Τα ερυθρόλευκα «πρακτικά» των πρώτων ματς
Ερώτηση που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα στις λεωφόρους {CR}του μυαλού: «Τι θα γινόταν αν». Μια σκέψη απλοϊκή {CR}που συνήθως δεν προσφέρει συγκεκριμένες απαντήσεις {CR}αλλά που σαν το σαράκι τρώει το ξύλο της πραγματικότητας
Ο Ματιέ Βαλμπουενά βρέθηκε σε θέση για γκολ δύο φορές στο Ετιχαντ. Το ότι αστόχησε ίσως δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία όσο το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός απείλησε σοβαρά την εστία της καλύτερης ομάδας του ομίλου. Και αυτό λέει πολλά ενόψει της δεύτερης σειράς αγώνων
Είναι εκείνο το εναλλακτικό σενάριο που έμεινε ένα «αν» μακριά από την πραγματικότητα. Δεν είναι ιδιαιτέρως πρακτικό, καθώς στο τέλος τέλος, ζωή είναι αυτό που ζούμε; Ομως ας είμαστε ειλικρινείς: ο πειρασμός είναι μεγάλος. Και στην προκειμένη περίπτωση είναι ένα πεδίο συζήτησης που για τον Ολυμπιακό θα κρατήσει τρεις εβδομάδες. Μέχρι να ξαναπατήσει στις ράγες του τρίτου γκρουπ στο Τσάμπιονς Λιγκ (25/11, Ολυμπιακός – Μάντσεστερ Σίτι). Οι Ερυθρόλευκοι ως εδώ τα έχουν πάει καλά. Περισσότερο καλά ίσως από τους τρεις βαθμούς που έχουν ως τώρα στο σακούλι τους έπειτα από ισάριθμες αγωνιστικές. Επικράτησαν στην πρεμιέρα στο ματς-κλειδί του Γ. Καραϊσκάκης με τη Μαρσέιγ χάρη στο γκολ του Αχμέντ Χασάν στις καθυστερήσεις. Εδωσαν δύο σπουδαίες μάχες στο Οπόρτο και το Μάντσεστερ όπου τελικά τους περίμεναν δύο ήττες βγαλμένες από καρμπόν: ένα γρήγορο προβάδισμα του αντιπάλου (στο Ντραγκάο το 1-0 έγινε στο 11′, στο Ετιχαντ συνέβη στο 12′), μια μεγάλη προσπάθεια ανατροπής. Και τελικά όταν ο Πέδρο Μαρτίνς αποφάσισε all in η «δράση-αντίδραση» που κλείδωσε τα ματς για τον απέναντι.
Μια στιγμή στο Ντραγκάο
Και όσο για το «αν» που προλογίσαμε; Μοιάζει αφιερωμένο στον Ματιέ Βαλμπουενά. Τον κορυφαίο δημιουργό των νταμπλούχων, που με έναν τρόπο μοιάζει να εξελίσσεται στο πρόσωπο του τουρνουά για την ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς. Με τη Μαρσέιγ στο 90’+1′ βρέθηκε στην κλασική του θέση, έξω από την περιοχή. Σήκωσε το κεφάλι και έστειλε την μπάλα συστημένη στο πρώτο δοκάρι, εκεί όπου περίμενε ο Χασάν. Το γκολ της νίκης. Με την Πόρτο και τη Σίτι όμως ο Γάλλος βρέθηκε μέσα στην περιοχή. Στο Ντραγκάο (27/10) το ρολόι έδειχνε ακριβώς 40′. Ο Αγκουστίν Μαρτσεσίν ίσως στο μοναδικό λάθος του στη βραδιά αντιδρά σαν αρχάριος στην κεφαλιά του Ραντζέλοβιτς. Δεν μπλοκάρει, δεν διώχνει. Στρώνει στο πέναλτι την μπάλα για το 1-1. Ο Βαλμπουενά που βρίσκεται φάτσα με την ισοφάριση επιλέγει μια «λόμπα» για να περάσει την μπάλα από την πολυκοσμία. Εκείνη ταξιδεύει αργά ως τη δεξιά γωνία του αργεντινού τερματοφύλακα, αλλά ο Τσανσέλ Μπεμπά με αυτοθυσία την απομακρύνει σε κόρνερ πριν εκείνη περάσει τη γραμμή.
