Στο όριο του συναγερμού «Σωτηρία» και «Ευαγγελισμός»

Μονάδες Covid-19 ερμητικά κλειστές για επισκέπτες, εργαζόμενοι με ειδικές στολές στους διαδρόμους και μέσα στους θαλάμους ανθρώπινα δράματα: «Με όσα έχουμε ζήσει εδώ τους τελευταίους μήνες θα μπορούσε να γραφτεί βιβλίο» λέει η Ματούλα Τσικρικά, πνευμονολόγος στο νοσοκομείο «Σωτηρία». «Από τη στιγμή που ένας ασθενής νοσηλεύεται με κορωνοϊό, οικογένειά του γίνεται το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Εκείνοι τους μιλούν, εκείνοι τους βοηθούν ακόμη και με τα κινητά τους τηλέφωνα για να έρθουν σε επαφή με τους συγγενείς τους, να αποχαιρετήσουν τους δικούς τους. Το άγχος και ο φόβος είναι συναισθήματα με τα οποία ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι» εξηγεί.

Οι νοσοκομειακοί γιατροί μιλούν στα «ΝΕΑ», άγρυπνοι ακόμη και επί 24 ώρες, σε κατάσταση πνευματικής και σωματικής εξάντλησης επί σχεδόν οκτώ μήνες. Παρ’ όλα αυτά, μένουν σταθεροί στις επάλξεις. Πώς μεταφράζεται, όμως, στην καθημερινότητά τους η αλματώδης αύξηση των κρουσμάτων που παρατηρείται τις τελευταίες ημέρες;

«Η καθημερινότητα των νοσοκομείων έχει αλλάξει δραματικά, και αυτό σχετίζεται με τη μαζική αύξηση της ζήτησης υπηρεσιών Υγείας όσο αυξάνεται ο αριθμός όσων νοσούν με σοβαρότερα συμπτώματα και όσων χρήζουν νοσηλείας και κλίνης εντατικής θεραπείας» λέει η κυρία Τσικρικά, η οποία είναι και πρόεδρος της Ενωσης Πνευμονολόγων Ελλάδας. «Από προχθές, που τα κρούσματα έφτασαν σχεδόν τα 900, στο νοσοκομείο έχει σημάνει συναγερμός. Οργανωνόμαστε καλύτερα, έχουμε πιο αυξημένα αντανακλαστικά, είμαστε σε μεγαλύτερη εγρήγορση για το πώς θα αποφύγουμε ενδονοσοκομειακή διασπορά. Η αύξηση επιβαρύνει το δημόσιο σύστημα Υγείας, που έχει σταθεί όρθιο μέχρι τώρα αλλά χρειάζεται οπωσδήποτε μια γενναία υποστήριξη» συμπληρώνει. «Ο καλύτερος τρόπος για να του δοθεί μια τονωτική ένεση είναι η στελέχωσή του με προσωπικό όλων των ειδικοτήτων. Οσοι εργαζόμαστε αυτή τη στιγμή, δεν φτάνουμε. Η ροή περιστατικών στο “Σωτηρία” είναι συνεχής. Οι ρυθμοί δουλειάς πάρα πολύ έντονοι» εξηγεί.

«Ταυτόχρονα θα πρέπει να αλλάξει συνολικά η στρατηγική Υγείας, με τρόπο που να στοχεύει στη μείωση της διασποράς, ειδικά εν όψει της επερχόμενης γρίπης. Και φυσικά να ενισχυθούν οι εμβολιασμοί ως η καλύτερη θωράκιση της αναπνευστικής μας υγείας» λέει.

Σταθερή και μόνιμη πίεση. Αντίστοιχη πίεση υφίσταται και το μεγαλύτερο νοσοκομείο της χώρας, ο «Ευαγγελισμός». Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας ο κόσμος πηγαινοέρχεται ασταμάτητα. Γιατροί και νοσοκόμοι υπερβαίνουν εαυτόν. «Στο νοσοκομείο δεν έχει φανεί ακόμη η αλματώδης αύξηση των μολύνσεων των τελευταίων ημέρων, άλλωστε τα κρίσιμα μεγέθη για εμάς είναι ο αριθμός των νοσηλευομένων, των ΜΕΘ που είναι κατειλημμένες και των θανάτων – αν και το τελευταίο είναι μια άλλη συζήτηση με πολλές παραμέτρους. Η αύξηση στα νοσοκομεία θα φανεί σε περίπου 15 μέρες και χωρίς αυτό να θεωρείται βέβαιο, διότι αν οι νέες μολύνσεις αφορούν άτομα κάτω των 40 ετών ίσως και να μη φανεί» λέει στα «ΝΕΑ» ο Γιώργος Καλομενίδης, πνευμονολόγος στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» και αναπληρωτής καθηγητής στο ΕΚΠΑ. «Υπάρχει, από την άλλη, μια σταθερή και μόνιμη πίεση από τις αρχές Σεπτεμβρίου» συμπληρώνει. «Δεν έχει ξεπεράσει ακόμη τα όρια αλλά δεν είναι και αμελητέα. Οι ασθενείς στις ΜΕΘ κινούνται σε ρυθμό διαχειρίσιμο προς το παρόν αλλά οριακό. Για να μην κινούμαστε σε αυτά τα οριακά επίπεδα θα έπρεπε να υπάρχουν ήδη περισσότερα κρεβάτια ΜΕΘ με συναδέλφους έμπειρους στο αντικείμενο, που να τους κρατήσουν σε μόνιμη βάση και όχι να περιμένουμε επικουρικό προσωπικό και να τρέχουμε την τελευταία στιγμή όπως τώρα. Αυτά είναι ανεμομαζώματα, ανεμοσκορπίσματα» συμπληρώνει. «Υπάρχουν ούτως ή άλλως σοβαρές ελλείψεις προσωπικού και τώρα που οι ανάγκες μοιραία και αδιαπραγμάτευτα θα αυξηθούν, τα πράγματα θα γίνουν πιο ζόρικα. Ο χαρακτήρας του συγκεκριμένου νοσήματος, το γεγονός δηλαδή ότι μπορεί ξαφνικά να μολυνθούν πάρα πολλά άτομα, αποτελεί μια μόνιμη πίεση και εγκυμονεί μια διαρκή απειλή. Μπορεί τώρα να τα καταφέρνουμε, αλλά σε μια εβδομάδα η κατάσταση να μας έχει “πλακώσει”» καταλήγει.

Δεδομένης της πίεσης, το ερώτημα είναι αναπόφευκτο: «Αντέχετε;». Και η απάντηση του κ. Καλομενίδη αφοπλιστική: «Αντέχουμε» λέει. «Αν δεν αντέξουμε τώρα, τον Φλεβάρη τι θα κάνουμε…;».