Επεσε όπως ανέβηκε: με κρότο

Στην Ιταλία οι παρέες του Ντιέγκο με τη Μαφία, η χρήση ναρκωτικών, η συντροφιά με γυναίκες, τον έσπρωχναν προς την άβυσσο. Τα φτερά του όμως είχαν χάσει και τη δύναμη της νιότης. Το τελευταίο τους φτερούγισμα ήταν στο Μουντιάλ του 1990. Νίκη επί της Ιταλίας στη Νάπολι, σε ημιτελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου; Μέγα λάθος. Το μυστικό που γνώριζε όλη η Ιταλία είχε έρθει η στιγμή να το μάθει και ο υπόλοιπος κόσμος. Σε ημιλιπόθυμη κατάσταση ο Μαραντόνα συνελήφθη το 1991 για χρήση ναρκωτικών ουσιών. Τα σκαλιά που ανέβηκε τρέχοντας άρχισε να τα μετρά ανάποδα, κουτρουβαλώντας. Πρώτος 15μηνος αποκλεισμός. Στη διάρκεια του Μουντιάλ του 1994, στις Ηνωμένες Πολιτείες, έπαιξε εναντίον της Ελλάδας και στη συνέχεια βρέθηκε ξανά θετικός σε κοκτέιλ διεγερτικών. Νέα τιμωρία. Η αντίστροφη μέτρηση έφτανε στο τέλος της. Η φιγούρα του μετατράπηκε σε μαριονέτα στα γήπεδα ενώ η κοκαΐνη του έτρωγε τα σωθικά.

Στο παρά πέντε

Το 2000 άγγιξε τον θάνατο. Νοσηλεύτηκε στο θέρετρο Πούντε δελ Εστε της Ουρουγουάης και όπως είπαν αργότερα οι γιατροί, οι καρδιά του είχε χάσει τη μισή της δύναμη ενώ στο αίμα και στα ούρα η κοκαΐνη είχε στήσει πάρτι.

Νέα επείγουσα εισαγωγή το 2004 λόγω υπερβολικής χρήσης κοκαΐνης. Ο Φιντέλ Κάστρο τον προσκάλεσε στην Κούβα προκειμένου να τον βοηθήσουν οι γιατροί της χώρας του να ξεφύγει από τον εφιάλτη.

Τότε είχε εμφανιστεί στο προσκήνιο και ο Ερικ Κλάπτον και προσφέρθηκε να τον μεταφέρει στην κλινική του στην Αντίγκουα στη μέση της Καραϊβικής, αλλά το σχέδιο ναυάγησε.

Με τον Φιντέλ

Η πρώτη φορά που συναντήθηκαν Κάστρο και Μαραντόνα  ήταν τον Ιούλιο του 1987. Στο απόγειο της δόξας του ο Ντιέγκο, πανίσχυρος ηγέτης ο Φιντέλ. Μίλησαν για ποδόσφαιρο και ο κουβανός ηγέτης εκμυστηρεύτηκε στον Ντιέγκο πως έπαιζε δεξί εξτρέμ. Τότε του είπε αστειευόμενος ο Μαραντόνα: «Τι; Δεξιό εξτρέμ εσύ; Μάλλον αριστερό εξτρέμ θα σου ταίριαζε καλύτερα».

Φεύγοντας από εκείνη την πρώτη συνάντηση ο Μαραντόνα ζήτησε το κασκέτο του Κάστρο. «Αρχηγέ, συγγνώμη, θα μου το δώσετε;».

«Περίμενε, να στο υπογράψω πρώτα αλλιώς μπορεί να είναι οποιουδήποτε», του είπε ο Κάστρο και του το χάρισε.

Πολλές φορές ο Μαραντόνα είχε δηλώσει πως το ότι ζούσε ακόμα το όφειλε σε δύο γενειοφόρους: τον Θεό και τον Φιντέλ. Τα παιχνίδια της μοίρας. Οι δύο άνδρες πέθαναν την ίδια ημέρα: 25 Νοεμβρίου.

Ηταν στο Ζάγκρεμπ ως θεατής του Ντέιβις Καπ όταν ο Ντιεγκίτο είχε μάθει τα άσχημα νέα για τον ηγέτη της Κούβας. «Πέθανε ένας φίλος», είχε σχολιάσει.

Πιο πολύ και από τον Φιντέλ ο Μαραντόνα θαύμαζε τον συμπατριώτη Τσε Γκεβάρα. Είχε χτυπήσει τατουάζ στο δεξί του μπράτσο τη διάσημη φωτογραφία του, αλλά ο Ντιεγκίτο έλεγε πως η πραγματική του θέση ήταν στην καρδιά του. Ηταν επίσης φίλος με τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες, ενώ πολλές φορές είχε καταφερθεί εναντίον της πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών στη Λατινική Αμερική.

Το 2005 ο Μαραντόνα υποβλήθηκε σε γαστρικό μπαϊπάς στην Κολομβία για να χάσει 50 κιλά.