Και μια άλλη στο Ετιχαντ
Μια εβδομάδα αργότερα, στο Ετιχαντ (3/11) το ρολόι δείχνει το 53′. Η Σίτι εξασκείται στο περίφημο build up από την περιοχή της, η πάσα του Φιλ Φοντέν όμως προς τον Τζον Στόουνς είναι του… ατζαμή. Ο Ματιέ Βαλμπουενά που… βλέπει το λάθος παρεμβαίνει και σουτάρει ακαριαία από τα πέντε μέτρα. Τα δίχτυα όμως δεν έμελλε να κουνηθούν ποτέ. Αναπόφευκτα λοιπόν κάπου εδώ μπαίνουν στην κουβέντα τα «αν». Τι θα γινόταν άραγε αν ο Γάλλος είχε σκοράρει σε αυτές τις δύο κλασικές ευκαιρίες και ο Ολυμπιακός είχε ισοφαρίσει την Πόρτο και τη Σίτι; Τι θα γινόταν αν στη θέση του 36χρονου που έχει σχεδόν διπλάσιες ασίστ από γκολ στην καριέρα του (137-78 σε 570 ματς) βρισκόταν κάποιος αυθεντικός εκτελεστής, ο Ελ Αραμπί για παράδειγμα. Τι θα γινόταν αν οι δύο αντίπαλοι των Ερυθρολεύκων πλήρωναν τοις μετρητοίς εκείνο το «ένα» μεγάλο λάθος τους σε κάθε ματς, όπως το πλήρωσε ο Ολυμπιακός στο Ντραγκάο στην πρώτη φάση του παιχνιδιού.
Ως το τέλος
Οχι, δεν υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση. Μπορεί όντως οι βραδιές να άλλαζαν. Μπορεί και τελικά η Πόρτο και η Σίτι να έφευγαν από τις έδρες τους με τους βαθμούς της νίκης. Αλλωστε και οι δύο μεγάλες ευκαιρίες του Βαλμπουενά χάθηκαν στα μισά του δρόμου. Η ουσία είναι αλλού. Πρωτίστως στο γεγονός ότι οι νταμπλούχοι έδειξαν απόλυτα ανταγωνιστικοί σε αυτόν τον πρώτο «κύκλο» του γκρουπ C.
Σε έναν όμιλο που πλάι στη φωλιά του θεριού τού ενός δισεκατομμυρίου ευρώ (Σίτι) υπάρχει μια πραγματικά ισορροπημένη κατάσταση από τρεις ομάδες που έχουν περισσότερες ομοιότητες από διαφορές, αλλά όχι και τους ίδιους βαθμούς. Η Πόρτο είναι πλέον στους 6 έχοντας νικήσει Ολυμπιακό και Μαρσέιγ στην έδρα της. Ο Ολυμπιακός είναι στους 3 έχοντας επικρατήσει της Μαρσέιγ στην έδρα του. Η Μαρσέιγ είναι στο 0, αλλά δεν έχει υποδεχθεί ούτε την Πόρτο, ούτε τον Ολυμπιακό ακόμη στο Βελοντρόμ. Η άσκηση της πρόκρισης είναι πάντα της… υπομονής. Και εκείνοι που εκτίμησαν εξ αρχής πως όλα θα κριθούν στο φινάλε, νιώθουν ήδη μια πρώτη δικαίωση.
Το άλλο «αν»
Η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς είναι στην 3η θέση του γκρουπ, εκείνη που σε στέλνει στους «32» του Γιουρόπα Λιγκ. Αν ολοκληρωθεί έτσι η διαδικασία η δουλειά έγινε. Αν καταφέρει να σκαρφαλώσει στη 2η, τότε μιλάμε για μια κανονική επιτυχία από εκείνες που σπανίζουν πλέον για εκπροσώπους του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η συζήτηση προς τα πάνω περνάει από το Γ. Καραϊσκάκης όπου στον δεύτερο γύρο φιλοξενούνται η… περασμένη πια στους «16» Σίτι (4η) και η Πόρτο (6η). Η συζήτηση προς τα κάτω περνά από το Βελοντρόμ της Μασσαλίας (5η). Ο Ολυμπιακός πέρυσι με τη λήξη του πρώτου γύρου του ομίλου του είχε μόλις έναν βαθμό (το 2-2 της πρεμιέρας με την Τότεναμ στο Φάληρο). Τώρα έχει τρεις. Και κυρίως έχει την απάντηση σε ένα άλλο «αν». Εκείνο που ύψωνε το μπόι του το απόγευμα της κλήρωσης. «Αν μπορεί να κοιτάξει αυτούς τους αντιπάλους στα μάτια»…














