Απάντησε σωστά στα ερωτήματα της πιο δύσκολης σεζόν

Το βράδυ της Τετάρτης, σχεδόν συγκινημένος, ο Τσόλο Σιμεόνε δήλωσε υπερήφανος για τη δική του Ατλέτικο Μαδρίτης. Για τους «Ροχιμπλάνκος» που κατάφεραν για 8η φορά τα τελευταία εννέα χρόνια να είναι συνεπείς στο ραντεβού τους με τους «16» του Τσάμπιονς Λιγκ. «Για μερικούς μια πρόκριση είναι φυσιολογική. Οχι όμως για μένα. Κοιτάζω πίσω και το απολαμβάνω» είπε όλο καμάρι ο αργεντινός τεχνικός.

H ομάδα του ήταν στο ίδιο γκρουπ με την Μπάγερν Μονάχου που έκανε περίπατο (16 β.) τη διαδρομή για την πρώτη θέση. Οι Ισπανοί χρειάστηκαν το τελευταίο βράδυ προκειμένου να βάλουν από κάτω τη Σάλτσμπουργκ και τη Λοκομοτίβ Μόσχας. Το απόγευμα της κλήρωσης το 1-2 έμοιαζε δεδομένο. Δεν αποδείχθηκε τέτοιο μέχρι και την 6η αγωνιστική. Παρά ταύτα ο Σιμεόνε είπε λόγια που δεν ακούστηκαν από εκείνον ούτε όταν η ομάδα του έφτασε στον τελικό της διοργάνωσης. Γιατί; Διότι εκείνος ξέρει πόσο παράξενη είναι η φετινή σεζόν για όλους.

Τα φετινά απίθανα
Μια χρονιά δίχως κανονική προετοιμασία. Δίχως σωστή μετάβαση από την προηγούμενη σεζόν στην επόμενη. Με το νέο format του Τσάμπιονς Λιγκ να φέρνει τα ματς πιο κοντά (3 σε 15 βράδια), άρα να πιέζει και άλλο εκείνον που τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή αντιμετωπίζει προβλήματα. Και βέβαια με τον «Χ» της COVID που είναι εκεί για όλους. Αλλά δεν χτύπησε το ίδιο όλους. Ο Σιμεόνε δεν θέλησε να δικαιολογήσει κάτι, διότι δεν έχει ανάγκη τις δικαιολογίες. Η Ατλέτικο είναι στην 1η θέση της «Λα Λίγκα» με δύο ματς λιγότερα (8 ν. – 2 ισ.). Και την ίδια στιγμή έστω και με περιπέτεια πέτυχε τον βασικό στόχο στην Ευρώπη: να είναι στους «16» του Τσάμπιονς Λιγκ. Κανείς δεν θα θυμάται τον Φλεβάρη πόσο καρδιοχτύπησε. Θα το θυμάται μόνο ο ίδιος ο αργεντινός προπονητής για τα αμέτρητα προβλήματα που αντιμετώπισε. Και για τις λύσεις που εμφάνισε με μπόλικη φαντασία.

Το «4Χ4» του Ολυμπιακού
Αν κάποιος κάνει τους συσχετισμούς; Θα βρει μπόλικες ομοιότητες στη «ροχιμπλάνκο» πλευρά της Μαδρίτης και στο λιμάνι του Πειραιά. Ο Ολυμπιακός πέρασε ακόμη χειρότερα από την Ατλέτικο ως εδώ. Πήγε… διακοπές στις 7 Αυγούστου και επέστρεψε στις 17 για να ξεκινήσει προετοιμασία έπειτα από σεζόν 59 αγώνων που κράτησε 14 μήνες! Επρεπε στους πρώτους τέσσερις μήνες της σεζόν να καταφέρει 4 καθοριστικούς στόχους: Να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας (με μισή ομάδα στον τελικό). Να προκριθεί στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ σε μια επιβεβαίωση του brand name του κλαμπ αλλά και σε μια υπόθεση με μεγάλη σημασία για τα ταμεία του. Να καταφέρει να ανανεώσει το ευρωπαϊκό του εισιτήριο για τον Φλεβάρη. Και όλα αυτά να τα κάνει δίχως να χάσει το πάνω χέρι στη Σούπερ Λίγκα (8 νίκες και 1 ισοπαλία λέει ως τώρα ο λογαριασμός). Αυτό το «4Χ4» είναι που σχηματίζει σήμερα τη «μεγάλη εικόνα». Η μοναδική ελληνική ομάδα που συνεχίζει στα κύπελλα Ευρώπης τον Φλεβάρη. Το κάνει για 9η φορά τα τελευταία 10 χρόνια. Υπόδειγμα συνέπειας.

Το επόμενο βήμα
Αυτό δεν σημαίνει φυσικά… συγχωροχάρτι. Και λάθη έγιναν στη φετινή διαδρομή. Και ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να είναι περισσότερο ανταγωνιστικός στο γκρουπ. Και η τελευταία εικόνα στο γκρουπ ήταν η χειρότερη συνολικά. Σίγουρα ο προπονητής και οι ποδοσφαιριστές θα πρέπει να κάνουν ένα βήμα μπροστά εν όψει Φεβρουαρίου για τη συνέχεια των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων. Το σημαντικό όμως είναι ότι για άλλη μια χρονιά καταφέρνουν αυτό που μοιάζει ακατόρθωτο για κάθε άλλη ελληνική ομάδα. Συνεχίζουν. Βρίσκονται σε ένα κλαμπ-υπόδειγμα. Απολαμβάνουν προνόμια που δεν μπορούν να διανοηθούν συνάδελφοί τους στη χώρα μας: Για παράδειγμα, είναι θέμα ημερών να ανακοινωθούν πρώιμα 10 ανανεώσεις συμβολαίων με ακόμα καλύτερους οικονομικούς όρους και μεγαλύτερη εξασφάλιση. Πρέπει λοιπόν να είναι έτοιμοι. Για το επόμενο. Δίχως να ξεχνούν το προηγούμενο. Αλλά και δίχως να πέφτουν στην παγίδα αρκετών να προσπαθούν να «τσουβαλιάσουν» τη δική τους περίπτωση με των άλλων. Εκείνων που για πολλοστή φορά έδειξαν ότι και να θέλουν δεν μπορούν κάτι παραπάνω από μια παρουσία σε φάση ομίλων.