Εχει δίκιο ο Ακάρ

Εχει δίκιο ο τούρκος υπουργός Αμυνας, Χουλουσί Ακάρ, που χθες δήλωσε ότι όσους εξοπλισμούς κι αν κάνει η Ελλάδα, όσα αεροπλάνα και υποβρύχια κι αν προσθέσει στις ένοπλες δυνάμεις της, δεν αρκούν. Πράγματι, δεν αρκούν τα όπλα για να καταβάλουν μια μεγάλη δύναμη όπως η Τουρκία. Οι εξοπλισμοί δεν έχουν νόημα, δεν θα έπρεπε να είναι το πρώτο μέλημα των δύο χωρών, όταν η μία αντιμετωπίζει την άλλη. Αν συνέβαινε κάποια στρατιωτική εμπλοκή ανάμεσα στις δύο χώρες, αυτό θα ήταν μακροπρόθεσμα ολέθριο και για τους έλληνες και για τους τούρκους πολίτες.

Καταλαβαίνει κανείς τον ρόλο της ρητορικής ενός τούρκου πολιτικού όπως ο Ακάρ. Απευθύνεται μονοδιάστατα στον τυφλό υπερπατριωτισμό. Αλλά εκτός των πατριωτικών λογυδρίων, υπάρχει η σκληρή πραγματικότητα της Τουρκίας. Η πραγματικότητα ενός αυταρχικού κράτους, στο χείλος μιας οικονομικής κρίσης, που διώκει την ελευθερία της έκφρασης, το φρόνημα των πολιτών, την άλλη άποψη. Η πραγματικότητα μιας ηγεσίας που φυλακίζει δημοσιογράφους και πολιτικούς αντιπάλους, που πνίγει τον Ντεμιρτάς, τον Τζαν Ντουντάρ, τόσους και τόσους άλλους.

Η Τουρκία χρειάζεται μια συνεργασία με τον δυτικό κόσμο. Αλλά δεν θα τη βρει αν δεν αποδεχτεί τους δημοκρατικούς κανόνες. Καμιά δυτική δημοκρατία δεν μπορεί να στηρίξει μια χώρα που δεν σέβεται τους πολίτες της και τις ελευθερίες τους. Ο Ακάρ δεν μπορεί να μην το καταλαβαίνει.