Σεΐχηδες, Ταϊλανδοί, Ελληνοαμερικανοί και Ελληνοέλληνες…

«Δεν έχω τη δυνατότητα να κάνω θαύματα» είπε ο νέος προπονητής του Παναθηναϊκού Λάζλο Μπόλονι στο τέλος του ματς της ομάδας του με τον Βόλο. Η δήλωση αυτή ήρθε ως κατάληξη μιας ολόκληρης ανάλυσης, που έκανε προηγουμένως εξηγώντας τι έφταιξε και η ομάδα του δεν κατάφερε να κερδίσει. Οταν ένας προπονητής λέει κάτι τέτοιο υπονοεί ένα και μόνο πράγμα: ότι αυτός έκανε ό,τι μπορούσε, αλλά η ομάδα του δεν μπορεί περισσότερα.

Δύσκολο

Είναι έτσι; Δυστυχώς για την ώρα ναι. Ο Παναθηναϊκός μοιάζει δύσκολο να κερδίσει έναν αντίπαλο στο πρωτάθλημα – όποιος κι αν είναι αυτός. Γιατί; Πρώτα από όλα γιατί δεν έχει γίνει ομάδα. Οι προσθήκες που έγιναν το καλοκαίρι υπήρξαν τόσες πολλές, ώστε η περσινή ομάδα χάθηκε εντελώς. Ο Πογιάτος (που δεν βρήκε τον Ινσούα, τον Γιόχανσον, τον Δώνη, τον Ζαχίντ, τον Ανουάρ, τον Κολοβέτσιο κ.λπ.) έπρεπε να δουλέψει με καμιά δεκαριά νεοφερμένους παίκτες που ακόμα δεν έχουν καταλάβει πού βρίσκονται και να τους μάθει σε χρόνο ρεκόρ και το 4-3-3: όλα αυτά μέσα σε ένα μήνα δύσκολα γίνονται. Τώρα ήρθε ο Μπόλονι, μετά βαΐων και κλάδων, και κάποιοι νόμιζαν ότι αρκούσε η παρουσία του για να αποκτήσει ο Παναθηναϊκός ψυχολογία και θέληση για νίκη. Ακόμα κι αν αυτά υπήρχαν λείπουν για την ώρα πολλά άλλα: ομοιογένεια, εσωτερική ιεραρχία, ξεκάθαροι ρόλοι, ηρεμία. Τι υπάρχει; Αγχος, πολύ άγχος. Που φρενάρει την ομάδα δημιουργικά.

Βασικός

Ενας βασικός παίκτης του ΠΑΟ μπαίνοντας στα αποδυτήρια φώναζε πως η ομάδα είναι άψυχη και φοβιτσιάρα. Για την ώρα το πρόβλημα είναι ακόμα πιο μεγάλο: ομάδα με αρχή, μέση και τέλος δεν υπάρχει. Ο ΠΑΟ το Σάββατο τελείωσε το ματς με τον Μαουρίσιο να αγωνίζεται 90 λεπτά, ενώ ο προπονητής του είχε πει πως μπορεί να παίξει το πολύ μια ώρα γιατί δεν έχει κάνει προετοιμασία. Ο Μπόλονι έβγαλε από τη ναφθαλίνη τον ξεχασμένο Μολό, για να δείξει ότι τους υπολογίζει ξανά όλους, αλλά αυτός μετά από μήνες απραξίας δεν είναι σε θέση να βοηθήσει. Ο ρουμάνος προπονητής δεν έκανε πέντε αλλαγές, όπως είχε τη δυνατότητα, πιθανότατα γιατί ακόμα δεν γνωρίζει τους παίκτες που είχε στον πάγκο. Ο ΠΑΟ δεν κατάφερε να κρατήσει το προβάδισμα απέναντι στον Ουάρντα και στους υπόλοιπους του Βόλου, που από τη στιγμή που κατάλαβαν πως ελάχιστα κινδυνεύουν βγήκαν μπροστά, παίζοντας στα τελευταία λεπτά, όχι με τον Παναθηναϊκό, αλλά με τα νεύρα του. Μια ομάδα νευρωτική αρκεί να κάνει ένα και μόνο λάθος για να το πληρώσει. Το έκανε ο Σένκεφελντ στο 91′. Κι ο ΠΑΟ μετά από έξι ολόκληρες δεκαετίες συμπλήρωσε πέντε ματς χωρίς νίκη στην αρχή ενός πρωταθλήματος, ο στόχος στο οποίο είναι να τερματίσει πιο ψηλά από την περσινή τέταρτη θέση. Μοιάζει κομμάτι δύσκολο.

