Οταν οι «θρύλοι» διαμαρτύρονται

Εχουν αφήσει το στίγμα τους στη διοργάνωση. Με αμέτρητα παιχνίδια και κατάκτηση τροπαίων που έφεραν κύματα υπερηφάνειας στον κόσμο αλλά και αναγνώριση από τους πάντες. Τόσο ο Δημήτρης Διαμαντίδης όσο και ο Φραγκίσκος Αλβέρτης δεν είναι αυτό που λέμε «άνθρωποι που έχουν χούι να διαμαρτύρονται με την πρώτη ευκαιρία». Τουναντίον, διαθέτουν σοβαρότητα μεγάλη. Για να φτάσουν, συνεπώς, στο σημείο να στείλουν χθες επιστολή στην Ευρωλίγκα, πάει να πει ότι η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο.

Δεν είναι η διαμαρτυρία. Ολοι μπορούν να την κάνουν. Σημασία έχει η κίνηση. Κυρίως δε, οι υπογραφές. Το βάρος τους. Τα διαιτητικά λάθη που έγιναν εις βάρος του Παναθηναϊκού στο ματς της Τρίτης με τη Ρεάλ αναμφίβολα ήταν τρανταχτά. Ανεξάρτητα από το πού βρίσκεται τώρα το Τριφύλλι και πόσο δυνατό είναι αγωνιστικά, το όνειρο για μια νίκη δεν μπορεί να σβήνει από τις αδεξιότητες ή τις ανεπάρκειες των ρέφερι. Ναι, ο Παναθηναϊκός έριξε το μπάτζετ κατά πολύ, η προσπάθεια είναι να εμφανίζεται ανταγωνιστικός σε κάθε παιχνίδι και μάλλον είναι αιθεροβάμων όποιος πιστεύει σε κάτι πολύ σπουδαίο, ωστόσο αυτό δεν συνεπάγεται κλάδεμα ελπίδων με το έτσι θέλω.

Οι Πράσινοι στις καλές τους ημέρες ήταν συνώνυμοι με το ευρωπαϊκό μπάσκετ και τις διοργανώσεις. Στα final-4 πρόσφεραν στο κοινό ορισμένες από τις πλέον εντυπωσιακές παραστάσεις που θα μπορούσε να δει. Οι σχέσεις του ΠΑΟ με την Ευρωλίγκα πέρασαν από μύρια κύματα. Δύσκολα θα γίνουν όπως στο παρελθόν. Μοιάζει να συμβιώνουν αναγκαστικά. Χωρίς αυτό να είναι το μείζον τούτη τη στιγμή, σημασία έχει η διοργάνωση να εξελίσσεται κανονικά, παρά τα τεράστια προβλήματα που δημιουργεί η πανδημία. Δεν χρειάζεται να γεννιούνται περισσότερα.

Η Ευρωλίγκα έφτιαξε κάτι σαγηνευτικό που χαίρεσαι να το βλέπεις. Η παρέλαση αστέρων είναι καταπληκτική και καθηλώνει τους πάντες. Ενα αληθινά πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα, με δεδομένο ότι η βεντάλια με τις συμμετοχές άνοιξε τα τελευταία χρόνια και φτάσαμε να έχουμε 34 αγωνιστικές. Κάπου όμως ο στόχος χάθηκε. Το προϊόν δέχεται χτυπήματα. Ωρες ώρες δεν συμβαδίζουν καλές ομάδες και διαιτησία, που είναι κατώτερη των περιστάσεων. Φάνηκε αυτό στο ματς του ΠΑΟ με τη Ρεάλ και τα φάλτσα σφυρίγματα εις βάρος των γηπεδούχων. Δεν είναι σωστό. Οχι γιατί ο Παναθηναϊκός έχει βαριά φανέλα, κάτι που δεν μπορεί να αντικρούσει κανείς. Ούτε για τη σπουδαία ιστορία του. Αλλά επειδή το παιχνίδι με τέτοιες καταστάσεις δεν παίζεται επί ίσοις όροις. Κι αυτό είναι το χειρότερο. Για την Ευρωλίγκα και την εικόνα της.