Δομικός μετασχηματισμός

Δομικός μετασχηματισμός

Οι όποιες εξελίξεις στο ελληνικό πολιτικό σύστημα θα σημειωθούν σε ένα ταραχώδες και ασταθές διεθνές περιβάλλον καθώς ζούμε μια νέα δύσκολη μεταβατική εποχή. Παρήγορη εξέλιξη: η απομυθοποίηση των λαϊκισμών και των λαϊκιστών που άσκησαν εξουσία.

Οι κρίσεις σε μεγάλο βαθμό επιταχύνουν προϋπάρχουσες τάσεις. Παραδείγματα τέτοιων τάσεων που επιταχύνθηκαν και θα παγιωθούν: η πράσινη ανάπτυξη, η ψηφιοποίηση μεγάλου μέρους της εργασίας και της καθημερινότητας, η ανάγκη νέας ρύθμιση της σχέσης εθνικού κράτους και παγκοσμιοποίησης, η σημασία των ΕΣΥ. Τέτοια θέματα θα δομήσουν την πολιτική ατζέντα στην επόμενη περίοδο. Η δεκάχρονη κρίση, πέρα από τα προβλήματα, έδειξε τις αντοχές και τις ικανότητες προσαρμογής που έχει η ελληνική κοινωνία. Τώρα όμως δεν φτάνει αυτό, χρειάζεται ο δομικός μετασχηματισμός. Το πολιτικό σύστημα και η διακυβέρνηση θα κριθούν από το αν θα πετύχουν να μετασχηματίσουν το «σύστημα Ελλάδα». Η νέα ατζέντα δεν θα είναι μια «επιστροφή στην κανονικότητα», αλλά ένα δύσκολο εγχείρημα που θα πρέπει να συνδυάζει την ικανότητα διαχείρισης επάλληλων κρίσεων με τη μεταρρυθμιστική πολιτική. Θα μπορέσει να ανταποκριθεί όχι μόνο η κυβέρνηση, αλλά το συνολικό πολιτικό σύστημα, ή θα μπούμε σε νέο κύκλο αστάθειας και μεταπτώσεων; Το κομματικό μας σύστημα θα εξελιχθεί θετικά, καθιερώνοντας έναν κομματικό ανταγωνισμό εθνικά ωφέλιμο; Ή θα βρεθούμε με ένα κομματικό σύστημα χαμηλής ποιότητας, που θα φέρνει στο DNA του την εχθροπάθεια και την άκρατη δημαγωγία που το γέννησε μετά τον «εκλογικό σεισμό του 2012»;

Το στοίχημα είναι αν θα γίνει εφικτή η επικράτηση ενός νέου κυρίαρχου πολιτικού αφηγήματος, που θα προσανατολίσει την κοινή γνώμη και θα λειτουργήσει σαν νέο πλαίσιο του κομματικού ανταγωνισμού. Αυτό το αφήγημα δεν αρκεί πλέον να είναι απλώς «αντιλαϊκιστικό», αλλά να ανοίγεται στο μέλλον με άξονες την παραγωγική ανασυγκρότηση, τις δομικές αλλαγές, την ανασύνταξη των θεσμών με πρώτη τη Δικαιοσύνη, τον ενεργό ρόλο της Ελλάδας στη νέα φάση της ευρωπαϊκής ενοποίησης που ήδη εξελίσσεται – ιδίως στη γεωπολιτική διάσταση.

Είναι ανεδαφική μια τέτοια προσδοκία; Οχι γιατί αυτό το νέο αφήγημα έχει αρχίσει να περπατάει στην ελληνική κοινωνία: Ενισχύεται μια ορισμένη εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Ισχυροποιούνται αξίες και ιδεολογίες που αντιστοιχούν στο ευρύτερο δημοκρατικό και φιλευρωπαϊκό τόξο – σε αυτό εκφράζεται και ένα όχι ευκαταφρόνητο μέρος των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Γιάννης Βούλγαρης είναι ομότιμος καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Το Ταμείο Ανάκαμψης και οι πολιτικές εξελίξεις

