Τα Χριστούγεννα του Πάμπλο

«Οπως όλοι οι προπονητές, διανύει και αυτός τον μήνα του μέλιτος. Οταν περάσει αυτός ο μήνας, θα τον κρατήσουν τα αποτελέσματα στον πάγκο. Τη φιλοσοφία ενός προπονητή την ορίζουν οι παίκτες. Ο ΠΑΟΚ έχει το ρόστερ να υποστηρίξει τη φιλοσοφία κάθε προπονητή και είναι αυτό ένα πλεονέκτημα. Οι μεγάλες ομάδες όπως ο ΠΑΟΚ πρέπει να παίζουν καλό ποδόσφαιρο, να παράγουν φάσεις και γκολ για να πάρουν αυτό που θέλουν όλοι, τη νίκη».

Τα λόγια ανήκουν στον Γιάννη Κούτση, τα είπε πριν από λίγες μέρες και αφορούσαν τον Πάμπλο Γκαρσία. Ναι, ο νέος προπονητής του ΠΑΟΚ κάνει το… γκελ στον κόσμο. Τον αγαπούν όλοι και τον σέβονται. Δεν περνάει απαρατήρητος, ούτε αδιάφορος, όπως ο Αμπελ Φερέιρα. Ο προκάτοχος του Πάμπλο δεν μπόρεσε ποτέ να μπει στην ιδιοσυγκρασία του οπαδού του ΠΑΟΚ, να γίνει… ένα με τον σύλλογο. Ο επαγγελματισμός ήταν πάνω απ’ όλα. Γι’ αυτό και με την πρώτη ευκαιρία έφυγε για την Παλμέιρας.

Εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο Γκαρσία είναι ο… Πάμπλο. Εκείνος που μέσα στο γήπεδο υπήρξε πιο… ΠΑΟΚτζής και από τους Ελληνες. Εκείνος που για τον κόσμο ήταν σαν να τον έχει πλάι του στην εξέδρα. Εκείνος που έβγαζε το πάθος, τη δύναμη, τον τσαμπουκά, τη θέληση, την αυταπάρνηση, το μέταλλο. Γι’ αυτό και κανείς δεν μιλάει για έναν άπειρο προπονητή, που δεν έχει μάθει από αποδυτήρια με προσωπικότητες, παρά μόνο από εκείνα με πολλά νεαρά, αμούστακα παιδιά. Μαθητούδια, που δεν γνώριζαν τι σημαίνει επαγγελματισμός και πολύ περισσότερο επαγγελματικός πρωταθλητισμός.

Ο Γκαρσία περίμενε τη σειρά του υπομονετικά, είχε αφήσει μέσω του περιβάλλοντός του να φανεί και μια μικρή ενόχληση που η ΠΑΕ δεν είχε κοιτάξει προς το μέρος του κάθε φορά που αναζητούσε νέο προπονητή. Στην πραγματικότητα ήθελε να είναι ο προπονητής που θα έπαιρνε τη θέση του Ραζβάν Λουτσέσκου. Εκείνος που θα οδηγούσε τον ΠΑΟΚ στην εποχή μετά το πρωτάθλημα και θα επιχειρούσε να διατηρήσει τα σκήπτρα. Η ΠΑΕ πήγε τότε στην επιλογή Φερέιρα. Και ενάμιση χρόνο αργότερα ο Πάμπλο συναντήθηκε με το… πεπρωμένο του.

Η προσαρμογή

O Γιάννης Κούτσης, ωστόσο, με μεγάλη εμπειρία στα γήπεδα, έχει δίκιο σε αυτό που είπε την περασμένη Τετάρτη. Κάθε προπονητής έχει τον δικό του μήνα του μέλιτος. Να μάθει και να τον μάθουν. Να δει τι άφησε ο προηγούμενος, να φέρει φρέσκες και νέες ιδέες, να φέρει τη φιλοσοφία του, να προσπαθήσει να βάλει αποτύπωμα. Και σιγά σιγά, κερδίζοντας χρόνο, να αρχίσει να χτίζει. Ο Γκαρσία δεν έχει μια εύκολη δουλειά να διαχειριστεί. Ο ΠΑΟΚ του Φερέιρα δεν είναι ο ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου. Δεν κληρονομεί έναν πρωταθλητή, ούτε μια καλή ομάδα. Παρέλαβε από τα χέρια του Πορτογάλου ένα μάλλον προβληματικό σύνολο, μια ομάδα χωρίς καλή ψυχολογία, μια ομάδα που έψαχνε να βρει τον εαυτό της και δεν τα κατάφερνε.

Πιθανόν η δική του περίοδος χάριτος να είναι λίγο μεγαλύτερη από οποιουδήποτε άλλου. Ακριβώς επειδή είναι ο αγαπημένος… Πάμπλο. Ή επειδή δεν έχει μάθει σε τέτοιες προπονητικές συνθήκες. Ομως εκεί, γύρω στα Χριστούγεννα, με συνεχόμενα ντέρμπι, με Αρη, Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό και με την ευρωπαϊκή πορεία να έχει δείξει τα πρώτα δείγματα γραφής, θα έχουμε μια εικόνα περισσότερο ξεκάθαρη. Αυτά θα είναι τα Χριστούγεννα του Πάμπλο Γκαρσία. Η πρώτη απόδειξη για το αν μπορεί από φέρελπις προπονητής να αποκαλείται… κανονικός.