Η επισφαλής νίκη του Μπάιντεν

Ο Τζο Μπάιντεν επέζησε μίας εξουθενωτικής προεκλογικής εκστρατείας και μίας εκλογικής διαδικασίας θρίλερ. Τώρα, πρέπει να αποκρούσει τις νομικές αμφισβητήσεις της ομάδας του Ντόναλντ Τραμπ. Παρότι εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα εισέλθει στον Λευκό Οίκο στις 20 Ιανουαρίου του 2021, όταν φτάσει εκεί θα αναρωτιέται μήπως το έπαθλο που κυνηγούσε τόσο καιρό είναι δηλητηριώδες.

Ο πρόεδρος Μπάιντεν θα αναλάβει καθήκοντα καλούμενος να αντιμετωπίσει μία ευρεία οικονομική δυσπραγία, την εποχική κλιμάκωση μιας φονικής πανδημίας και ένα σκληρό διεθνές περιβάλλον. Οι προκλήσεις αυτές θα δοκίμαζαν ακόμα και τον ικανότερο ηγέτη. Αλλά το έργο του Μπάιντεν θα είναι ακόμα πιο δύσκολο λόγω μιας διχασμένης δημόσιας διοίκησης, ενός εχθρικού δικαστικού τομέα, μιας αποδυναμωμένης ομοσπονδιακής γραφειοκρατίας και ενός επίμονου τραμπικού λαϊκισμού μεταξύ των πολιτών.

Κατά το παρελθόν, ένας νεοεκλεγμένος πρόεδρος μπορούσε να αναμένει κάποιου είδους συνεργασία από το αντίπαλο κόμμα για την ψήφιση νομοσχεδίων. Ο Μπάιντεν δεν μπορεί να περιμένει τίποτα τέτοιο. Οι Ρεπουμπλικανοί μέλη του Κογκρέσου ξεπέρασαν σημαντικά τις προσδοκίες στις εκλογές και δεν θα βλέπουν λόγους για συμβιβασμούς. Αν διατηρήσουν την πλειοψηφία τους στη Γερουσία, μπορούν και θα προσπαθήσουν να υπονομεύσουν την κυβέρνηση Μπάιντεν, και να δημιουργήσουν τις συνθήκες για μία αντι-Δημοκρατική αντίδραση στις ενδιάμεσες εκλογές του 2022 για την ανανέωση του Κογκρέσου.

Ακόμα όμως και αν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν την πλειοψηφία στη Γερουσία, ο Μπάιντεν θα αντιμετωπίσει σημαντικά εμπόδια. Με την επικύρωση του διορισμού της Εϊμι Κόνι Μπάρετ μία εβδομάδα πριν από τις εκλογές, οι Ρεπουμπλικανοί θα απολαμβάνουν μία πλειοψηφία 6-3 σε ένα Ανώτατο Δικαστήριο που ήδη έκλινε δεξιότερα από οποιοδήποτε άλλο μετά τη δεκαετία του 1930. Το σημερινό Δικαστήριο θα συνεχίσει να πελεκίζει τα νομικά θεμέλια των αμερικανικών ρυθμιστικών υπηρεσιών και να προωθεί κοινωνικά συντηρητικές αξίες, όπως έκανε τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Ακόμα και αν ο Μπάιντεν καταφέρει να περάσει από το Κογκρέσο προοδευτικά νομοσχέδια, μπορεί να δει το Ανώτατο Δικαστήριο να τα ακυρώνει.

Υπάρχει, τέλος, το άπιαστο ζήτημα της κοινής γνώμης. Παρότι ο Μπάιντεν κέρδισε τη λαϊκή ψήφο, το αμερικανικό εκλογικό σώμα παραμένει βαθιά διχασμένο. Οι προσφυγές του Τραμπ με το επιχείρημα της εκλογικής απάτης δεν έχουν πολλές πιθανότητες να επιτύχουν, οι προσπάθειές του όμως να πείσει τους ρεπουμπλικανούς ψηφοφόρους ότι οι Δημοκρατικοί έκλεψαν τις εκλογές θα έχουν πιθανότατα μακροχρόνιο αντίκτυπο. Επιπλέον, ο Μπάιντεν θα έχει να αντιμετωπίσει μία δύστροπη Δημοκρατική συμμαχία η οποία θα μπορούσε να εκραγεί ανά πάσα στιγμή σε μία μάχη μεταξύ αριστερών, μετριοπαθών και ανεξάρτητων αντι-τραμπικών.

Για όλους αυτούς τους λόγους, ο Μπάιντεν δεν θα έχει δικαίωμα στην παραδοσιακή περίοδο – μήνα του μέλιτος που είχαν άλλοι νεοεκλεγμένοι πρόεδροι. Η ήττα του Τραμπ, ωστόσο, παραμένει ένας θρίαμβος για την αμερικανική δημοκρατία. Και στέλνει ένα μήνυμα στους απανταχού φιλόδοξους πολιτικούς πως ο λαϊκισμός και η δημαγωγία δεν είναι τα κλειδιά για την επιτυχία. Για αυτό και μόνο, ας απολαύσουμε τη στιγμή.

Ο Ερικ Πόσνερ είναι καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Σικάγου και συγγραφέας