Τον Ιούλιο του 2019 στην Ελλάδα ένα πλήθος πολιτικά και ιδεολογικά ετερόκλητο, από την άκρα Δεξιά έως την ανανεωτική Αριστερά, δίνει μια ευρύτατη αυτοδυναμία στη Νέα Δημοκρατία. Το αίτημα να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ και η ασαφής υπόσχεση «να πάει η Ελλάδα μπροστά» αποδείχθηκαν αρκετά ισχυρά ώστε πολλοί να παραμερίσουν ιδεολογικούς ενδοιασμούς και να ψηφίσουν ένα κόμμα που δεν θα ψήφιζαν υπό καμία άλλη συνθήκη.

Προβλήματα όπως το Προσφυγικό και τα ρίφλεξ ακροδεξιάς ρητορικής που παρήγαγαν στελέχη του κυβερνώντος κόμματος έδειξαν πολύ γρήγορα ότι ο κόσμος του προοδευτικού Κέντρου δεν μπορεί να εκπροσωπηθεί πλήρως από τη Νέα Δημοκρατία.

Η πανδημία και στην Ελλάδα συσπείρωσε τους πολίτες γύρω από την κυβέρνηση η οποία βρήκε απήχηση ακόμα και σε πολίτες που τον Ιούλιο του 2019 ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ.

Αμέσως ανακύπτουν κάποια ερωτήματα:

Θα γίνει η ανάγκη για αποτελεσματική διακυβέρνηση, πολιτικό αίτημα αρκετά ισχυρό ώστε να λειτουργήσει καταλυτικά στην υπέρβαση του άξονα Δεξιά – Αριστερά;

Τελικά μετά την πανδημία θα έχουμε απαντήσει στο δίλημμα αν οι τεχνοκράτες ή οι πολιτικοί είναι αποτελεσματικότεροι στη διαχείριση των εθνικών κρίσεων κι αν τελικά είναι οι τεχνοκράτες που πρέπει να κυβερνούν και όχι οι πολιτικοί;

Η πανδημική κρίση από μόνη της θα μπορούσε ίσως να σφυρηλατήσει μια μετα-ιδεολογία που υπερβαίνει τον άξονα Δεξιά – Αριστερά. Ομως δεν είναι η μόνη κρίση που η κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί. Το Μεταναστευτικό και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι ζητήματα που διχάζουν τις ομάδες πολιτών που συναντήθηκαν στην κάλπη και έδωσαν την αυτοδυναμία στη ΝΔ.

Σε όλα αυτά τα ερωτήματα πιστεύω ότι ο καταλύτης των πολιτικών εξελίξεων θα είναι η διαχείριση των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης.

Οσο περισσότεροι θα αισθανθούν μέτοχοι στη διαχείριση αυτών των κονδυλίων τόσο πιο πρόθυμοι θα είναι να υπερβούν ιδεολογικές γραμμές και αρχές και να ψηφίσουν αυτόν που θα τους πείσει ότι θα κυβερνήσει αποτελεσματικά.

Η Βίβιαν Ευθυμιοπούλου είναι αρθρογράφος, εκδότρια του FACT News

ΚΥΚΛΟΣ ΙΙΙ: Οι θεσμικές προϋποθέσεις του εκσυγχρονισμού του κράτους και της ανάκαμψης της οικονομίας

