Αλλαγή νοοτροπίας

Στις τρεις τελευταίες επισκέψεις του (πριν από την προχθεσινή) στο Οπόρτο, στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ο Ολυμπιακός είχε μια διαφορετική εικόνα.

Ακόμα και το 1998 που πήρε το «χρυσό» 2-2 με δύο γκολ στο τελευταίο πεντάλεπτο «κλέβοντας» την ισοπαλία εκμεταλλευόμενος την υπεροψία ανωτερότητας της Πόρτο, οι Ερυθρόλευκοι είχαν περάσει πολύ δύσκολες βραδιές.

Οπως και στις ήττες τους το 1997 (2-1) και 1999 (2-0). Για να μην πάμε πιο πίσω σε πορτογαλικό έδαφος το 1983 στην επίσκεψή τους στη Λισαβόνα για να υπερασπιστούν το 1-0 επί της Μπενφίκα στο ΟΑΚΑ (ηττήθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες 3-0 και αποκλείστηκαν).

Η εικόνα των πρωταθλητών όμως σε αυτό το ραντεβού τους στην Πορτογαλία, είχε μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τις προηγούμενες (και ας είχε το ίδιο ουσιαστικά αποτέλεσμα, ήττα με 2-0).

Ηταν η πρώτη φορά που ο Ολυμπιακός μπήκε αυτός στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού ως η μεγάλη ομάδα, που θα κυνηγήσει το αποτέλεσμα όχι με κλεφτοπόλεμο και «φόβο» αλλά με αίσθημα ανωτερότητας.

Απέναντι στην – δις πρωταθλήτρια Ευρώπης και επικεφαλής του ομίλου στο γκρουπ δυναμικότητας – Πόρτο.

Οπως και πριν από λίγες μέρες στο Φάληρο με τη Μαρσέιγ. Οσο πλησίαζε το παιχνίδι προς το φινάλε, ο Ολυμπιακός πίεζε όλο και περισσότερο για τη νίκη με τους Γάλλους να οπισθοχωρούν κάτι που δεν θα γινόταν πριν από κάποια χρόνια, όπου περισσότερο οι Πειραιώτες θα επιχειρούσαν τουλάχιστον να μη χάσουν.

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι την τελευταία πενταετία και ίσως και λίγο παραπάνω, έχει αλλάξει η νοοτροπία του Ολυμπιακού στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στα εκτός έδρας παιχνίδια.

Ακόμα και σε αυτά που μπορεί στο τέλος να είχε δεχτεί 4 γκολ στο παιχνίδι με την Τόττεναμ πέρυσι, την οποία όμως είχε βάλει στα… σχοινιά (προηγούμενος με 2-0) μέχρι τα καθοριστικά λάθη του Μεριά (στο 1-2) και του επόπτη (στο 2-2).

Είναι βέβαιο ότι με αυτή την αλλαγή νοοτροπίας η ομάδα μπορεί να πάει μόνο καλύτερα.

Από την άλλη πλευρά ακριβώς γι’ αυτό τέτοιες ήττες (όπως και αυτή με τη Γούλβς πριν από λίγους μήνες) πονάνε διπλά διότι όταν με «φτηνά» λάθη δίνεις το προβάδισμα στον αντίπαλο σε αγώνες που θα κριθούν και στην πιο μικρή λεπτομέρεια, πρώτα απ’ όλα αδικείς τον ίδιο σου τον εαυτό.