Ο Πελέ και η Εθνική

Ανανεωμένος και αδύνατος πια ανέλαβε την παρουσίαση του σόου «La noche del 10». Κορυφαία στιγμή του η συνύπαρξή του στο πλατό με τον Πελέ.

Τον Νοέμβριο του 2008 το όνειρό του να γίνει προπονητής της Εθνικής Αργεντινής και να την οδηγήσει σε Παγκόσμιο Κύπελλο έγινε πραγματικότητα. Δεν κατάφερε να ηγηθεί των Μπιανκοσελέστε εκεί που ονειρεύτηκε, ενώ η συντριβή τους με 6-1 από τη Βολιβία στα προκριματικά κατατάσσεται μεταξύ των βαρύτερων ηττών στην ιστορία της ομάδας.

Ο Μαραντόνα έζησε μια ζωή μες στην υπερβολή και τα λάθη. «Αν ξαναγεννιόμουν θα ζητούσα από τον Θεό να μου δώσει τα ίδια  – γιατί μου έδωσε πράγματι υπερβολικά πολλά. Είμαι περήφανος που έμεινα πάντα πιστός στις πεποιθήσεις μου, στις αρετές και στα ελαττώματά μου. Δεν έκανα κακό σε κανέναν εκτός από τον εαυτό μου. Δεν χρωστάω τίποτα σε κανέναν εκτός από την οικογένειά μου. Δίνω μάχη για τη ζωή μου κάθε μέρα», έγραφε στο βιβλίο του «Εγώ, ο Ντιέγκο».

Ο Ντιέγκο έφυγε με έναν καημό. Στα τελευταία του γενέθλια δεν είχε κοντά του όλα τα παιδιά του: την Ντάλμα, την Τζιανίνα, τη Χάνα, τον Ντιέγκο Αρμάντο, τον Ντιέγκο Τζούνιορ, καθώς και τον εγγονό του τον Μπενχαμίν Αγουέρο Μαραντόνα. Η απουσία τους ήταν ένα λάθος που βάραινε τον ίδιο.

Ο Ντιέγκο περιγράφει τον… Μαραντόνα

«Το να βλέπω την μπάλα και να τρέχω πίσω της με κάνει τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο στον κόσμο».

«Εκανα λάθη και πλήρωσα γι’ αυτά. Αλλά η μπάλα είναι ακόμα καθαρή».

«Είμαι ο Μαραντόνα που πετυχαίνει γκολ, που κάνει λάθη. Μπορώ να τα ανεχτώ όλα, έχω αρκετά μεγάλες πλάτες για να παλέψω με τον καθένα».

«Μπορείτε να πείτε πολλά για μένα, όμως ποτέ δεν μπορείτε να πείτε πως δεν παίρνω ρίσκα».

«Είμαι μαύρο ή άσπρο, ποτέ δεν ήμουν γκρι στη ζωή μου».

«Μισώ όλα όσα προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα μισώ με όλη τη δύναμή μου».

Για τον Πελέ: «Ο Πελέ πρέπει να πάει πίσω στο μουσείο».

Για το Χέρι του Θεού: «Περίμενα τους συμπαίκτες μου να έρθουν να με αγκαλιάσουν και κανένας δεν πλησίαζε. Τους είπα “ελάτε να με αγκαλιάσετε αλλιώς ο διαιτητής θα το ακυρώσει”. Αν μπορούσα να απολογηθώ και να αλλάξω την ιστορία θα το έκανα. Oμως το γκολ παραμένει γκολ, η Αργεντινή έγινε παγκόσμια πρωταθλήτρια και εγώ ήμουν ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο».

Για τον Λιονέλ Μέσι: «Ο Μέσι πετυχαίνει γκολ και πανηγυρίζει. Ο Κριστιάνο (Ρονάλντο) πετυχαίνει γκολ και ποζάρει σαν να κάνει διαφήμιση για σαμπουάν».

Είπαν για τον Μαραντόνα

«Ακόμα κι αν έπαιζε εκατομμύρια χρόνια δεν θα πλησίαζα ποτέ τον Μαραντόνα. Είναι ο σπουδαιότερος που έχει υπάρξει» – Λιονέλ Μέσι.

«Καμία μπάλα δεν είχε καλύτερη εμπειρία απ’ αυτή που ήταν στο αριστερό του πόδι» – Χόρχε Βαλντάνο

«Αυτό που μπορούσε να κάνει ο Ζιντάν με την μπάλα ο Μαραντόνα το έκανε με το πορτοκάλι» – Μισέλ Πλατινί

«Εχω δει τον Μαραντόνα να κάνει πράγματα που ο Θεός θα αμφισβητούσε αν ήταν δυνατά» – Ζίκο

«Η κρίσιμη διαφορά με τον Πελέ είναι πως ο Μαραντόνα δεν περιστοιχιζόταν από σπουδαίους παίκτες. Επρεπε να κουβαλήσει μόνος την ομάδα» – Ερικ Καντονά