Οι κυβερνητικές επιλογές

Με το πρώτο νομοσχέδιο που έφερε η νέα κυβέρνηση αμέσως αφότου έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, το νέο σύστημα διακυβέρνησης του επιτελικού κράτους εισήχθη στην ελληνική έννομη τάξη και άλλαξε απολύτως το υπόδειγμα της Μεταπολίτευσης: οι δημόσιες πολιτικές παράγονται από το Υπουργικό Συμβούλιο που συνεδριάζει τακτικά κάθε μήνα, υπάρχει κεντρικός συντονισμός και παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου, ψηφίστηκαν 110 νομοσχέδια, μηδενίστηκε η απουσία υπουργών από τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, ενώ το μεγαλύτερο μέρος διοικητικού έργου μεταφέρθηκε από την πολιτική ηγεσία στους δημόσιους λειτουργούς, οι οποίοι εκφράζουν τη συνέχεια του κράτους και ενεργούν κατά τεκμήριο με απολύτως υπηρεσιακά κριτήρια. Οι δύο επόμενες φάσεις του επιτελικού κράτους αφορούν την πολυεπίπεδη διακυβέρνηση, ώστε να αποδοθούν συντεταγμένα αρμοδιότητες και πόροι στην τοπική αυτοδιοίκηση με αντίστοιχη λογοδοσία, και την ολοκλήρωση της ψηφιοποίησης του κράτους, που ήδη συντελείται με γοργούς ρυθμούς. Φιλοδοξία είναι έως το τέλος του 2021 το μεγαλύτερο μέρος των υπηρεσιών προς τον πολίτη, συνολικά 1.000 υπηρεσίες, να παρέχεται ηλεκτρονικά. Συνολικά, μια νέα φιλοσοφία στην οργάνωση του κράτους που θα μας φέρει κοντά στα προηγούμενα διοικητικά συστήματα της Ευρώπης και του κόσμου. Παράλληλα με την οργάνωση του κράτους, στο αμέσως επόμενο διάστημα θα έλθουν προς ψήφιση στη Βουλή σημαντικά μεταρρυθμιστικά νομοσχέδια, μεταξύ των οποίων εκείνα που θα αφορούν τη Δικαιοσύνη, τη διαδικασία προσλήψεων στο Δημόσιο, την ανώτατη εκπαίδευση, τη δημόσια υγεία, τον χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, την αγορά εργασίας, το ασφαλιστικό σύστημα, το ιδιωτικό χρέος και τις δημόσιες συμβάσεις. Μεταρρυθμίσεις από μακρού χρόνου υπερήμερες στην πατρίδα μας, που, σε συνδυασμό με το νέο πλαίσιο για τη διακυβέρνηση του Ταμείου Ανάκαμψης για τη χρηματοδότηση σημαντικών έργων, θα βάλουν τις βάσεις για την Ελλάδα των επόμενων γενεών.

Ο Γιώργος Γεραπετρίτης είναι υπουργός Επικρατείας

Μαθήματα από
την πανδημία

Ευρισκόμενοι στο επίκεντρο της πανδημίας, με άδηλο το άμεσο μέλλον και εν αναμονή του εμβολίου, η χώρα μας βιώνει πρωτοφανείς συνθήκες αβεβαιότητας.

Ο τρόπος που οι Ελληνες αντιμετωπίσαμε τις δοκιμασίες στο πρώτο κύμα της πανδημίας, συντεταγμένα και συνειδητά υπό τα όργανα της πολιτείας (τις οδηγίες των ειδικών επιστημόνων και τις εντολές της κυβέρνησης), κέρδισε τη διεθνή αναγνώριση και τον παγκόσμιο σεβασμό και παράλληλα δημιούργησε μια παρακαταθήκη, πάνω στην οποία η κυβέρνηση σχεδιάζει με επιτυχία την επόμενη μέρα για τη χώρα. Ως πολίτες δεν πρέπει να εφησυχάσουμε. Θα ήταν επικίνδυνο, ολέθριο!

