Ανευρα αντανακλαστικά απέναντι στην ασυγκράτητη Αγκυρα

Σε δοκιμή των ρωσικών S-400 προχώρησε η Τουρκία προκαλώντας την έντονη δυσφορία της Ουάσιγκτον. Παράλληλα, οι HΠA εκδηλώνουν απερίφραστα την αντίθεσή τους για την παρουσία τουρκικού ερευνητικού πλοίου στα όρια της αιγιαλίτιδας του Καστελλόριζου. Και υπογραμμίζουν πως «αυτή αυξάνει μονομερώς την ένταση στην περιοχή ενώ ηθελημένα περιπλέκει το θέμα των διερευνητικών που όλοι ανέμεναν». Αντίστοιχη και η ενόχληση της Γερμανίας που επιθυμεί, τουλάχιστον στη διάρκεια της δικής της προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, να μη μεσολαβήσει σύγκρουση ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία. Το Παρίσι, πιο ριζοσπαστικό, εξαπολύει μύδρους κατά του τούρκου προέδρου για τις μεθοδεύσεις του.

Η Αγκυρα δείχνει πλέον ασυγκράτητη. Παρά τα πολλά μέτωπα, παρά τα σοβαρά εσωτερικά προβλήματα, την ολισθαίνουσα οικονομία και τη μάστιγα του κορωνοϊού, ο πρόεδρός της την ωθεί σε ατραπούς που η λογική θέλει να οδηγούν σε απομόνωση και σε περιπέτειες. Ο Ταγίπ Ερντογάν πετυχαίνει κάποιο θετικό δημοσκοπικό αποτέλεσμα, όμως δεν αντιλαμβάνεται ότι αγγίζει το σημείο χωρίς επιστροφή. Το πλέγμα «εξωτερικής πολιτικής» που έχει υφάνει είναι δυσανάλογο προς τη δύναμη και αντοχή που διακηρύσσει για τη χώρα του. Εκμεταλλεύεται το πολιτικό κενό στην Ουάσιγκτον και τα άνευρα αντανακλαστικά των Βρυξελλών που ακόμα ελπίζουν πως η Τουρκία θα φιλοτιμηθεί να συμπεριφερθεί ως κράτος διεθνών αρχών. Οπως τις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου τότε που κάποιοι πίστευαν πως το ναζιστικό καθεστώς θα έδειχνε καλή πίστη έναντι μιας ευήθους αφέλειας.

Ηλθε η στιγμή Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες να συνειδητοποιήσουν ότι το κάποτε δυτικοστρεφές τουρκικό κράτος, σήμερα, με την του ενός ανδρός αρχή, είναι στην πράξη εκδοχή ισλαμικής δημοκρατίας, όπου η ίδια η Δημοκρατία είναι απούσα με την εξαίρεση της εκλογικής διαδικασίας. Καθεστώτα σαν κι αυτό, εύλογα απογαλακτίζονται από τους δυτικούς υποστηρικτές τους με την αντίληψη ότι έχουν τόσο τη δύναμη εκβιασμού των τελευταίων, όσο και την ισχύ να επιβάλουν τη βούλησή τους όχι μόνο έναντι γειτόνων αλλά και έναντι μεγάλων.

Η σημερινή Τουρκία εξελίχθηκε σε κίνδυνο για την ειρήνη. Η παράνοια του οθωμανικού μεγαλείου αντικατοπτρίζεται σε όσα εκστομίζει καθημερινά ο πρόεδρός της και η θλιβερή χορωδία που διευθύνει. Και αυτό πολύ εύκολα θα μετουσιωθεί σε τετελεσμένα που δεν θα αφορούν μόνο τους παραδοσιακούς στόχους, Ελλάδα και Κύπρο, αλλά μια σειρά δυτικών κρατών που, για λόγους συμφέροντος ή εθισμένα στο αφήγημα περί της χρησιμότητος της Τουρκίας, αδυνατούν να αντιληφθούν ότι ο κίνδυνος είναι πλέον προ των πυλών. Η πραξικοπηματική τουρκική παρουσία στη Μεσόγειο, τη Συρία και το Ιράκ, ο χωρίς ηθικό έρεισμα χειρισμός του Μεταναστευτικού, ο ρωσικός αρραβώνας και η πρωτοφανής χρήση των συστοιχιών S-400, οι αποστάσεις της Αγκυρας έναντι των επιχειρησιακών πρωτοβουλιών των Ηνωμένων Πολιτειών, η διάρρηξη φιλικών σχέσεων με παραδοσιακούς συμμάχους, οι απειλές κατά της Αρμενίας και ο προσβλητικός  λόγος έναντι σχεδόν πάντων σε Δύση και Ανατολή, υπεραρκούν για να ευαισθητοποιηθούν όσοι διακρίνουν έναν επικρεμάμενο κίνδυνο που οδηγεί μαθηματικά σε μια μεγάλη περιπέτεια. Σε μια σύγκρουση που η Δύση δεν θέλει κάποτε να εορτάζει τη μνήμη της.

Ο Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης επί τιμή, ειδικός σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