς).
Το 1986 ο ΟΦΗ τερμάτισε στη 2η θέση ενώ το 1987 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος και αργότερα και το Βαλκανικό Κύπελλο.
Το 1993 κατάφερε να πάρει ιστορική πρόκριση για τους «16» του κυπέλλου Κυπελλούχων απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης με 2-0. Επειτα εργάστηκε στην ΑΕΚ, στον ΑΠΟΕΛ, στον Ηρακλή και στην Παναχαϊκή.
Στην Κρήτη τα ξαναβρήκε και με την οικογένεια που άφησε στην Ολλανδία (και του ξαναμίλησε ο γιος του Φρανκ που δεν του είχε συγχωρήσει την αναχώρησή του το 1985). Στο νησί γνώρισε τη δεύτερη γυναίκα του, την Κατερίνα Τραβαγιάκη με την οποία συναντήθηκαν στο προπονητικό κέντρο και έκτοτε μόνιασαν για πολλά χρόνια στην Ελιά, ένα χωριό στη Χερσόνησο, πάνω σ’ έναν όμορφο λόφο με απίθανη θέα.
Η βραδιά που του διοργάνωσε ο ΟΦΗ με τον Ευγένιο πλέον καθηλωμένο σε αμαξίδιο λόγω προβλημάτων υγείας, δάκρυσε όλη η Ελλάδα. Για αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο.














