Μπλέξαμε

Το θυμάστε το χρέος το «επαχθές και επονείδιστο»; Σύντομα καταπώς φαίνεται θα συζητάμε πάλι γι’ αυτό. Για να θεωρηθεί ένα χρέος υπέρογκο κοιτάμε εκ πρώτοις το απόλυτο μέγεθος σε δισεκατομμύρια. Για τη βιωσιμότητά του κοιτάμε ή τέλος πάντων κοιτούν παντού στον κόσμο (εμείς με την τελευταία συμφωνία για το χρέος κοιτάμε την εξυπηρετησιμότητά του) το ύψος του ως ποσοστό του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος. Αριθμητής το χρέος, παρονομαστής το ΑΕΠ. Αν το ΑΕΠ είναι μικρό τότε το κλάσμα βγάζει ένα χρέος πολύ υψηλό. Οσο μεγαλώνει ο παρονομαστής και το χρέος παραμένει σχετικά σταθερό, τότε η κατάσταση βελτιώνεται.

Επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το μεγάλο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ έγινε μεγαλύτερο. Στην αρχή πιστεύαμε ότι συμβαίνει μόνο λόγω του τρίτου, αχρείαστου Μνημονίου, που επιβάρυνε τον αριθμητή του χρέους. Στην πορεία καταλάβαμε ότι κάτι δεν πάει καλά και με τον παρονομαστή, το ΑΕΠ. Ακούγαμε από το 2017 για ανάπτυξη πάνω από 2%, αλλά κάτι τέτοιο δεν προέκυπτε.

Πλέον υπάρχουν και επίσημα στοιχεία. Η αναθεώρηση των στοιχείων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής από το 2016 και μετά έδειξαν ότι μας λείπουν 4 δισ. ευρώ από τους υπολογισμούς. Η οικονομία μας είναι 4 δισ. ευρώ φτωχότερη, σε σχέση με αυτά που ξέραμε. Τόσο την άφησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Αν η βάση συζήτησης για το 2019 ήταν τα 187 δισ. ευρώ και εκτιμούσαμε ότι με 8% ύφεση θα υποχωρήσει το ΑΕΠ κοντά στα 170 δισ., πλέον είναι ορατά τα επίπεδα των 166 δισ. ευρώ, καθώς το 2019 έκλεισε με ΑΕΠ 183 δισ. ευρώ.

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της υστέρησης ή πιο σωστά της στασιμότητας το ΑΕΠ στα τέλη του 2014 ήταν στα 177,3 δισ. ευρώ και στα τέλη του 2018 στα 179,7 δισ. ευρώ. Τόση φασαρία, τόσες δήθεν μάχες για ένα ισχνότατο αποτέλεσμα, για μια επί της ουσίας στασιμότητα επικίνδυνων διαστάσεων. Μιλάμε για «επιτυχία»… κολοσσιαίων διαστάσεων της προηγούμενης κυβέρνησης. Μετά από σωρευτική ύφεση 25%, στην πρώτη ομαλή περίοδο να καταγράφεις τόσο αναιμική ανάπτυξη. Σαν η χώρα να ήταν ακυβέρνητη.

Το δημόσιο χρέος έπειτα από αυτά τα δεδομένα και των δημοσιονομικών εξελίξεων της πανδημίας θα ανακοινωθεί για πρώτη φορά για το 2020 πάνω από το 200% του ΑΕΠ. Κατά το κοινώς λεγόμενο: Μπλέξαμε! Ο Θόδωρος Σκυλακάκης χτύπησε το πρώτο καμπανάκι. Κάτι σαν τον Γιώργο Προβόπουλο, διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος το 2009. Οποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Το πρόβλημα δεν θα φανεί τώρα. Οταν με το καλό θα βρεθούν τα εμβόλια και τα φάρμακα για τον ιό, τότε θα ξεκινήσει μια έκρηξη ανάπτυξης – λόγω της «καταπιεσμένης» κατανάλωσης – που όμοιά της δεν έχει δει τις τελευταίες 10ετίες ο κόσμος. Σε αυτή την «κούρσα» θα τρέξουν αυτοί που θα είναι έτοιμοι και πανίσχυροι. Αντίθετα θα μείνουν πίσω όσοι κουβαλούν βαρίδια του παρελθόντος.