«Εχουμε έναν εγκληματία στην προεδρία αυτή τη στιγμή, έναν απεχθή ψεύτη»
Ο 73χρονος συγγραφέας της «Τριλογίας της Νέας Υόρκης» πιστεύει ότι {CR}η Αμερική ζει με την πιθανότητα ενός πραξικοπήματος εάν χάσει ο Τραμπ
Το τελευταίο βιβλίο του Πολ Οστερ «4321» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο (μτφ. Μαρία Ξυλούρη)
Ενα σώμα προκαλεί την εξουσία. Ενας νεαρός άνδρας σε εμβρυακή στάση, περιτριγυρισμένος από πόδια κοστουμαρισμένων ανδρών. Αυτός ο νέος άνδρας – η εικόνα είναι η πρώτη που εμφανίζεται στην ιστοσελίδα των «Συγγραφέων εναντίον του Τραμπ» – είναι ο συγγραφέας Πολ Οστερ όταν ήταν 21 ετών. Η φωτογραφία είχε τραβηχτεί στα τέλη Απριλίου 1968, ακριβώς τη στιγμή της σύλληψής του στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, στη διάρκεια διαδήλωσης των φοιτητών εναντίον του ρατσισμού και της στρατιωτικοποίησης, τρεις εβδομάδες μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. «Ζούμε με την πιθανότητα ενός πραξικοπήματος εάν χάσει ο Τραμπ. Φαίνεται να προσπαθούν να υπονομεύσουν τις εκλογές» λέει σήμερα ο 73χρονος συγγραφέας της «Τριλογίας της Νέας Υόρκης» (στα ελληνικά από τις εκδ. Μεταίχμιο), επικεφαλής ενός κινήματος περισσότερων από 1.700 συγγραφέων που προσπαθούν να αποτρέψουν την επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι «πιο αδύναμες και πιο διχασμένες απ’ όσο ήταν τα τελευταία 150 χρόνια, μετά το τέλος του εμφυλίου» λέει ο Οστερ σε συνέντευξή του στην ισπανική εφημερίδα «El Pais». «Επί δεκαετίες το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κινείται όλο και πιο δεξιά, τόσο που είναι δύσκολο πια να το θεωρήσεις ως κόμμα που πιστεύει στη δημοκρατία. Πιστεύουν στην εξουσία. Και στα φιλοσοφικά τους θεμέλια βρίσκεται το ότι δεν πιστεύουν πραγματικά στο κράτος. Νομίζω ότι με τον Τραμπ η διάλυση όλου του συστήματος της δημόσιας διοίκησης στις ΗΠΑ έχει επιταχυνθεί με τρόπους που δεν είχαμε δει έως τώρα. Εχουμε μια υπηρεσία προστασίας του περιβάλλοντος που δεν θέλει να προστατέψει το περιβάλλον. Εχουμε ένα υπουργείο Παιδείας που δεν πιστεύει στο δημόσιο σχολείο. Τα ίδια ισχύουν και αλλού. Πολλοί από τους ανθρώπους που υποφέρουν περισσότερο από τις αποφάσεις του Τραμπ τον στηρίζουν για περίπλοκους λόγους, που δεν έχουν να κάνουν με την πολιτική, αλλά με αυτό που αποκαλούμε αμερικανικό πολιτισμικό πόλεμο».
Ο συγγραφέας παραδέχεται ότι για πολλούς ο Τραμπ αποτελεί θελκτικό υποψήφιο επειδή «κάνει τους ψηφοφόρους του να αισθάνονται καλά για τον εαυτό τους», ενώ αντίθετα τους Δημοκρατικούς «τους κάνει να αισθάνονται άσχημα για τον εαυτό τους. Οπως ο Χίτλερ που έκανε κάποιους Γερμανούς να αισθάνονται ωραία. Ο Τραμπ σκορπίζει μίσος σε μια κοινωνία που αλλάζει. Η Αμερική είναι μια χώρα μεταναστών, ανθρώπων με διαφορετικές καταγωγές, χρώμα δέρματος, θρησκείες, κουλτούρες. Πολλοί από εμάς χαιρόμαστε γι’ αυτό και το απολαμβάνουμε. Αλλοι όχι».
Αν και ποτέ δεν συμπάθησε ιδιαίτερα τον Δημοκρατικό υποψήφιο για την προεδρία Τζο Μπάιντεν, τον οποίο χαρακτηρίζει ως «μετριοπαθή Δημοκρατικό», θεωρεί απαραίτητο να τον ψηφίσει. «Μας κυβερνά ένας εγκληματίας. Εχουμε έναν εγκληματία στην προεδρία αυτή τη στιγμή, έναν ψεύτη, ένα απεχθές ανθρώπινο ον. Ο Τζο Μπάιντεν είναι αξιοπρεπής. Εχει το βάρος που είχε και ο Φράνκλιν Ντελάνο Ρούζβελτ όταν ανήλθε στην εξουσία το 1933 εν μέσω της Μεγάλης Υφεσης. Μέχρι στιγμής, κάνει καλή δουλειά. Επί μήνες ο Τραμπ ούρλιαζε και ο Μπάιντεν δεν έλεγε τίποτα. Ακόμα κι έτσι πιστεύω ότι θα κάνει καλύτερη δουλειά από τον τύπο που συνέχεια ωρύεται και κουνά τα χέρια του. Τώρα, το σημαντικό είναι να διώξουμε τον Τραμπ και τους Ρεπουμπλικανούς. Θα ανησυχήσουμε αργότερα για τον Μπάιντεν».














