Συνέχειες και ασυνέχειες {LF}από την εκλογή Μπάιντεν

Από τα μέχρι τώρα δεδομένα κάποιες χώρες θα αντιμετωπίσουν δυσκολίες στη συνέχιση πολιτικής τους. Και για να είμαστε πιο ακριβείς, ο εκλεγμένος πρόεδρος της υπερδύναμης εκφράζει την αμερικανική διοίκηση, η οποία καταστρώνει μακροχρόνια σχέδια για κάθε πτυχή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, ασφάλειας και άμυνας. Ο νυν πρόεδρος ακολουθούσε την πολιτική αυτή, ενώ κατακεραύνωνε δημόσια τη «γραφειοκρατία της Ουάσιγκτον», παράλληλα είχε μια προσωπική πολιτική με ηγέτες. Πολλοί είχαν καταγγείλει ότι ενώ είναι σωστή η προσωπική επαφή των ηγετών, το «κόκκινο τηλέφωνο», σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρχε η υποψία για συναλλαγές που περιείχαν και στοιχεία απτόμενα των προσωπικών συμφερόντων του. Οπως για παράδειγμα η «συναλλαγή» με τον πρόεδρο της Ουκρανίας ή με τη Ρωσία. Οι έρευνες δεν μπόρεσαν να βρουν αποδεικτικά στοιχεία. Αντίθετα, έδωσαν αφορμές για παρεμβάσεις σε ανεξάρτητες Αρχές από τον πρόεδρο σε έκταση που θύμισε Νίξον την εποχή του Γουότεργκεϊτ. Ας αρχίσουμε με τη γειτονιά μας:

n Πολωνία: Οι σχέσεις με τις ΗΠΑ είναι και θα παραμείνουν πολύ στενές. Δύσκολα μπορούμε να φανταστούμε άμεση παρέμβαση από τον καθολικό Μπάιντεν για τις παραβιάσεις του «κράτους δικαίου» που έχει διαπιστώσει η ΕΕ. Εμμεσα μόνο, η ιδεολογία του νέου προέδρου για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δικαιοσύνη θα υποχρεώσει τη σημερινή κυβέρνηση να βρει τρόπο απεμπλοκής της από τη διαμάχη με την Ενωση που θα πλήξει την οικονομία της.

n Ουγγαρία: Το σκληρός καρύδι της Ενωσης θα έχει δυσκολίες με την ιδεολογία ανελεύθερης δημοκρατίας. Κυρίως όμως οι δεσμοί του Ορμπαν με τη Ρωσία τον βάζουν στο στόχαστρο των αμερικανικών υπηρεσιών, ενώ η ΕΕ φαίνεται αποφασισμένη να τον σπρώξει στην «έξοδο».

n Βρετανία: Η αναστάτωση που προκάλεσαν οι παραιτήσεις των δυο βασικών μελών του στενού περιβάλλοντος του Τζόνσον δεν φαίνεται να επηρεάζουν την επιλογή του να καταγραφεί με μελανά γράμματα στην ιστορία της χώρας του. Ομως είναι ξεκάθαρο ότι ο Μπάιντεν δεν θα δεχτεί να τεθεί σε δοκιμασία η ειρήνη που έχει επιτευχθεί με τη συμφωνία ειρήνευσης Βόρειας Ιρλανδίας και Δημοκρατίας της Ιρλανδίας. Η πίεση είναι ήδη αφόρητη με απειλή το πάγωμα των διαπραγματεύσεων εμπορικής συμφωνίας μεταξύ των δυο κρατών.

n Τουρκία: Είναι σαφές ότι παρά την πρόθεση των ΗΠΑ να την κρατήσουν στο ΝΑΤΟ και να την απομακρύνουν από τη Ρωσία – S-400 -,  οι επιλογές του Ερντογάν είναι δύσκολες. Θα υποχρεωθεί να αναθεωρήσει τη στρατηγική του για κυριαρχία στο σουνιτικό τόξο και τις φιλοδοξίες του για τη «Γαλάζια πατρίδα». Ο Λευκός Οίκος δεν θα «κλείνει» τα μάτια στις απειλές που άπτονται της ασφάλειας των ΗΠΑ.

n Ρωσία: Ο Πούτιν είναι ο μόνος ηγέτης από τους μεγάλους που δεν έχει αναγνωρίσει ακόμη τον Μπάιντεν. Γνωρίζει ότι θα είναι ο κύριος στόχος των ΗΠΑ. Παρά τις επιτυχίες που είχε στο πεδίο της μάχης, θα υποστεί σοβαρότερες κυρώσεις για μια σειρά από ανοιχτά ζητήματα και απειλές στα θέματα ενέργειας. Η «ασυνέχεια» όμως δεν φαίνεται να είναι επιλογή της.

n Κίνα: Το Πεκίνο βαδίζει σταθερά τον δρόμο του για επικυριαρχία στον χώρο της σύγχρονης τεχνολογίας, ελπίζοντας σε μια πολιτική Νίξον.

Πολλοί ηγέτες στον κόσμο αισθάνονται την απειλή που προκαλεί η «ασυνέχεια» στην πολιτική τους επιβίωση. Λίγοι όμως είναι διατεθειμένοι να «αυτοχειριασθούν» πολιτικά επιμένοντας σε πολιτικές αντίθετες στις προτεραιότητες του νέου προέδρου, επισημαίνει η «Guardian». Αυτό ισχύει όμως και για χώρες που νομίζουν ότι έχουν όλα τα δίκια με το μέρος τους.