Ομως η πανδημία ανέδειξε και την αναγκαιότητα λειτουργίας μας σε ένα νέο πλαίσιο. Σε γενικές γραμμές έχουμε το καθήκον να μεταρρυθμίσουμε το κράτος, να επιτρέψουμε στις νεότερες γενιές να βρουν το κατάλληλο πλαίσιο για να ανθήσουν και να διαπρέψουν. Να φέρουμε πίσω τους νέους στην πατρίδα. Να αντιμετωπίσουμε προβλήματα όπως η γραφειοκρατία. Να επιδιώκουμε μια σύγχρονη και αποτελεσματική Δικαιοσύνη, που θα δίνει επίκαιρες λύσεις. Υπάρχει προσωπική δέσμευση του Πρωθυπουργού για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Η Ελλάδα πρέπει να αποκτήσει εγχώρια πολεμική βιομηχανία. Να θωρακιστεί. Πρέπει να μειώσουμε την κοινωνική ανισότητα και να ενισχύσουμε την κοινωνική αλληλεγγύη. Η κοινωνική ανισότητα δεν αντιμετωπίζεται με παροχές και επιδόματα. Χρειάζονται καίριες αποφάσεις, έτσι ώστε ο καθένας να μπορεί να αναπτύξει τις δικές του δυνατότητες και να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του. Το νέο πλαίσιο λειτουργίας πρέπει να διέπεται από τη φιλοσοφία του «μαζί μπορούμε». Μόνο μέσα από τη συνεργασία και την αλληλεγγύη θα μπορέσουμε να βγούμε νικητές. Τα πράγματα δεν θα είναι ποτέ όπως πριν, αυτό όμως μας δίνει την ευκαιρία και τη δυνατότητα να οικοδομήσουμε ένα μέλλον όπως εμείς το έχουμε ονειρευτεί!

Ο Παναγιώτης Πικραμμένος είναι επίτιμος πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, πρώην υπηρεσιακός πρωθυπουργός, αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης

Πώς δεν θα χαθούν
τα χρήματα

Από το Ταμείο Ανάκαμψης θα έχουμε 19 δισεκατομμύρια ευρώ που πρέπει το μεγαλύτερο μέρος να συμβασιοποιηθεί μέχρι το τέλος του 2023. Τα 11 μέχρι το τέλος του 2022. Εξι δισεκατομμύρια θα συμβασιοποιηθούν από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Ολα αυτά μέσα σε δυόμισι χρόνια, διότι, εάν δεν συμβασιοποιηθούν, θα χαθούν τα χρήματα.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο ελέγχει κατ’ έτος περίπου 2.000 συμβάσεις μέχρι 1.000.000 ευρώ από τους επιτρόπους του (που είναι δημόσιοι λειτουργοί) και περίπου 2.500 συμβάσεις από κλιμάκια δικαστών. Το οικονομικό αντικείμενο αυτών των συμβάσεων δεν ξεπερνά κατ’ έτος τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ, και μάλλον υπερβάλλω.

Οταν, λοιπόν, θα έχουμε να ελέγξουμε επιπλέον συμβάσεις (γιατί δεν είναι λύση να αυξηθεί το όριο του προσυμβατικού ελέγχου), έστω και 15 δισεκατομμυρίων ευρώ, ο όγκος εργασίας για το Ελεγκτικό Συνέδριο θα είναι τεράστιος.

Στο Ελεγκτικό Συνέδριο έχουμε 130 περίπου δικαστές, εκ των οποίων οι ενεργοί πάρεδροι είναι 44, οι ενεργοί εισηγητές 36 και οι σύμβουλοι 32. Περί τους 20 ασχολούνται με τις συμβάσεις.

Και αναμένουμε τριπλασιασμό των συμβάσεων. Ομως, υπάρχει τεράστια πίεση από τις λοιπές δικαστικές υποθέσεις, που ανέρχονται στις 150.000.

Θα αναχθώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τότε ο νομοθέτης είχε δώσει στο Ελεγκτικό Συνέδριο έναν γενναιόδωρο αριθμό παρέδρων και εισηγητών, που όλοι μετά αφομοιώθηκαν πλήρως στην υπέρογκη προσπάθεια που καταβάλλει το Ελεγκτικό Συνέδριο να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του.

Ως προς τον προσυμβατικό έλεγχο, αυτό που έχει σημασία τώρα είναι να μειωθεί στο μισό, ή και πιο πολύ, ο χρόνος διεξαγωγής του. Τα κλιμάκια έχουν, κατά νόμον, έναν μήνα. Σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να πιεστεί ο μήνας στις δέκα ημέρες. Εχουμε υπερεπείγουσες συμβάσεις οι οποίες διεκπεραιώθηκαν σε δύο ημέρες ή και εντός της ημέρας. Από εκεί και πέρα εναπόκειται στο Τμήμα και στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου να διεκπεραιώσει, επίσης, σύντομα τη σύμβαση, αν εμφανίσει πρόβλημα.