Πρόταση

Το νέο στραβοπάτημα του ΠΑΟ συζητήθηκε περισσότερο από την υποτιθέμενη πρόταση που ετοιμάζει ένα γκρουπ ελληνοαμερικανών επιχειρηματιών για την αγορά της ΠΑΕ. Το πώς προέκυψαν ξαφνικά οι Ελληνοαμερικανοί ίσως το εξηγεί ένα ρεπορτάζ της Μάχης Τράτσα στο «Βήμα της Κυριακής». Σε αυτό αναφέρεται πως μέσα στις επόμενες δυο εβδομάδες θα υπογραφεί «ένα μνημόνιο συνεργασίας και συναντίληψης μεταξύ της ΠΑΕ ΠΑΟ, του Δήμου και του υπουργείου Ανάπτυξης». Το μνημόνιο αυτό «προέκυψε μετά από συνάντηση του Πρωθυπουργού με τον δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη που έγινε πριν από λίγες μέρες και κρατήθηκε μυστική». Στη συνάντηση αυτή, πάντα σύμφωνα με το ρεπορτάζ της κ. Τράτσα, αποφασίστηκε «να προετοιμαστεί το έδαφος ώστε μέρος των έργων (σ.σ. για τη Διπλή Ανάπλαση) να χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης αρχικά» με σκοπό αργότερα «να υπάρξει αποδέσμευση πόρων (δηλαδή χρηματοδότηση) από ευρωπαϊκά και εθνικά ταμεία και φυσικά από την πάντα γαλαντόμο Περιφέρεια Αττικής», που χρηματοδοτεί περίπου οτιδήποτε. Πάντα σύμφωνα με όσα αναφέρονται χρειάζονται 200 εκατ. ευρώ για το γκρέμισμα του γηπέδου της Λεωφόρου, τη δημιουργία πάρκου και υπόγειου γκαράζ στην περιοχή των Αμπελοκήπων και την κατασκευή γηπέδων στον Βοτανικό (πρώτα ενός ποδοσφαιρικού και μετά ενός γηπέδου μπάσκετ). Ο Δήμος θα πάρει κάποιο δάνειο (νομίζω το έχει εξασφαλίσει από τον καιρό του Γιώργου Καμίνη) και τα υπόλοιπα θα βρεθούν από τα ταμεία. Επειδή, αν κατάλαβα καλά, η ΠΑΕ δεν θα βάλει τίποτα κι απλά θα παραχωρήσει τη Λεωφόρο, προβλέπω ξαφνικά να υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για τις μετοχές της. Οχι μόνο από Σεΐχηδες, Ταϊλανδούς και Ελληνοαμερικανούς (που έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς) αλλά και από Ελληνοέλληνες! Δεν πρέπει να είναι και λίγοι οι επιχειρηματίες της μπάλας, που ονειρεύονται να αποκτήσουν έναν Παναθηναϊκό με γήπεδο δικό του και πληρωμένο από άλλους. Νομίζω πως αν όντως υπογραφεί το μνημόνιο συνεργασίας θα δούμε πολλά…

Διάθεση

Ευχαριστημένο από τη διάθεση των ελλήνων παραγόντων που συνάντησε την προηγούμενη εβδομάδα δηλώνει το κλιμάκιο των FIFA/UEFA, που μας επισκέφτηκε πριν από λίγες μέρες για να παραδώσει στην ελληνική κυβέρνηση την ολιστική μελέτη για την αναβάθμιση του ελληνικού ποδοσφαίρου και την οργάνωση της ελληνικής ομοσπονδίας. Θυμίζω ότι ο κ. Λάκοβιτς, ο κ. Γεωργίου και ο κ. Φούσεκ (που όλο φεύγει κι όλο εδώ είναι…) συνάντησαν τους ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού, του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ, καθώς και τον αντιπρόεδρο του ΠΑΟΚ Μάκη Γκαγκάτση – τον Ιβάν Σαββίδη είναι δύσκολο να τον βρεις από τον καιρό ακόμα και στο Ροστόφ. Ολοι τους υποσχέθηκαν πως θα βοηθήσουν για την εφαρμογή της ολιστικής μελέτης – και γιατί να μην το υποσχεθούν; Τζάμπα είναι!

Αλλαγές

Αν η κυβέρνηση περιμένει να κάνει η ΕΠΟ μόνη της αλλαγές, ή περιμένει να ενθαρρύνουν τους βλαχοπροέδρους να παραιτηθούν από τις υπερεξουσίες τους, όσοι φροντίζουν για την εκλογή τους στα σχετικά αξιώματα της ομοσπονδίας, θα περιμένει χρόνια. Οι συμφωνίες κυρίως είναι για να μην τηρούνται – το είδαμε πρόσφατα και στην ιστορία της πρόσληψης του αρχιδιαιτητή Κλάτενμπεργκ που αρχικά συμφώνησε να διώξει όσους βρήκε στην ΚΕΔ, και μετά ο ίδιος τους αναβάθμισε. Αλλαγές στην ΕΠΟ χωρίς προεδρείο που να ακούει την κυβέρνηση δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ.

Επιτροπή

Τι να κάνει η κυβέρνηση; Κάτι απλό. Αυριο συνεδριάζει η Λίγκα για να βγάλει μια επιτροπή που θα πάει να ζητήσει οικονομική βοήθεια και φοροαπαλλαγές από τον κ. Αυγενάκη και τον κ. Γεραπετρίτη. Ας βρουν οι δυο το κουράγιο να εξηγήσουν στην επιτροπή ότι κάθε βοήθεια έχει κόστος: ή θα καθαρίσουν την ομοσπονδία μόνοι τους ή «Goodbye Tσάρλι» που λέει κι ο Μάνος Μαυροκουκουλάκης. Και πιστέψτε με, επειδή η γλώσσα του ποδοσφαίρου είναι παγκόσμια, μια χαρά θα καταλάβουν τι πρέπει να κάνουν…