{T16}Αέρινο ρεκό{T16}ρ

Ο «αέρινος» Χρήστος Παπανικολάου, ήταν από τους πρώτους αθλητές που έκανε πράξη το ρητό: «Ο ουρανός είναι το όριο». Καθώς όταν βρισκόταν στον αέρα με το κοντάρι του (ιδιαίτερα το αγαπημένο του, αυτό που είχε αγοράσει με ειδική παραγγελία από τη Γερμανία) ένιωθε σαν στο σπίτι του, σαν να είχε βγει για βόλτα με τους φίλους του στο Παγκράτι.

Εκείνο το φθινοπωρινό απόγευμα – σαν σήμερα – της 24ης Οκτωβρίου του 1970 είχε προειδοποιήσει ουσιαστικά του τι θα επακολουθήσει της εμφάνισής του στο στάδιο Καραϊσκάκη.

Ο τρικαλινός (γεννημένος στον Διάβα Καλαμπάκας) πρωταθλητής μας έγραψε μια από τις πιο χρυσές σελίδες στην ιστορία του ελληνικού στίβου σπάζοντας το παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα επί κοντώ ξεπερνώντας τα 5.49 μέτρα! To ρολόι στο στάδιο Καραϊσκάκη μάλιστα έγραφε 5.49, την ώρα της προσπάθειας ενώ λίγο πιο δίπλα το ύψος που αναφερόταν στον ηλεκτρονικό πίνακα, ήταν το 5.47. Τόσο χρειαζόταν για να ξεπεράσει κατά ένα εκατοστό το παγκόσμιο ρεκόρ του μεγάλου του αντιπάλου εκείνα τα χρόνια του Ανατολικογερμανού Βόλφγκανγκ Νόρβινγκ που ήταν ο ρέκορντμαν με 5.46μ. Οι κριτές – ως όφειλαν – ξαναμέτρησαν το ύψος για να επικυρωθεί το παγκόσμιο ρεκόρ και διαπίστωσαν ότι ο πήχης είχε μπει δύο πόντους πιο ψηλά στα 5.49!

Ο Χρήστος Παπανικολάου, αθλητής του Παναθηναϊκού, έγινε ο πρώτος βαλκάνιος αθλητής που πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ μεταπολεμικά. Το ρεκόρ άντεξε δύο χρόνια ως παγκόσμιο (το έσπασε ο Σουηδός Ισακσον με 5.51μ.) και 22 ως πανελλήνιο (το έσπασε με 5.52μ. ο Χρήστος Παλλάκης το 1992).

«Μεγάλη ημέρα για μένα και τον ελληνικό αθλητισμό. Μια φορά η ατυχία, μια φορά ορισμένες συμπτώσεις μου είχαν στερήσει να δώσω χαρά στους έλληνες φιλάθλους. Σήμερα όλα πήγαν κατ’ ευχήν. Δεν νομίζω ότι κανένας μπορεί να έχει αντίρρηση για το νέο μου ρεκόρ» τόνισε συγκινημένος στην ιστορική «Ομάδα» την ώρα που πνιγόταν στις αγκαλιές των φιλάθλων ένας εκ των οποίων του χάρισε το χρυσό του δαχτυλίδι, την ώρα που ένας αφέτης από τη χαρά του πανηγύρισε πυροβολώντας στον αέρα με το πιστόλι των αγώνων!

Η αδικία προ διετίας είχε αποκατασταθεί. Οταν έμεινε 4ος ολυμπιονίκης στο Μεξικό πίσω από τον Αμερικανό Μπομπ Σίγκρεν και τους δύο Ανατολικογερμανούς (που όμως σύμφωνα με τα αρχεία της Στάζι ήταν μέλη των αθλητών που αποτελούσαν το «πείραμα» της χώρας με μεθοδευμένο ντόπινγκ)  Κλάους Σιπρόφσκι και Βόλφγκανγκ Νόρβινγκ.