Ενα παράδειγμα. Στις 29 Ιουνίου είχαμε έξι προσφυγές αναθεώρησης ενώπιον της Ολομέλειας. Δικάστηκαν 10 Ιουλίου με εισηγητή που ήταν εκ των προτέρων ορισμένος, η διάσκεψη έγινε στις 13 Ιουλίου και στις 7 Αυγούστου είχαν δημοσιευτεί και οι έξι αποφάσεις.

Ανταποκρινόμαστε στις απαιτήσεις, ελπίζουμε όμως και από την πολιτεία να αντιληφθεί ότι με περίπου 20 δικαστές στον προσυμβατικό έλεγχο και χωρίς, ασφαλώς, να αυξηθεί το όριο του προσυμβατικού ελέγχου, δεν θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε, όσο και εάν θέλουμε, στον αναμενόμενο όγκο συμβάσεων των σχεδόν 15 δισεκατομμύριων ευρώ, τα οποία, ως Ελληνας, ελπίζω ότι θα μας έρθουν και με την πατριωτική φιλοτιμία μας θα τα απορροφήσουμε όλα.

Ο Ιωάννης Σαρμάς είναι αντιπρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου

Ο εκσυγχρονισμός
της Δικαιοσύνης

Η αποτελεσματικότητα του ελληνικού δικαστικού συστήματος και ιδίως της διοικητικής δικαιοσύνης έχει αναδειχθεί σε παράμετρο εξαιρετικής σπουδαιότητας για τον εκσυγχρονισμό του κράτους και την ανάκαμψη της οικονομίας.

Για να επιτευχθεί η αποτελεσματικότητα αυτή απαιτείται η σύνταξη ενός ενιαίου σύγχρονου κώδικα διοικητικής δικονομίας που να διέπει όλες τις διοικητικές διαφορές και να εξασφαλίζει σαφήνεια ως προς το αρμόδιο δικαστήριο, απλοποίηση του δικονομικού πλαισίου και ενοποίηση της δικαιοδοτικής ύλης ώστε να μη χρειάζεται να προσφεύγει κανείς σε περισσότερα δικαστήρια για την ίδια υπόθεση όπως συμβαίνει σήμερα, δικονομική αναγνώριση της χρήσης των νέων τεχνολογιών και θέσπιση ενδεχομένως ειδικών ρυθμίσεων για την επίσπευση της εκδικάσεως σημαντικών για την εθνική οικονομία διαφορών. Ετσι μπορεί να υιοθετηθούν ρυθμίσεις παρόμοιες με εκείνες που είχαν θεσπισθεί και για την επίσπευση της εκδικάσεως ορισμένων κατηγοριών υποθέσεων που αφορούσαν την εκτέλεση ολυμπιακών έργων ή τις στρατηγικές επενδύσεις.

Ενδείκνυται να χωρήσει χωροταξικός ανασχεδιασμός των περιφερειακών διοικητικών δικαστηρίων, ώστε να υπάρξει ορθολογική κατανομή δικαστών και δικαστηρίων της χώρας, ανάλογα με τον αριθμό των υποθέσεων και τον πληθυσμό κάθε συγκεκριμένης περιοχής.

Στον τομέα της ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων θα έπρεπε να τροποποιηθεί το άρθρο 372 του ν. 4412/2016, ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία επιλύσεως των διαφορών στο προσυμβατικό στάδιο.

Για τον εκσυγχρονισμό της δικαιοσύνης απαιτείται, επίσης, ενίσχυση της διοικητικής υποστήριξης των δικαστηρίων από κατάλληλα εκπαιδευμένους δικαστικούς υπαλλήλους.

Για την ολοκλήρωση του εκσυγχρονισμού της διοικητικής δικαιοσύνης απαιτείται η ψηφιοποίηση όλων των διαδικασιών της.

