Δομικές αλλαγές {LF}σε ουδέτερο χρόνο

Ο ανασχηματισμός είναι προνόμιο του Πρωθυπουργού. Ο κανόνας είναι παλιός και τον επικαλούνται ως απαράβατο μέχρι και τα υποψήφια θύματα του προνομίου για να γυρίσουν την κουβέντα στα τηλεπαράθυρα. Τι γίνεται όμως όταν αυτός που αποφασίζει δεν έχει αποφασίσει; Οι πληροφορίες που διαρρέουν γύρω από μια επικείμενη αλλαγή στη σύνθεση του Υπουργικού Συμβουλίου αλλάζουν από εβδομάδα σε εβδομάδα. Οπως συνέβη με τον πρώτο ανασχηματισμό του Κυριάκου Μητσοτάκη, συμβαίνει τώρα με τον δεύτερο – ο χρονικός ορίζοντας του οποίου τοποθετείται πια μετά τις γιορτές, ενδεχομένως ακόμη και τον Μάρτιο.

Η επιχειρηματολογία για το πάγωμα θέλει τον Πρωθυπουργό να προτιμά να αναδιαρθρώσει την κυβέρνησή του σε ουδέτερο πολιτικά χρόνο. Οχι εν μέσω δύο κρίσεων, μιας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις – που η ερντογανική προκλητικότητα δείχνει πως δεν θα τελειώσει γρήγορα – και μιας υγειονομικής, με την πανδημία να βρίσκεται σε έξαρση.

Παρά την πιθανή αναβολή του για το 2021 πάντως, οι συνομιλητές του επιμένουν ότι ο ανασχηματισμός θα είναι δομικός. Θα είναι – κατά την ενδεικτική φράση που χρησιμοποιείται για να τον περιγράψει παραστατικά – ο πρώτος του πραγματικός ανασχηματισμός, μιας κι ο προηγούμενος περιορίστηκε στις λεγόμενες διορθωτικές κινήσεις.

ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ. Στο πλαίσιό του αναμένονται βέβαια, σύμφωνα με εκτιμήσεις, κυρίως μετακινήσεις υπουργών, όχι απαραίτητα αποχωρήσεις – παρά τα όσα ακούγονται και γράφονται για τη δυσαρέσκεια του Μητσοτάκη με την απόδοση ορισμένων υπουργών του. Οι γνώστες των παρασκηνίων στοιχηματίζουν μάλιστα ότι θα αναβαθμιστούν με περαιτέρω αρμοδιότητες όσοι από το κυβερνητικό σχήμα έχουν κριθεί, με βάση το πρωθυπουργικό μπλοκάκι, επιτυχημένοι – όπως για παράδειγμα ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκος Πιερρακάκης.

Οποιος παρακολουθεί στενά τις σχέσεις του Μαξίμου με την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ έχει παρατηρήσει πως πλέον στενοί συνεργάτες του Πρωθυπουργού έχουν αναλάβει να συσφίξουν ξανά τους δεσμούς μεταξύ κυβέρνησης και συμπολιτευόμενων βουλευτών. Ο διευθυντής του Πρωθυπουργικού Γραφείου Γρηγόρης Δημητριάδης έχει ήδη παραθέσει ένα δείπνο σε γαλάζιους εκπροσώπους του έθνους προκειμένου να «αφουγκραστεί τις απόψεις τους και να συζητήσει μαζί τους διεξοδικά τα θέματα της επικαιρότητας», ενώ έχει αναφέρει την πρόθεσή του να συνεχίσει σε τακτική βάση τα τραπεζώματα στα μέλη της ΚΟ του κυβερνώντος κόμματος – μια τακτική που στην πολιτική αργκό αποκαλείται «μασάζ».

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ. Τα παράπονα, εξάλλου, των νεοδημοκρατών βουλευτών για την αξιοποίηση κεντροαριστερών στην κυβέρνηση – που εντάθηκαν μετά την επιλογή της Διαμαντοπούλου για τη διεκδίκηση της ηγεσίας του ΟΟΣΑ – έχουν φθάσει στην κυβερνητική έδρα. Εξού και η αξιοποίηση βουλευτών της ΝΔ στον επόμενο ανασχηματισμό εξετάζεται. Εύλογο, επειδή, όπως συνηθίζει να λέει κι ένας έμπειρος κοινοβουλευτικός, «πάντα μετά τον δεύτερο ανασχηματισμό οι εσωκομματικές γκρίνιες αρχίζουν να βγαίνουν προς τα έξω».

Κάποιες πηγές υποστηρίζουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης σκέφτεται να στείλει ως επίσημο αντιπρόσωπο της Ελλάδας στην Παγκόσμια Τράπεζα – στη θέση δηλαδή που κατέχει από το 2013 ο Χρήστος Παπουτσής – κάποιον από τα σπλάγχνα της κεντροδεξιάς παράταξης προκειμένου να διασκεδάσει τις ανησυχίες των στελεχών του.  Η στρατηγική των ανοιγμάτων στην Κεντροαριστερά, όμως, δεν φαίνεται να εγκαταλείπεται ολοκληρωτικά. Αντίθετα, ίσως αυτά γίνουν «λελογισμένα» ώστε να ηρεμήσει η γαλάζια ΚΟ.

Ενας παλιός γερμανός αξιωματούχος – από εκείνους που υλοποίησαν μέσα από τους τοίχους του ομοσπονδιακού υπουργείου Οικονομικών την επανένωση της χώρας τους μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου – έλεγε ότι η εμπειρία τού έμαθε πως οι πολιτικές αλλαγές είναι σαν το τυρί: πρέπει να τις αφήνεις να ωριμάζουν, αλλά όχι για πάρα πολύ γιατί μετά χαλάνε. Μάλλον αυτόν τον ιδανικό χρόνο ωρίμασης αναζητά κι ο Πρωθυπουργός.