Ο ιός της συνωμοσιολογίας

Αρχικά η καφενειακού χαρακτήρα συνωμοσιολογία εξέφραζε την άποψη ότι «να δεις που τα διογκώνουν τα κρούσματα, επίτηδες κάνουν πολλά τεστ για να βγουν πολλοί θετικοί και να δικαιολογήσουν το κλείσιμο». Μέσα στον Νοέμβριο οι συνωμοσιολογούντες αντέστρεψαν το δικό τους επιχείρημα: «Εχουν μειώσει επίτηδες τα τεστ για να μη φανεί το μέγεθος του προβλήματος και τρομάξουμε». Δεν μιλάμε για απόψεις αλλά για αλόγιστη χρήση… υδραργύρου. Μέσα σε όλα ο Πρωθυπουργός ο οποίος μονίμως «προσπαθεί» σύμφωνα με τους ίδιους ανθρώπους είτε να κλείσει την οικονομία, προφανώς γιατί πιστεύει την πολιτική του αυτοχειρία, είτε σχεδόν αμέσως μετά να την ανοίξει αγνοώντας του νεκρούς, προκειμένου να ενισχύσει «επιχειρηματικούς κύκλους».

Τις τελευταίες μέρες, η καφενειακού χαρακτήρα συνωμοσιολογία έβαλε στο κάδρο, για πρώτη φορά, τον αρμόδιο οργανισμό για τον χειρισμό της Covid-19, τον ΕΟΔΥ. Και άργησαν θα έλεγε κανείς… Αλλά και πάλι γιατί τώρα; Χωρίς ίχνος στοιχείου. Επίσημης μαρτυρίας. Εκτός και αν πιστεύει κανείς ότι ο ΕΟΔΥ διαθέτει τους μοναδικούς 2.500 έλληνες υπαλλήλους, που δεν διαρρέουν τίποτα.

Στην πρώτη φάση της πανδημίας ήταν ο ίδιος ΕΟΔΥ με τον σημερινό. Αυτός έδινε τα στοιχεία στον Σ. Τσιόδρα και την κυβέρνηση και τους αποθέωνε το πανελλήνιο. Από τότε ενδεχομένως ενισχύθηκε. Τα τεστ πολλαπλασιάστηκαν. Η δουλειά το ίδιο. Το αποτέλεσμα σίγουρα. Αρα το ερώτημα παραμένει. Γιατί την ώρα του αγώνα, της μάχης για τη συγκράτηση της νόσου, να προσπαθούν να μειώσουν την αξιοπιστία του οργανισμού που έχουμε περισσότερη ανάγκη να είναι ισχυρός από ποτέ; Η απάντηση είναι μάλλον απλή, ίσως και τραγική σε αυτή τη συγκυρία. Το μυαλό εύλογα πάει στους μικροπολιτικούς λόγους.

Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις έδειξαν για πρώτη φορά από τον Ιούλιο του 2019, μικρή φθορά της κυβέρνησης από την πανδημία. Σχεδόν αμέσως οι αντίπαλοί της βγήκαν να «ψαρέψουν» στα θολά νερά της «πελατείας» που φαίνεται να δημιουργείται. Αντίπαλοι, όχι μόνο από τα αριστερά, αλλά και από τα δεξιά της βρήκαν ευκαιρία να επωφεληθούν από τη σπορά της αμφιβολίας. Ο στόχος φυσικά, δεν είναι ο ΕΟΔΥ. Αλλά να τρωθεί η εικόνα του ίδιου του Πρωθυπουργού.

Απαραίτητη διευκρίνιση: άλλο η εύλογη και υγιής για τη δημοκρατία μας κριτική στους χειρισμούς ή τις παραλείψεις της κυβέρνησης και άλλο η σκόπιμη διάρρηξη του εθνικού μετώπου αντιμετώπισης της νόσου. Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Σχετικά πρόσφατα. Στα χρόνια των Μνημονίων. Οι ίδιοι κύκλοι. Με τον ίδιο τρόπο. Τότε τα κατάφεραν. Πρόσκαιρα γιγαντώθηκαν. Η εθνική προσπάθεια εξελίχτηκε σε παρατεταμένη και αχρείαστη ταλαιπωρία.

Τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Το συγκεκριμένο «παιχνιδάκι» είναι πιο σοβαρό. Στη μέση βρίσκονται αμέτρητες ζωές. Οσοι «παίξουν» θα πρέπει να το διπλοσκεφτούν. Η αλήθεια είναι ότι αυτή την κυβέρνηση για πολλά μπορεί να την κατηγορήσει κανείς, αλλά σε καμία περίπτωση για ολιγωρία ή έλλειψη τόλμης. Ενδεχομένως να ταιριάζει η φράση του Μένανδρου, «το πολλά τολμάν, πολλ’ αμαρτάνειν ποιεί», αν δηλαδή τολμάς πολλά, κάνεις και πολλά λάθη… Αλλά φανταστείτε να έμενε αδρανής…