Είναι η γη που εικονογράφησε με απτές αποδείξεις τα ομηρικά έπη. Εκείνη που δικαίωσε τον Αριστοτέλη σχετικά με το κατά πόσο η επική ποίηση και ο Ομηρος περιγράφουν την αλήθεια και διέψευσε τον Πλάτωνα που υποστήριζε το αντίθετο. Στο χώμα της υψώθηκε για πρώτη φορά στην ευρωπαϊκή ιστορία μνημείο στον Αγνωστο Στρατιώτη. Είναι ο τόπος καταγωγής του Τιμόχαρη, πατέρα του Πυθόκριτου, του δημιουργού της περίφημης Νίκης της Σαμοθράκης, αλλά κι εκείνος που έδωσε την πρώτη ύλη για να σμιλευτεί η Κυρία της Οσέρ, από τα σημαντικότερα έργα για την εξέλιξη της γλυπτικής και από τα αντιπροσωπευτικότερα της δαιδαλικής τεχνοτροπίας (σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου). Η πόλη που κατάφερε να μείνει φωτεινή μέσα στον ζόφο των λεγόμενων Σκοτεινών Χρόνων (11ος-9ος αι. π.Χ.) και να έχει φωνή στην Περίοδο της Σιωπής (6ος-5ος αι. π.Χ.). Και εκείνη που είχε ως ιδρυτή και πολιούχο της τον προστάτη κι ευεργέτη κάθε νέας ζωής, τον δαίμονα Κουρήτη με το όνομα ε-λε-υ-θή-ρ, που χόρευε ένοπλος και χτυπούσε την ασπίδα του μαζί με τους συντρόφους του για να μην ακουστεί το κλάμα του μικρού Δία και τον καταπιεί ο Κρόνος.
