Προσάρτηση του Βορρά στην Τουρκία βλέπει ο Ακιντζί

Το χάσμα το οποίο χώριζε τις δύο πλευρές στο Κυπριακό και το οποίο είχε επιβεβαιωθεί στη συνάντηση Αναστασιάδη και Τατάρ, στις 3 Νοεμβρίου, διευρύνεται συνεχώς και μοιάζει πια αγεφύρωτο. Τόσο όσο ποτέ προηγουμένως, όχι μόνο επί των δικών τους ημερών.

Αιτία είναι βέβαια η μετακίνηση της τουρκικής πλευράς σε θέσεις μακράν του όποιου πλαισίου έχει ποτέ συζητηθεί – επίσημα -, και συγκεκριμένα στη λογική των δύο κρατών. Φυσικά, η τουρκική πλευρά επιμένει να δηλώνει δημόσια κιόλας ότι ο Αναστασιάδης είχε συζητήσει μαζί της και αυτή τη λύση στις συνομιλίες του 2017, υποσχόμενος να βολιδοσκοπήσει την ΕΕ – κάτι που έπαιξε αργότερα και ως πληροφορία από τις Βρυξέλλες στον Τύπο -, αλλά τελικά είχε διαμηνύσει στην Αγκυρα ότι δεν βρήκε πρόσφορο το έδαφος στην Ευρώπη. Η Λευκωσία το απορρίπτει.

Βλέπουν ναυάγιο. Η κατάσταση τώρα, πρακτικά, διαμορφώνεται ως εξής: η ειδική απεσταλμένη του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Τζέιν Χολ Λουτ έρχεται στο νησί στις 27 του μήνα, με την τουρκοκυπριακή πλευρά από τη μια να δηλώνει ότι συζητά μόνο δύο κράτη και να αφήνει να διαρρεύσει ότι υπάρχει ενδεχόμενο αναγνώρισης της «ΤΔΒΚ» όχι μόνο από το Αζερμπαϊτζάν αλλά και από το Πακιστάν και την κυβέρνηση Αλ Σάρατζ της Λιβύης, και την ελληνοκυπριακή από την άλλη να στέλνει το μήνυμα ότι υπό αυτές τις συνθήκες δεν υπάρχει πεδίο συνεννόησης, εκμεταλλευόμενη ομολογουμένως την τουρκική ακρότητα για να προετοιμάσει το έδαφος για ό,τι ήθελε ακολουθήσει, τόσο σε διεθνές επίπεδο όσο και περισσότερο σε εσωτερικό.

Στο τελευταίο, η κυβέρνηση Αναστασιάδη και ειδικά ο υπουργός Εξωτερικών Χριστοδουλίδης παραμένουν εκτεθειμένοι για τον τρόπο με τον οποίο αγνοούσαν τις προειδοποιήσεις και υποβάθμιζαν συστηματικά τις τουρκικές απειλές και εξαγγελίες ως «πυροτεχνήματα» και «μπλόφες» χωρίς να διαμορφώνουν την όποια στρατηγική αντιμετώπισής τους, μη πιστεύοντας ότι η Αγκυρα τα εννοούσε. Εθεταν μάλιστα και όρους για επιστροφή στις συνομιλίες, μέχρι που η Τουρκία προχώρησε. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που τις τελευταίες μέρες τα περί προσάρτησης κ.λπ. ακούγονται πολύ πιο έντονα από την ελληνοκυπριακή πλευρά.

Η αναγνώριση της «ΤΔΒΚ».Το θέμα της αναγνώρισης της «ΤΔΒΚ» τίθεται επίσης από τη Λευκωσία, πλέον, προκειμένου να τονιστεί η εμφανής, πια, απροθυμία της άλλης πλευράς να συζητήσει σε ένα «αποδεκτό» για την ελληνοκυπριακή πλευρά πλαίσιο, αφού κιόλας καμία κυβέρνηση δεν θα ήταν ποτέ σε θέση να συζητήσει τη διχοτόμηση, ανοιχτά τουλάχιστον. Ωστόσο, ακόμα και αυτό ίσως να μην είναι όπως παρουσιάζεται από την τουρκοκυπριακή πλευρά, αφού το μεν Πακιστάν διατηρεί ήδη κάποιες σχέσεις με την «ΤΔΒΚ» (την είχε αναγνωρίσει μαζί με το Μπανγκλαντές το 1983, αλλά το απέσυραν έπειτα από διεθνείς πιέσεις), η δε αναγνώριση από την κυβέρνηση Αλ Σάρατζ και το Μπακού δεν είναι βέβαιο εάν θα είναι πλήρης καθώς, ειδικά στην περίπτωση του Αζερμπαϊτζάν, η Λευκωσία έχει πει ότι σε περίπτωση αναγνώρισης της «ΤΔΒΚ» θα προχωρήσει σε αναγνώριση του – εναπομείναντος… – Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Σύνορα πια με Τουρκία. Αίσθηση προκάλεσε στην τουρκοκυπριακή κοινότητα και η ανάρτηση του τέως ηγέτη των Τουρκοκυπρίων Μουσταφά Ακιντζί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εγραψε, μεταξύ άλλων, πως όντως μπήκαμε σε πορεία δύο κρατών αλλά πως με αυτή την εξέλιξη το ένα κράτος θα είναι η Κυπριακή Δημοκρατία και το άλλο κάτι εξαρτώμενο της Αγκυρας, αφήνοντας να εννοηθεί ξεκάθαρα ότι τα πράγματα οδεύουν προς την προσάρτηση του Βορρά. Ο Ακιντζί έγραψε επίσης πως εκ των πραγμάτων πια η Κυπριακή Δημοκρατία θα έχει σύνορα με την Τουρκία, όχι μόνο στη θάλασσα αλλά και επί του εδάφους, και μίλησε για «μεγάλη ευθύνη» την οποία φέρουν και οι εκάστοτε ηγεσίες των Ελληνοκυπρίων για αυτό. Υποστήριξε πως το εκλογικό αποτέλεσμα δεν επικυρώνει ούτε και εκφράζει την αποδοχή μιας τέτοιας εξέλιξης από τους Τουρκοκύπριους, καταγγέλλοντας τις παρεμβάσεις της Αγκυρας και – εμμέσως – την αλλοίωση της βούλησης των Τουρκοκυπρίων μέσω της ψήφου των εποίκων. Και είπε πως η πορεία αυτή μπορεί να ανακοπεί μόνο από τους Τουρκοκύπριους.