Πόσο μπορεί να «περιμένει» τις μεταγραφές του;

Τι έχει πάρει ο Παναθηναϊκός έως τώρα από τις μεταγραφές που έκανε όχι μόνο το καλοκαίρι, αλλά και τον περασμένο χειμώνα; Από τις κινήσεις, δηλαδή, του Τσάβι Ρόκα σε αυτόν τον ένα χρόνο περίπου που είχε τον τίτλο του τεχνικού διευθυντή στο Τριφύλλι; Η απάντηση είναι εύκολη: σχεδόν τίποτα. Αν εξαιρέσουμε τα γκολ του Καρλίτος στη Λαμία που χάρισαν τη νίκη και 2-3 καλές στιγμές που έχουν προσφέρει ο Σαβιέρ και ο Φακούντο Σάντσες, κατά τ’ άλλα το ταμείο είναι μείον. Και μάλιστα πολύ.

Περισσότερα έδωσαν εκείνοι που ήρθαν ως δανεικοί τον Γενάρη, αλλά έφυγαν το καλοκαίρι χωρίς να γίνει προσπάθεια παραμονής τους, δηλαδή ο Νάγκι και ο Ανουάρ, παρά όσοι έμειναν ή όσοι ήρθαν. Ο Αγιούμπ είναι σαν να μην υπάρχει, ο Βέλεθ δεν είναι καλύτερος του Πούγγουρα, ο Σάντσες έχει ευθύνη σε δύο γκολ που στέρησαν βαθμούς από τον Παναθηναϊκό, ο Χουάνκαρ έχει προλάβει να αγωνιστεί ελάχιστα, ο Αντονίτο δεν έχει μπει ούτε για προπόνηση, ο Αϊτόρ ψάχνεται, ο Σαβιέρ έχει σκαμπανεβάσματα.

Μονάχα ο Μαουρίσιο αρχίζει να δείχνει ανοδικές τάσεις μέσα στο γήπεδο, αλλά τον Μαουρίσιο, όπως και τον Βιγιαφάνιες, τους ξέραμε. Ξέραμε πως μπορούν να προσφέρουν. Και γι’ αυτό και αποτέλεσαν, μάλιστα, επιλογές του Αλαφούζου και των συνεργατών του και όχι του Τσάβι Ρόκα, που δείχνει πως έκανε κακή δουλειά και άσχημη διαχείριση.

Το ζήτημα είναι άλλο: μέχρι πότε θα είναι διατεθειμένος ο Παναθηναϊκός να κάνει υπομονή περιμένοντας από τις μεταγραφές του να δώσουν το κάτι παραπάνω; Υπάρχει χρόνος για να τους δοθούν ευκαιρίες; Ή θα πρέπει να δει λίγο πιο σοβαρά τι γίνεται πίσω και ποιοι είναι εκείνοι που μπορούν να αντικαταστήσουν αυτούς που ήρθαν για βασικοί και υποτίθεται πως θα ανέβαζαν το επίπεδο της ομάδας; Το δεύτερο μάλλον έχει περισσότερες πιθανότητες να συμβεί…