Αφήνει τον Κόρμπιν έξω από το Εργατικό Κόμμα

Μία άλλη μέρα, η είδηση από τη Βρετανία θα ήταν ενδεχομένως η δήλωση που έκανε ο Μπόρις Τζόνσον, εν μέσω τελικού σπριντ όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ για τις διμερείς σχέσεις στη μετά-το-Brexit εποχή, ότι λάτρευε ανέκαθεν τον Αστερίξ και το γαλατικό χωριό του που «αντιστέκεται στην αυτοκρατορία». Στη βρετανική επικαιρότητα ωστόσο κυριαρχούσε χθες – πέρα από την πανδημία… – το Εργατικό Κόμμα, και δη ο ασκός του Αιόλου τον οποίο άνοιξε ο ηγέτης του Κιρ Στάρμερ, επιλέγοντας να μην επιστρέψει στον προκάτοχό του, τον Τζέρεμι Κόρμπιν, την κοινοβουλευτική του έδρα αφήνοντάς τον προσώρας ανεξάρτητο βουλευτή. Κι αυτό, παρά την απόφαση που είχε λάβει προχθές η Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή (NEC) των Εργατικών να επανεντάξει τον Κόρμπιν στο κόμμα, κρίνοντας ικανοποιητικές τις εξηγήσεις που έδωσε για το διαβόητο πια ζήτημα του αντισημιτισμού στους κόλπους του, και πιο συγκεκριμένα για τα αμφιλεγόμενα σχόλιά του μετά τη δημοσιοποίηση μιας «εκρηκτικής» σχετικής έκθεσης από την ανεξάρτητη Επιτροπή Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (EHRC).

«Οι πράξεις του Τζέρεμι Κόρμπιν ως απάντηση στο πόρισμα της EHRC υπονόμευσαν και πήγαν πίσω το έργο μας για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην ικανότητα του Εργατικού Κόμματος να καταπολεμήσει τον αντισημιτισμό» έγραψε στο Τwitter ο Κιρ Στάρμερ, ο οποίος διαδέχθηκε τον Κόρμπιν στην κεφαλή του κόμματος τον περασμένο Απρίλιο. «Σε αυτές τις συνθήκες, έλαβα την απόφαση να μην αποκαταστήσω τον Τζέρεμι Κόρμπιν ως μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας. Θα συνεχίσω να επανεξετάζω την κατάσταση» πρόσθεσε, σε μια προσπάθεια να κατευνάσει την αριστερή πτέρυγα του κόμματός του – η οποία όμως δεν έφερε αποτέλεσμα. Οπως σημειώνει χαρακτηριστικά η «Guardian», ο – σαφώς πιο κεντρώος και φιλευρωπαίος από τον προκάτοχό του – Στάρμερ «αναγκάστηκε να κάνει έναν δημόσιο διαχωρισμό ανάμεσα στο κράτος και την εκκλησία», τον ίδιο και το πειθαρχικό όργανο του κόμματος: οι δύο επιλογές που ανοίγονταν μπροστά του, άλλωστε, ήταν ή να παρέμβει, και να πάει κόντρα στις βουλές της NEC, ή να φανεί ανήμπορος, ένας ηγέτης που έχει χάσει τον έλεγχο της κομματικής πειθαρχίας.

Η ιστορία έχει ως εξής: αφού πρώτα πέρασε χρόνια κλυδωνιζόμενο από επαναλαμβανόμενα συμβάντα και μία μακρά σειρά παραιτήσεων, το Εργατικό Κόμμα έγινε στόχος μιας έρευνας της EHRC – η οποία έκανε λόγο, τέλη Οκτωβρίου, για «ασυγχώρητα» ολισθήματα, οφειλόμενα σε μία ξεκάθαρη «έλλειψη βούλησης καταπολέμησης του αντισημιτισμού» στις τάξεις του. Ο 71χρονος Κόρμπιν, ωστόσο, αμφισβήτησε δημόσια κάποια από τα συμπεράσματα της έκθεσης, δηλώνοντας μεταξύ άλλων πως το πρόβλημα του αντισημιτισμού στους Εργατικούς «μεγεθύνθηκε δραματικά για πολιτικούς λόγους από τους αντιπάλους μας εντός και εκτός του κόμματος, καθώς και από ένα μεγάλο κομμάτι των μίντια».

Αυτή ήταν και η αφορμή για την προσωρινή διαγραφή του από το Κόμμα, που όμως ακυρώθηκε προχθές από τη NEC μετά τις διαβεβαιώσεις του Κόρμπιν πως δεν θεωρεί υπερβολικές «τις ανησυχίες όσον αφορά το ζήτημα του αντισημιτισμού», πως αυτό που ήθελε να πει «είναι ότι η μεγάλη πλειονότητα των μελών των Εργατικών ήταν και παραμένουν στρατευμένοι αντιρατσιστές, βαθιά αντίθετοι στον αντισημιτισμό», και πως λυπάται για «το κακό που προκάλεσε αυτό το πρόβλημα στην εβραϊκή κοινότητα». Οι διαβεβαιώσεις του, ωστόσο, κρίθηκαν προφανώς ανεπαρκείς από τον Τζέρεμι Στάρμερ. Αφότου εξελέγη επικεφαλής, ο νέος ηγέτης των Εργατικών προσπαθεί να πάρει αποστάσεις από τον Κόρμπιν, ώστε να γυρίσει την τύχη του κόμματος, έπειτα από τέσσερις διαδοχικές εκλογικές ήττες την τελευταία δεκαετία. Η απόφαση που έλαβε χθες, ωστόσο, επαναφέρει στο προσκήνιο τον κίνδυνο μιας διάσπασης των Εργατικών: τόσο μεγάλο φαίνεται πια το ρήγμα στους κόλπους του, ανάμεσα στους «Κορμπινίστας» και την πιο κεντρώα του πτέρυγα.