Η Χριστουγεννιάτικη ιστορία εν μέσω πανδημίας Covid-19

Αναλογιζόμενοι την περίοδο των εορτών του προηγούμενου έτους, η σύγκριση θα αποβεί απογοητευτική αναφορικά με τα αισθήματα ή την κατάσταση που βιώνουμε στις μέρες μας εν μέσω απαγορευτικού λόγω της πανδημίας Covid-19. Σε μια δυσμενή συγκυρία για τις κοινωνικές και επαγγελματικές μας δραστηριότητες, την ψυχαγωγία, τον τουρισμό, τον πολιτισμό, την οικονομία, και γενικότερα για τις δραστηριότητές, ή την ψυχολογία μας, η ανάμνηση του χθες ακούγεται σαν όνειρο.

Μετά από ένα χρόνο πανδημίας και μερικές εβδομάδες μέτρων τύπου απαγορευτικού θα περίμενε κανείς να είμαστε λιγότερο φειδωλοί στις απαγορεύσεις και τα περιοριστικά μέτρα. Θα περίμενε να ξυπνούσαμε σαν τον Σκρουτζ του πρωταγωνιστή της Χριστουγεννιάτικης ιστορίας του Ντίκενς, και να έπαυε με μιας η «τσιγκουνιά», η φειδωλότητα που μας επιβάλλεται στις καθημερινές μας επαφές και τη συμπεριφορά μας.

Μήπως όμως εν μέσω της πανδημίας και του δεύτερου κύματος που ακόμα μας ταλαιπωρεί θα πρέπει να ερμηνεύσουμε ότι το παραμύθι του Ντίκενς μας αφορά ως προς την κατεύθυνση της αγάπης και της συμπόνιας προς τους συνανθρώπους μας, που σίγουρα μας διακατέχει και χωρίς να χρειάζεται να ονειρευτούμε;

Για να γίνει πράξη όμως το όνειρο μας θα πρέπει να μείνουμε φειδωλοί στις πράξεις και τις δραστηριότητές μας, και ειδικότερα αυτές που καθιστούν τις συνθήκες ιδανικές για τη διασπορά του κορωνοϊού.

Είναι στα αλήθεια τόσο δύσκολη η περίοδος που διανύουμε που δεν μας επιτρέπει να χαλαρώσουμε ούτε εν μέσω εορτών, παρά τα μηνύματα για την πτωτική τάση του δευτέρου κύματος;

Ο μέσος όρος των εβδομαδιαίων κρουσμάτων παρουσιάζει μείωση, αλλά με αργούς ρυθμούς και, επίσης, ο βαθμός κορεσμού του συστήματος υγείας παραμένει πολύ υψηλός και μάλιστα μετά από παρατεταμένη χρονική περίοδο. Μια ενδεχόμενη χαλάρωσή μας εν μέσω εορτών θα οδηγούσε σε αύξηση κρουσμάτων και περαιτέρω αύξηση της πίεσης στο σύστημα υγείας που θα οδηγούσε σε πιθανή κατάρρευση και ίσως μεγαλύτερο αριθμό θανάτων από τα νούμερα που αντικρίσαμε τις προηγούμενες ημέρες.

Η τρέχουσα κατάσταση, συνεπώς, είναι πολύ διαφορετική από κάθε άλλη περίοδο της πανδημίας που δεν είχαμε βιώσει αντίστοιχη πίεση στο σύστημα υγείας, όπως τώρα σε βαθμό, σχεδόν, συνθηκών πολέμου.

Η πορεία λοιπόν της πανδημίας, που αυτήν την περίοδο την καθιστά μοναδικά βαρύνουσα, μας ξυπνά σαν όνειρο Χριστουγεννιάτικης ιστορίας να προασπίσουμε τη δημόσια υγεία και την ανθρώπινη ζωή, όπως ακριβώς απαιτεί το πνεύμα των Χριστουγέννων για αγάπη και ανθρωπιά… Η φειδωλότητα είναι απαραίτητη στις κοινωνικές μας επαφές και στον τρόπο που θα επιλέξουμε να μετακινηθούμε και να συναντήσουμε τους γνωστούς και άγνωστους που καλούμαστε να προστατεύσουμε με τη στάση μας.

Τέλος το πρώτο κύμα μας βρήκε όλους «ξύπνιους» εν μέσω του εφιάλτη να χειροκροτούμε τους ήρωες της πρώτης γραμμής και να υποσχόμαστε σύνεση και προσοχή στις πράξεις μας που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε παρόμοιο εφιάλτη. Και ενώ είμαστε όλοι εξαντλημένοι από μέτρα και περιορισμούς και αναμένουμε ως όνειρο το αύριο, το αύριο έρχεται με ελπίδα και φως ότι ο πόλεμος μπορεί να κερδηθεί. Στην κρίσιμη όμως μάχη των εορτών ας θυμηθούμε τις υποσχέσεις μας του πρώτου κύματος, τις υποσχέσεις της καρδιάς μας, όπως απαιτεί και το πνεύμα των Χριστουγέννων.

Ο Δημήτρης Παρασκευής είναι αναπληρωτής καθηγητής Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής, μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων