Η δύναμη μιας εικόνας

Υπάρχουν μερικές εικόνες που, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, σε αναγκάζουν να τις κοιτάξεις. Μια από αυτές ήρθε στο φως της δημοσιότητας την προηγούμενη Παρασκευή. Η διαπόμπευση του πρύτανη της ΑΣΟΕΕ, Δημήτρη Μπουραντώνη, δεν είχε στόχο μόνο την τιμωρία του, γιατί τόλμησε να υπερασπίζεται τον εξευρωπαϊσμό των ελληνικών ΑΕΙ. Πιο πολύ στόχευε σε αυτούς που θα την έβλεπαν, που θα την ερμήνευαν ως προειδοποιητικό παράδειγμα: να τι μπορεί να πάθει αυτός που διαφωνεί με τους τραμπούκους.

Μόνο φοβική δεν ήταν η αντίδραση που ξεσηκώθηκε, ωστόσο. Η φωτογραφία του πρύτανη με την ταμπέλα περασμένη στον λαιμό έφερε ξανά στην επιφάνεια ένα είδος βίας, εξίσου φρικτό με το ακροδεξιό, που συχνά περνάει κάτω από το κοινωνικό ραντάρ, κυρίως γιατί έχει γίνει κομμάτι της μεταπολιτευτικής πραγματικότητας. Ο βανδαλισμός του γραφείου του Μπουραντώνη ως είδηση δεν απασχόλησε κανέναν, γιατί είτε θεωρήθηκε επαναστατική γυμναστική «των παιδιών» είτε κομμάτι μιας στρεβλής πανεπιστημιακής κανονικότητας που δεν διορθώνεται. Ηταν η εικόνα που έκανε τη διαφορά, καθώς η βαναυσότητα που αποτυπώνει είναι τόση που εκθέτει κάθε «ναι μεν, αλλά». Αυτή όμως είναι μια άποψη. «ΤΑ ΝΕΑ» ζήτησαν από πέντε πολιτικούς και πανεπιστημιακούς να εξηγήσουν τι είδαν εκείνες.