Προθεσμία

Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά και πάλι αρμενίζουμε. Το ημερολόγιο γράφει 19 Οκτωβρίου και το ελληνικό σχέδιο με τις επιλέξιμες δράσεις που θα ενταχθούν στο Ταμείο Ανάκαμψης βρίσκονται ακόμα στον δρόμο… Μαζί στο περίμενε κινείται ολόκληρος ο σχεδιασμός για τα περίφημα 32 δισ. ευρώ, που αποτελούν επί της ουσίας το βασικό ανάχωμα αντιμετώπισης της κρίσης. Ο έχων την ευθύνη του σχεδίου πριν από τον ανασχηματισμό «αρμοδιοτήτων» Χρήστος Σταϊκούρας είχε πει ότι έως τα μέσα Οκτωβρίου θα είχε αποσταλεί στις υπηρεσίες της Κομισιόν. Ο έχων την ευθύνη μετά τον ανασχηματισμό αναβαθμισθείς Θόδωρος Σκυλακάκης είχε υιοθετήσει περίπου το ίδιο χρονοδιάγραμμα.

Η ημερομηνία 15 Οκτωβρίου δεν είναι δεσμευτική. Πλησίον σε αυτή θα πρέπει να κράτη-μέλη να υποβάλουν τις αρχικές τους προτάσεις. Θα πρέπει να τις οριστικοποιήσουν εντός του πρώτου τριμήνου του 2021 και στο δεύτερο ή το τρίτο εξάμηνο θα ξεκινήσουν οι εκταμιεύσεις. Χθες κυβερνητικό στέλεχος δήλωσε στο δίκτυο euroactiv ότι θα χρειαστεί ακόμα ένας μήνας προκειμένου να αποσταλούν οι ελληνικές προτάσεις.

Το θέμα με την κυβερνητική καθυστέρηση δεν η καθυστέρηση αυτή καθ’ αυτήν. Είναι το πώς διασκεδάζεις την κακοδαιμονία που παραδοσιακά συνοδεύει το ελληνικό Δημόσιο στην αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων. Το πώς δηλαδή καθησυχάζεις τους πολίτες ότι αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά. Ειδικά για μια κυβέρνηση που δήλωνε έτοιμη από κάθε άποψη.

Δεν θα πρέπει να διαφεύγει την προσοχή ότι η λήψη όλων αυτών των κεφαλαίων συνδέεται ευθέως με μια σειρά από υποχρεώσεις σε δημοσιονομικό και μεταρρυθμιστικό επίπεδο. Αρα η επιτυχία του εγχειρήματος αφορά άμεσα όλους τους πολίτες.

Την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα αναζητείται το ιδανικό μείγμα επενδυτικών σχεδίων, όχι απλά γρήγορης και βιώσιμης ανάπτυξης, αλλά ταχείας απορρόφησης, στην υπόλοιπη Ευρώπη τα πράγματα τρέχουν.

Στη Γερμανία, όπως αναμένονταν, το σχέδιο είναι σαφές και προαποφασισμένο από καιρό. Θα αφορά δράσεις ενεργειακής μετάβασης και απεξάρτησης από τον άνθρακα. Στη Γαλλία το σχέδιο έχει παρουσιαστεί από τις 3 Σεπτεμβρίου και κάνει λόγο για απορρόφηση του ενός τρίτου των διαθέσιμων ευρωπαϊκών κονδυλίων, φτάνοντας τα 100 δισ. ευρώ (περίπου 40 δισ. επιδοτήσεις). Στην Ιταλία το σχέδιο ανάκαμψης έχει συζητηθεί ήδη λεπτομερώς στο κοινοβούλιο από τον Σεπτέμβριο. Το πλάνο της Ισπανίας, η οποία θα λάβει συνολικά 140 δισ. ευρώ, είναι επίσης καθορισμένο. Σε Τσεχία και Πορτογαλία παρέδωσαν προσωπικά το σχέδιο οι ηγέτες τους στην Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν πριν από την τελευταία Σύνοδο Κορυφής.

Είναι ξεκάθαρο ότι οι άλλοι τρέχουν. Στην Ελλάδα ας ελπίσουμε ότι η καθυστέρηση οφείλεται στην ενδελεχή προετοιμασία και ανάλυση του σχεδίου, προκειμένου να αξιοποιηθούν καλύτερα τα χρήματα. Οι κανόνες αυτή τη φορά είναι αυστηροί. Προβλέπουν εξαμηνιαίο έλεγχο του προγράμματος και χωρίς δυνατότητα μεταφοράς πόρων από έργα που δεν προχωρούν σε άλλα που εξελίσσονται κανονικά. Αλλωστε τα δύσκολα στην ελληνική περίπτωση ξεκινούν πάντα στο στάδιο της εφαρμογής. Στις προθεσμίες είμαστε πάντα οριακοί. Στο αποτέλεσμα όμως που οδηγεί στην απορροφητικότητα και στην ανάπτυξη πραγματικά πάσχουμε…