Με σκοπό την παροχή αποτελεσματικής προστασίας σε ειδικές κατηγορίες διαφορών, η επίλυση των οποίων εμφανίζεται να έχει επείγοντα χαρακτήρα, όπως είναι π.χ. οι διαφορές που αφορούν θέματα προστασίας θεμελιωδών δικαιωμάτων, ίσως θα ήταν σκόπιμο να εισαχθεί ένα νέο ένδικο βοήθημα στο πρότυπο π.χ. του γαλλικού référé.

Ο Βασίλης Σκουρής είναι πρώην πρόεδρος του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης

Χωροταξικό και πολεοδομικό καθεστώς

Ενας από τους τομείς της νομοθεσίας στους οποίους η ασφάλεια δικαίου έχει πρωταρχική σημασία είναι το χωροταξικό και πολεοδομικό καθεστώς, τουλάχιστον προκειμένου για επενδύσεις που προϋποθέτουν ή συνεπάγονται επεμβάσεις στον χώρο και εκτέλεση έργων. Η έλλειψη της καθιέρωσης συγκεκριμένων χωροταξικών και πολεοδομικών κανόνων με την κατάρτιση και έγκριση των αντίστοιχων σχεδίων είναι πηγή αβεβαιότητας και δημιουργεί περιβάλλον εχθρικό στις επενδύσεις.

Γενικότερες αρνητικές συνέπειες έχει η παράλειψη να καταρτιστούν σχέδια διαχείρισης και να καθοριστούν οι επιτρεπόμενες χρήσεις σε περιοχές που υπάγονται σε ειδικό προστατευτικό καθεστώς, όπως είναι κατά πρώτο λόγο οι περιοχές του δικτύου Natura.

Η παράλειψη να συμπληρωθεί το καθεστώς προστασίας των περιοχών αυτών, εκτός του ότι συνιστά παραβίαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, έχει ως συνέπεια την αδρανοποίησή τους στην πράξη. Διττή αδρανοποίηση. Αφενός δεν έχουν ληφθεί τα μέτρα που θα οδηγούσαν σε ουσιαστική προστασία τις περιοχές αυτές. Αφετέρου η μη συγκεκριμενοποίηση της προστασίας κάθε περιοχής με βάση τα δικά της χαρακτηριστικά έχει ως αποτέλεσμα να θεωρείται ότι στις περιοχές αυτές δεν επιτρέπεται οποιαδήποτε κατ’ ουσίαν δραστηριότητα.

Ασάφεια ως προς τις χρήσεις γης προκύπτει ακόμη λόγω και άλλων κενών σε κανονιστικές και διοικητικές ρυθμίσεις. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, η έλλειψη δασικών χαρτών και η μη σαφής οριοθέτηση του αιγιαλού και της παραλίας, δηλαδή η έλλειψη διοικητικής πράξης καθορισμού των περιοχών αυτών.

Πρέπει, όμως, να σημειωθεί ότι σε γενικές γραμμές υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα νομοθεσία στο πλαίσιο της οποίας μπορεί εφεξής να τεθεί χωροταξική ευταξία στις εδαφικές και θαλάσσιες περιοχές της χώρας, έστω και αν εγείρονται προβληματισμοί για επιμέρους ρυθμίσεις αυτής της νομοθεσίας, με τις οποίες εισάγονται αδικαιολόγητες αποκλίσεις και εξαιρέσεις. Εξακολουθεί όμως η ασάφεια ως προς τις επιτρεπόμενες δραστηριότητες και ως προς τις προϋποθέσεις άσκησής τους κατά περιοχή, αφού δεν έχουν ακόμη καταρτιστεί τα προβλεπόμενα χωροταξικά σχέδια, ούτε έχουν καθοριστεί με συγκεκριμένο τρόπο οι υπαγόμενες σε ειδικό καθεστώς προστασίας περιοχές και το περιεχόμενο της προστασίας αυτής.

Ο Κωνσταντίνος Μενουδάκος είναι πρόεδρος της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, επίτιμος πρόεδρος ΣτΕ